Ҳазор шукр ки гавҳар фурӯз ҷоҳу ҷалол

هزار شکر که گوهر فروز جاه و جلال

Ба хона шараф омад ба давлату иқбол

به خانه شرف آمد به دولت و اقبال

зи дарди соли ғуборӣ ки дошт ҷоми сипеҳр

ز درد سال غباری که داشت جام سپهر

Ба соф кард мубаддили муҳаввали алаҳвол

به صاف کرد مبدل محول الاحوال

Чу зулфи рӯ ба дарозии ниҳоди рӯзи нишот

چو زلف رو به درازی نهاد روز نشاط

Чу холи пой ба доман кашид шоми малол

چو خال پای به دامن کشید شام ملال

Аёзи шабро , зи иқболи оқибати Маҳмӯд

ایاز شب را، ز اقبال عاقبت محمود

Бурид зулф ба шамшери зулфиқори мисол

برید زلف به شمشیر ذوالفقار مثال

Расед қофилаи буии перҳан аз Миср

رسید قافله بوی پیرهن از مصر

Намонад дидаи пӯшидаи ғайри айни камол

نماند دیده پوشیده غیر عین کمال

Ҳаво чу дасти карямон гҳрФшон гардид

هوا چو دست کریمان گهرفشان گردید

Канор хок шуд аз барги айши моломол

کنار خاک شد از برگ عیش مالامال

Чу моҳе ки дар оби ҳаёт , Хизри афканд

چو ماهیی که در آب حیات، خضر افکند

Ҳаёт ёфт зи абри баҳори сангу суфол

حیات یافت ز ابر بهار سنگ و سفال

Ҳавои бисот сулаймон фиканд бар рухи хок

هوا بساط سلیمان فکند بر رخ خاک

Гушӯд ҳамчуи парии абри навбаҳорони бол

گشود همچو پری ابر نوبهاران بال

Гушӯд абри баҳор аз шукуфаи дафтару рехт

گشود ابر بهار از شکوفه دفتر و ریخت

Бароти айш ба домон ҳар шикастаи ниҳол

برات عیش به دامان هر شکسته نهال

Расед даври шукуфтан ба ғунчаи тасвир

رسید دور شکفتن به غنچه تصویر

Гиреҳи зи кори ҷаҳон боз кард боди шимол

گره ز کار جهان باز کرد باد شمال

зи бас ки хоки зи шодӣ ба хештан болид

ز بس که خاک ز شادی به خویشتن بالید

Расед мавҷи гулу лола то рикоби ҳилол

رسید موج گل و لاله تا رکاب هلال

Ба мумиёеи абри баҳори гашти дуруст

به مومیایی ابر بهار گشت درست

Агар шикастагӣӣ дошт чанд рӯзи ниҳол

اگر شکستگیی داشت چند روز نهال

Садо чу тири зи кафи рафта барнаме гардад

صدا چو تیر ز کف رفته برنمی گردد

зи баси зи лолау гули дилпазири гашти ҷибол

ز بس ز لاله و گل دلپذیر گشت جبال

зи хоки решаи ашҷорро тавон дидан

ز خاک ریشه اشجار را توان دیدن

Чунон ки сунбули серобро зи оби зулол

چنان که سنبل سیراب را ز آب زلال

Тавон ба об кашид аз насими дасту даҳан

توان به آب کشید از نسیم دست و دهن

Агар зи абри ҳаво тар шавад ба ин минвол

اگر ز ابر هوا تر شود به این منوال

Ба он шиква ба бурҷ ҳамл даромад меҳр

به آن شکوه به برج حمل درآمد مهر

Ки шаҳриёри ҷавони бахт бар сипеҳри ҷалол

که شهریار جوان بخت بر سپهر جلال

Натиҷаи асадуллоҳ , шоҳи дайни аббос

نتیجه اسدالله، شاه دین عباس

Ки ҳаст теғи каҷаши шери фатҳро чангол

که هست تیغ کجش شیر فتح را چنگال

Ба амри ҳақ буд он сояи худои доим

به امر حق بود آن سایه خدا دایم

Чунон ки тобеъ шахсаст соя дар афъол

چنان که تابع شخص است سایه در افعال

Чу офтоби намоён буд зи синаи субҳ

