Шукр каз иқболи рӯзафзӯни шоҳи тоҷдор
شکر کز اقبال روزافزون شاه تاجدار
Офтоби фатҳ толеъ шуд зи бурҷи Қандаҳор
آفتاب فتح طالع شد ز برج قندهار
Мазҳари соҳибқиронӣ , шоҳи аббоси дувум
مظهر صاحبقرانی، شاه عباس دوم
Дар ҷиҳоди Акбар аз фармондиҳон шуд комкор
در جهاد اکبر از فرماندهان شد کامکار
Бори дигар аз таҳи болу пари зоғони ҳинд
بار دیگر از ته بال و پر زاغان هند
Байзаи ислом чун хуршед гардид ошкор
بیضه اسلام چون خورشید گردید آشکار
Аз ҷунуди осмонии лашкари асҳоби фил
از جنود آسمانی لشکر اصحاب فیل
Бор дигар шуд азин ҳсни мубораки сангсор
بار دیگر شد ازین حصن مبارک سنگسار
Гарчи кам буданд мардони ҳисорӣ аз се алиф
گرچه کم بودند مردان حصاری از سه الف
Зон сипоҳ беадад киштанд беш аз чли ҳазор
زان سپاه بی عدد کشتند بیش از چل هزار
Тир рӯй таркиши Ҳиндӯстон , дорошкўаҳ
تیر روی ترکش هندوستان، داراشکوه
Оҳ хӯн олуд шуд аз хокмоли ин ҳисор
آه خون آلود شد از خاکمال این حصار
Рахнаҳо каз ?себа дар мағз замин андохтанд
رخنه ها کز سیبه در مغز زمین انداختند
Аз барои дафнашони рӯз юриш омад ба кор
از برای دفنشان روز یورش آمد به کار
Саракашони ҳиндро шамшери каҷ бедор кард
سرکشان هند را شمشیر کج بیدار کرد
Зин кҷк шуд филҳои маст яксар ҳӯшёр
زین کجک شد فیل های مست یکسر هوشیار
Волии Ҳиндӯстон аз бими теғи ғозён
والی هندوستان از بیم تیغ غازیان
Чун ғуломон кард шабро нима аз доролқрор
چون غلامان کرد شب را نیمه از دارالقرار
Аз азали машқӣ ки мекарданд аз баҳри гурез
از ازل مشقی که می کردند از بهر گریز
Ҳиндёни Рӯсияро оқибат омад ба кор
هندیان روسیه را عاقبت آمد به کار
Зон сипоҳи бекарони рафтанди азин дарёии хӯн
زان سپاه بیکران رفتند ازین دریای خون
Ҷустаи ҷустаи ҳамчуи бузи маъдӯд чанде бар канор
جسته جسته همچو بز معدود چندی بر کنار
То ба шаш ма хок мекарданд бар сари ҳиндён
تا به شش مه خاک می کردند بر سر هندیان
Бод дар кафи оқибати рафтанд то доролбўор
باد در کف عاقبت رفتند تا دارالبوار
Дар тани филон чу равад нил дар ҳар ҳамла Эй
در تن فیلان چو رود نیل در هر حمله ای
Кӯчаҳо аз захми теғ ғозён шуд ошкор
کوچه ها از زخم تیغ غازیان شد آشکار
Чун ливои шоҳ , рӯй қалъа дорон шуд сифед
چون لوای شاه، روی قلعه داران شد سفید
Ҳиндёни гаштанд яксар зрдрўӣу шармсор
هندیان گشتند یکسر زردروی و شرمسار
Аз сиёҳӣ гарчи болотар набошад ҳеҷ ранг
از سیاهی گرچه بالاتر نباشد هیچ رنگ
Зрдрўиӣ ғолиб омад бар сиёҳон дар фирор
زردرویی غالب آمد بر سیاهان در فرار
Ончунон каз осмони хайли шаётин аз шаҳоб
آنچنان کز آسمان خیل شیاطین از شهاب
Мунҳазим гардад , чунон гардид ҳиндӯи торумор
منهزم گردد، چنان گردید هندو تارومار
Бас ки шуд олӯда ҳар сангӣ ба хӯни ҳиндён
بس که شد آلوده هر سنگی به خون هندیان
Кӯҳ базакаш шуд саросари кӯҳҳои Қандаҳор
کوه بزکش شد سراسر کوههای قندهار
Хокро аз бас ба хӯн ҳиндён омехтанд
