Миннати эзадро ки аз лутфи худои мстъон

منت ایزد را که از لطف خدای مستعان

Олам афсурда шуд аз боди наврӯзии ҷавон

عالم افسرده شد از باد نوروزی جوان

Рӯй дар бурҷ шараф оварад хуршеди мунир

روی در برج شرف آورد خورشید منیر

Ҳут аз баҳри бишорати гашти сар то пои забон

حوت از بهر بشارت گشت سر تا پا زبان

Юнуси хуршед тобон омад аз моҳии бурун

یونس خورشید تابان آمد از ماهی برون

Бо ҳамл ҳамшер шуд дар сабзаи зори осмон

با حمل همشیر شد در سبزه زار آسمان

Меҳри тобони байзаҳои барфро дар ҳам шикаст

مهر تابان بیضه های برف را در هم شکست

Ҷилва гар гардид тоўси баҳорон аз миён

جلوه گر گردید طاوس بهاران از میان

Заҳри сарморо ба шери партав аз ҷурми замин

زهر سرما را به شیر پرتو از جرم زمین

Кард беруни андаки андаки офтоби меҳрбон

کرد بیرون اندک اندک آفتاب مهربان

Аз шукуфаи шох чун Мӯсои яд Байзо намӯд

از شکوفه شاخ چون موسی ید بیضا نمود

Дар замин бо ганҷи зари қорун сармо шуд ниҳон

در زمین با گنج زر قارون سرما شد نهان

Гарчи хок аз сардии даии кӯҳ оҳан гашта буд

گرچه خاک از سردی دی کوه آهن گشته بود

Аз каф хуршед шуд эъҷози Довӯдии аён

از کف خورشید شد اعجاز داودی عیان

Ҳар тилисми ях ки сармои рӯзгории баста буд

هر طلسم یخ که سرما روزگاری بسته بود

Ҷилва хуршед пошед аз ҳамаш дар як замон

جلوه خورشید پاشید از همش در یک زمان

Шуд зи ҳайбати Зуҳраи деви сифеди барфи об

شد ز هیبت زهره دیو سفید برف آب

Сохт аз қавси қзҳ то рустами гардуни камон

ساخت از قوس قزح تا رستم گردون کمان

Шавкати сармои рӯйин тан ба якдигари шикаст

شوکت سرمای رویین تن به یکدیگر شکست

То ливои муъаддилати вокрди абри дирафшон

تا لوای معدلت واکرد ابر درفشان

Маҳв шуд чун субҳи козиб аз ҷаҳони осори барф

محو شد چون صبح کاذب از جهان آثار برف

То шукуфа аз чаман чун субҳ содиқ шуд аён

تا شکوفه از چمن چون صبح صادق شد عیان

Шуд дили сангини сармо аз фурӯғи лолаи об

شد دل سنگین سرما از فروغ لاله آب

Барфро маҳтоб гул пошед аз ҳам чун каттон

برف را مهتاب گل پاشید از هم چون کتان

Лола чун фавҷи қизилбош аз камӣн омад бурун

لاله چون فوج قزلباش از کمین آمد برون

Барф шуд чун лашкари рӯмии парешон дар замон

برف شد چون لشکر رومی پریشان در زمان

Ғунча шуд чун Марями обистани зи афсуни баҳор

غنچه شد چون مریم آبستن ز افسون بهار

Буии гул чун исо аз гаҳвора омад дар забон

بوی گل چون عیسی از گهواره آمد در زبان

Дар кашӣдан реша сунбул барояд аз замин

در کشیدن ریشه سنبل برآید از زمین

Домро дар хок агар созанди сайёдони ниҳон

دام را در خاک اگر سازند صیادان نهان

Шаб чу умри золимони рӯ дар камӣ овараду рӯз

شب چو عمر ظالمان رو در کمی آورد و روز

Гашти рӯзафзӯн чу иқболи шаҳи соҳибқирон

گشت روزافزون چو اقبال شه صاحبقران

Ҷавҳари теғи шуҷоати шоҳи аббос , он ки ҳаст

جوهر تیغ شجاعت شاه عباس، آن که هست

Нури ъолмгирӣ аз симои иқболаши аён

نور عالمگیری از سیمای اقبالش عیان

Дар ҳарими дидаҳо афканди бистари хоби амн

در حریم دیده ها افکند بستر خواب امن

То хами шамшер ӯ шуд тоқи абрӯии ҷаҳон

تا خم شمشیر او شد طاق ابروی جهان

Дайни зи ҳасани эътиқод ӯ ривоҷ тоза ёфт

دین ز حسن اعتقاد او رواج تازه یافت

Шаръ шуд дар аҳд ӯ чун қалби худ олии макон

شرع شد در عهد او چون قلب خود عالی مکان

Шаҳсавори сят ӯ оварад то по дар рикоб

شهسوار صیت او آورد تا پا در رکاب

Пой дар занҷир монад овозаи Нӯшервон

پای در زنجیر ماند آوازه نوشیروان

Домани давлати намозии гашт дар айём ӯ

دامن دولت نمازی گشت در ایام او

Аз назарҳо бода чун гӯи гирд аҳмар шуд ниҳон

از نظرها باده چون گو گرد احمر شد نهان