چو آفتاب نمایان بود ز سینه صبح

зи тарафи ҷабҳа ӯ нури ахтари иқбол

ز طرف جبهه او نور اختر اقبال

Чунон ки ҳаст зи сбобаҳи рояти имон

چنان که هست ز سبابه رایت ایمان

Азуаст навбати соҳибқиронӣ аз амсол

ازوست نوبت صاحبقرانی از امثال

Крост Зуҳра шавад рост чун алифи пешаш ?

کراست زهره شود راست چون الف پیشش؟

Ки ҳаст теғи каҷ ӯ ба фатҳу нусрати дол

که هست تیغ کج او به فتح و نصرت دال

Сабк рикоб шавад ҳамчуи дӯди зулмати куфр

سبک رکاب شود همچو دود ظلمت کفر

Чу баркашад зи миёни теғи зулфиқори мисол

چو برکشد ز میان تیغ ذوالفقار مثال

Сипоҳ ӯст чу мижгони хаданги як таркиш

سپاه اوست چو مژگان خدنگ یک ترکش

Крости Зуҳра ки бо ӯ тараф шавад ба қаттол ?

کراست زهره که با او طرف شود به قتال؟

Агар ба қалъаи рӯйин чархи рӯи орад

اگر به قلعه رویین چرخ رو آرد

Калиди моҳи нави оради қазо ба истиқбол

کلید ماه نو آرد قضا به استقبال

Чунон ки хома ба хати сатрро кунад ботил

چنان که خامه به خط سطر را کند باطل

Шавад шикастаи зи як тир ӯ сафи ибтол

شود شکسته ز یک تیر او صف ابطال

зи барқи теғаш агар пуртӯй ба баҳр уфтад

ز برق تیغش اگر پرتوی به بحر افتد

Садаф чу миҷмар сӯзон шавад , спндлол

صدف چو مجمر سوزان شود، سپندلآل

Нафас ба комаши абрешим бурӣда шавад

نفس به کامش ابریشم بریده شود

Касе ки ханҷар ӯро даровард ба хаёл

کسی که خنجر او را درآورد به خیال

Далер бар сар гарданкашон равад чун абр

دلیر بر سر گردنکشان رود چون ابر

Палангро чаҳ муҳобо буд зи теғи ҷибол

پلنگ را چه محابا بود ز تیغ جبال

Кафани зи шҳпр каркас кунад далерон ро

کفن ز شهپر کرکس کند دلیران را

эй новак ӯ боз чун кунад пару бол

همای ناوک او باز چون کند پر و بال

Расад ба рустам агар дар раҳми салобат ӯ

رسد به رستم اگر در رحم صلابت او

СФидмўӣ бурун ояд аз раҳм чун зол

سفیدموی برون آید از رحم چون زال

Кунад чу захми забони кор дар дили оҳан

کند چو زخم زبان کار در دل آهن

зи ғунчаи новак ӯро агар кунанд нсол

ز غنچه ناوک او را اگر کنند نصال

Таҳамтанӣ ки диҳад ҷон ба теғи хўнризш

تهمتنی که دهد جان به تیغ خونریزش

Ба рӯзи ҳашари забонаш буд здҳшти лол

به روز حشر زبانش بود زدهشت لال

Агар шавад кҷки рӯзгори теғи каҷаш

اگر شود کجک روزگار تیغ کجش

Шавад чу абри баҳорони сабки рикоби ҷибол

شود چو ابر بهاران سبک رکاب جبال

зи оташи ғазаб ӯ дар остини ниёам

ز آتش غضب او در آستین نیام

зи печу тоб буд теғи душманон чун на?ил

ز پیچ و تاب بود تیغ دشمنان چون نال

Дар он мақом ки гардад ба найзаи ҳалқаи рибо

در آن مقام که گردد به نیزه حلقه ربا

Фитад ба ҳалқаи гардуни зи ҳайбаташи зилзол

فتد به حلقه گردون ز هیبتش زلزال

Ҳилол нест намоён бар ин равоқи баланд

هلال نیست نمایان بر این رواق بلند

Ки шер чарх фиканд аз наҳиф ӯ чангол

که شیر چرخ فکند از نهیب او چنگال

Ки дидаи ҷузи хами чавгону гӯии зарринаш ?