Сӯхти ранг май чу хӯни мурда дар шарёни ток

سوخت رنگ می چو خون مرده در شریان تاک

Пок шуд аз нанги ин гулгунаи рухсори баҳорон

پاک شد از ننگ این گلگونه رخسار بهاران

Подшоҳон дигар шавкати з шоҳӣ ёфтанд

پادشاهان دگر شوکت ز شاهی یافتند

Подшоҳӣ аз шикваи зотӣ ӯ ёфт шан

پادشاهی از شکوه ذاتی او یافت شان

Ҳалам ӯгар соя бар кӯҳи Бадахшони афканд

حلم او گر سایه بر کوه بدخشان افکند

Хӯни лаъл аз мӯ ба мӯяш чун арақ гардад равон

خون لعل از مو به مویش چون عرق گردد روان

Шаҳриёрон дигар доранд дунёеу бас

شهریاران دگر دارند دنیایی و بس

Подшоҳи дайн ва дунё ӯст аз шоҳаншаҳон

پادشاه دین و دنیا اوست از شاهنشهان

Бас ки шуд дасти заъифон дар замон ӯ қавӣ

بس که شد دست ضعیفان در زمان او قوی

Ма ҳисорӣ мешавад дар ҳола аз бими каттон

مه حصاری می شود در هاله از بیم کتان

Рояти Байзоӣ ӯ чун субҳ ҳар ҷои вошўд

رایت بیضای او چون صبح هر جا واشود

Лашкар душман шавад чун хурдаи анҷуми ниҳон

لشکر دشمن شود چون خرده انجم نهان

Панҷаи марҷон куҷо гирад Аннани баҳрро ?

پنجه مرجان کجا گیرد عنان بحر را؟

Пеши азм ӯ нагирад душман ларзанда ҷон

پیش عزم او نگیرد دشمن لرزنده جان

Хона бар дӯшӣ ба ғайр аз ҷғд дар олам намонад

خانه بر دوشی به غیر از جغد در عالم نماند

Бас ки шуд маъмур дар айёми адл ӯ ҷаҳон

بس که شد معمور در ایام عدل او جهان

Хӯн арақ кардааст аз шарми кафи дарёи дилаш

خون عرق کرده است از شرم کف دریا دلش

Нест марҷони ин ки гардӣдааст аз дарёи аён

نیست مرجان این که گردیده است از دریا عیان

Чун ҷавоби талх , беминнат ба соили баҳр ро

چون جواب تلخ، بی منت به سایل بحر را

намедиҳад вази шарм ҳиммат мешавад гўҳрФшон

می دهد وز شرم همت می شود گوهرفشان

Гар чунин халқаш кунад машшотагии офоқ ро

گر چنین خلقش کند مشاطگی آفاق را

Ҳамчуи зулф аз рӯй оташи анбарин хезади духон

همچو زلف از روی آتش عنبرین خیزد دخان

Нутқ ӯ ҳар ҷо ки бигушоед сари дарҷи сухан

نطق او هر جا که بگشاید سر درج سخن

Мустамеъро мағз гавҳар мешавад дар устихон

مستمع را مغز گوهر می شود در استخوان

Нест ғайр аз шоҳи Эрони ҳеҷ соҳиби бахт ро

نیست غیر از شاه ایران هیچ صاحب بخت را

Бандагони тоҷдор аз подшоҳони замон

بندگان تاجدار از پادشاهان زمان

Чун шуд аз таъмири дилҳо фориғ , аз тавфиқи ҳақ

چون شد از تعمیر دلها فارغ، از توفیق حق

Кард толори фалак қадре банно дар Исфаҳон

کرد تالار فلک قدری بنا در اصفهان

Ваа чаҳ толорӣ ки субҳи давлат аз пишониш

وه چه تالاری که صبح دولت از پیشانیش

Май дамад чун офтоб аз ҷайби машриқ ҳар замон

می دمد چون آفتاب از جیب مشرق هر زمان

Гарчи чандини нақш мавзун дошт дар ҳар гӯша Эй

گرچه چندین نقش موزون داشت در هر گوشه‌ای

Зин иморат шуд баланд , овозаи нақши ҷаҳон

زین عمارت شد بلند، آوازه نقش جهان

Ин иморатро чунин пешонӣӣ дар кор буд

این عمارت را چنین پیشانیی در کار بود

Каз кушод ӯ намонад уқда дар кори ҷаҳон

کز گشاد او نماند عقده در کار جهان

Олимӣ дар сояи боли ҳумо осӯда шуд

عالمی در سایه بال هما آسوده شد

То эй туррааш вокрди боли зарфишон

تا همای طره اش واکرد بال زرفشان

намешавад зи иқболи рӯзафзӯн ба андаки фурсатӣ

می شود ز اقبال روزافزون به اندک فرصتی

Остонаши саҷдаи гоҳи сарфарозони ҷаҳон

آستانش سجده گاه سرفرازان جهان

Ҷовдони бодо ки таърихи баланд иқбол ӯст

جاودان بادا که تاریخ بلند اقبال اوست

« маснади иқболи ин толори бодои ҷовдон »

«مسند اقبال این تالار بادا جاودان »

То буд хуршеди тобони шамсаи тоқи сипеҳр

تا بود خورشید تابان شمسه طاق سپهر

Ҷилваи гоҳи сояи ҳақи боди ин олии макон

جلوه گاه سایه حق باد این عالی مکان