که دیده جز خم چوگان و گوی زرینش؟

Ки офтоб занад қатра дар рикоби ҳилол

که آفتاب زند قطره در رکاب هلال

Зира чаҳ кор кунад пеши теғи хўнризш ?

زره چه کار کند پیش تیغ خونریزش؟

наме тавон раҳи сайлоби баст бо ғарбол

نمی توان ره سیلاب بست با غربال

Агар ба чарх кунад кӯҳи ҳалам ӯ соя

اگر به چرخ کند کوه حلم او سایه

Чу субҳ орад шавад устихон ӯ дар ҳол

چو صبح آرد شود استخوان او در حال

зи абри муъаддилат ӯ камӣн намӯдорӣ аст

ز ابر معدلت او کمین نموداری است

Ки тухм , сабз дар оташ буд чу донаи хол

که تخم، سبز در آتش بود چو دانه خال

Расидааст ба ҷое урӯҷи ҳиммат ӯ

رسیده است به جایی عروج همت او

Ки осмон баландаст сабзаи помол

که آسمان بلندست سبزه پامال

Чу баҳр то ба қиёмат наме шўдхолӣ

چو بحر تا به قیامت نمی شودخالی

Шавад зи абри кафши доманӣ ки моломол

شود ز ابر کفش دامنی که مالامال

Чу соилон ба каф , баҳри пеши абри кафш

چو سایلان به کف، بحر پیش ابر کفش

Дароз карда зи марҷони каф аз барои савол

دراز کرده ز مرجان کف از برای سؤال

Бар осмони ҷалолаши ҳилоли ид , буд

بر آسمان جلالش هلال عید، بود

Хаҷали зи кӯшиши худ ҳамчуи тоири як бол

خجل ز کوشش خود همچو طایر یک بال

Ба аҳди мъдлтши вақти хоби осоиш

به عهد معدلتش وقت خواب آسایش

зи чашми шер ба болин наад чароғ , ғизол

ز چشم شیر به بالین نهد چراغ، غزال

Шудааст моидаҳи лутф ӯ ба навъе ом

شده است مایده لطف او به نوعی عام

Ки дар раҳми иваз хӯн хуранд май атфол

که در رحم عوض خون خورند می اطفال

з халқ ӯст барӯманди хокдони ҷаҳон

ز خلق اوست برومند خاکدان جهان

Ки тоза рӯй зи райҳон буд ҳамеша суфол

که تازه روی ز ریحان بود همیشه سفال

Ба ғайри ҷом ки баргардад аз кафши холӣ

به غیر جام که برگردد از کفش خالی

Дигар ки аз карам ӯ намерасад ба навол

دگر که از کرم او نمی رسد به نوال

Чигуна сӯии шукри корвон мӯр равад ?

چگونه سوی شکر کاروان مور رود؟

Чунон ба хок дараш рӯ ниҳодаанд омол

چنان به خاک درش رو نهاده اند آمال

Агар ба зоғ шаб уфтад зи рой ӯ партав

اگر به زاغ شب افتد ز رای او پرتو

Чу офтоб барояд зи байзаи заррини бол

چو آفتاب برآید ز بیضه زرین بال

Шавад зи нури гҳрхизи дидаи равзан

شود ز نور گهرخیز دیده روزن

Дар он ҳарим ки гардад гҳрФшони зи мақол

در آن حریم که گردد گهرفشان ز مقال

Ба вом гирад ашҳби зи анбари халқаш

به وام گیرد اشهب ز عنبر خلقش

Занад чу давр ба гирди ҷаҳони насими шимол

زند چو دور به گرد جهان نسیم شمال

Ба офтоб равонаст амри нофиз ӯ

به آفتاب روان است امر نافذ او

Чунон ки бар ҷигари ташнаи ҳукми оби зулол

چنان که بر جگر تشنه حکم آب زلال

На лолааст , ки ҳлмш фиканда соя ба кӯҳ

نه لاله است، که حلمش فکنده سایه به کوه

Нишаста дар арақи хӯни зи инфеъоли ҷибол

نشسته در عرق خون ز انفعال جبال

Чу равад нил диҳад кӯчаи пеш даст кулем

چو رود نیل دهد کوچه پیش دست کلیم

Агар ба кӯҳ кунад азми росихаши иқбол

اگر به کوه کند عزم راسخش اقبال

Назар ба азмаш , гардун чу мурғи нўпрўоз

نظر به عزمش، گردون چو مرغ نوپرواز

Дар ошиёна нишастааст ва мезанад пару бол

در آشیانه نشسته است و می زند پر و بال

Чунон ба аҳдаши касби камол ширин аст

چنان به عهدش کسب کمال شیرین است

Ки рӯзи ҷумъаи зи мактуб наме раванди атфол

که روز جمعه ز مکتوب نمی روند اطفال

Ба давр ӯ ки барофтодааст хонаи нузул

به دور او که برافتاده است خانه نزول

зи обгинаи иҷозат талаб кунад тимсол

ز آبگینه اجازت طلب کند تمثال

Агар на халқ буд бар шиква ӯ ғолиб

اگر نه خلق بود بر شکوه او غالب

Крости Зуҳра ки лаби вокнди буриш ба мақол ?

کراست زهره که لب واکند برش به مقال؟

Чу риштаи коҳкшон дар гуҳар шавад пинҳон

چو رشته کاهکشان در گهر شود پنهان

зи остини бадари орад чу даст баҳр навол

ز آستین بدر آرد چو دست بحر نوال

Ҷаҳони паноҳи хдиў ! баланди ақболо !

جهان پناه خدیو! بلند اقبالا!

Ки хатм бар ту шуд аз хусравони сифоти камол

که ختم بر تو شد از خسروان صفات کمال

Агар ба мадҳи ту итноб мекунам чун мавҷ

اگر به مدح تو اطناب می کنم چون موج

Ба халқ хеш бубахш эй муҳӣти ҷоҳу ҷалол

به خلق خویش ببخش ای محیط جاه و جلال

Ки мадҳати туу аҷдоди поки тинати ту

که مدحت تو و اجداد پاک طینت تو

Калиди хулд баринаст эй фириштаи хисол

کلید خلد برین است ای فرشته خصال

Барои ҳасан моласт мадҳсанҷӣ ман

برای حسن مآل است مدح سنجی من

На аз барои зару симу малику молу манол

نه از برای زر و سیم و ملک و مال و منال

Талоши қурби ту бо ин калом бесар ва бен

تلاش قرب تو با این کلام بی سر و بن

Ҳамон муомила Юсуфасту қиссаи зол

همان معامله یوسف است و قصه زال

Чунон ки кард сулаймон қабул гуфта мӯр

چنان که کرد سلیمان قبول گفته مور

Қабул кун зи ман оҷизи ин шикастаи мақол

قبول کن ز من عاجز این شکسته مقال

Ки ҳеҷ кам нашавад шавкати сулаймонӣ

که هیچ کم نشود شوکت سلیمانی

Ба ҳарфи мӯри заъифӣ агар кунад иқбол

به حرف مور ضعیفی اگر کند اقبال

Чаҳ кам зи партави меҳр баланд мегардад ?

چه کم ز پرتو مهر بلند می گردد؟

Агар ба шабнами афтода Эй диҳад пару бол

اگر به شبنم افتاده ای دهد پر و بال

Ҳамеша то чамани афрӯзи чархи минои ранг

همیشه تا چمن افروز چرخ مینا رنگ

зи бурҷи ҳут ба бурҷ ҳамл кунад иқбол

ز برج حوت به برج حمل کند اقبال

Чу хотамӣ ки ба фармон даст ме гардад

چو خاتمی که به فرمان دست می گردد

Ба муддаоӣ ту гардад мудоми гардиши сол

به مدعای تو گردد مدام گردش سال