خاک را از بس به خون هندیان آمیختند
Чун шафақ , аз хок хӯн олуд май хезади ғубор
چون شفق، از خاک خون آلود می خیزد غبار
Лашкари фиръавнро номад ба пеш аз равад нил
لشکر فرعون را نامد به پیش از رود نیل
Ончии пеш ҳиндён омад зи теғи зулфиқор
آنچه پیش هندیان آمد ز تیغ ذوالفقار
Бас ки лоаши ин калоғон шуд насиби каркасон
بس که لاش این کلاغان شد نصیب کرکسان
Шҳпр ҳар каркасӣ гардид лавҳи сад мазор
شهپر هر کرکسی گردید لوح صد مزار
Гар дар оташи куштаи худро наме андохтанд
گر در آتش کشته خود را نمی انداختند
Кӯҳҳо аз ҳиндӯон кушта мешуд ошкор
کوهها از هندوان کشته می شد آشکار
Роҳи хушкии ҳиндро аз кобул ва миллатон намонад
راه خشکی هند را از کابل و ملتان نماند
Рехтанд аз бас ки хӯни ҳиндёни вақти фирор
ریختند از بس که خون هندیان وقت فرار
То ҷаҳони обод агар хоҳанд , азин дарёии хӯн
تا جهان آباد اگر خواهند، ازین دریای خون
наме тавон рафтан ба киштӣ аз саводи Қандаҳор
می توان رفتن به کشتی از سواد قندهار
Ҷўзи ҳиндии баъди азин бе мағзи равед аз дарахт
جوز هندی بعد ازین بی مغز روید از درخت
Зини сарсахтӣ ки ҳиндӣ хӯрд азин муҳками ҳисор
زین سرسختی که هندی خورد ازین محکم حصار
Баъди азин мушкил ки нешикари камари бандад дигар
بعد ازین مشکل که نیشکر کمر بندد دگر
Зини шикасти тоза кандар ҳинд гардид ошкор
زین شکست تازه کاندر هند گردید آشکار
Ин ки умрӣ хок мекарданд бар сари фил ҳо
این که عمری خاک می کردند بر سر فیل ها
Зини мусӣбат буд кокнўни гашт дар ҳинди ошкор
زین مصیبت بود کاکنون گشت در هند آشکار
Зини тазалзул каз сипоҳи тарк дар ҳинди аўФтод
زین تزلزل کز سپاه ترک در هند اوفتاد
Рехт аз бтхонаҳҳо бути ҳамчуи барг аз шохсор
ریخت از بتخانه ها بت همچو برگ از شاخسار
То нашуд таслим , рӯй хоб осоиш надид
تا نشد تسلیم، روی خواب آسایش ندید
Ҳар сбкпоиӣ ки беруни баради ҷони зини корзор
هر سبکپایی که بیرون برد جان زین کارزار
Ончунон коиинаҳ мегирад зи хокистари сафо
آنچنان کآیینه می گیرد ز خاکستر صفا
Шуд қатли ҳиндёни афзӯни ҷилои зулфиқор
شد قتل هندیان افزون جلای ذوالفقار
Бархӯрд ёрб азин давлат ки то домони ҳашар
برخورد یارب ازین دولت که تا دامان حشر
Хатм шуд мардонагӣ аз қалъаи дорон бар атор
ختم شد مردانگی از قلعه داران بر اتار
Пеши ин сади Сикандари лашкар иأҷўҷ чист ?
پیش این سد سکندر لشکر یأجوج چیست؟
Пеши ин дарёии оташи дӯд чун гирад қарор ?
پیش این دریای آتش دود چون گیرد قرار؟
Брнёид бо ҷавони давлати куҳани давлат , бас аст
برنیاید با جوان دولت کهن دولت، بس است
Қиссаи дороу Искандар барои эътибор
قصه دارا و اسکندر برای اعتبار
Кӯтаҳи андешӣ ки бо соҳибқирон гардад тараф
کوته اندیشی که با صاحبقران گردد طرف
намегузорад ин чунин гардуни сазояш дар канор
می گذارد این چنین گردون سزایش در کنار
Сӯрати таърихи ин фатҳ аз қазо шуд ҷилва гар
صورت تاریخ این فتح از قضا شد جلوه گر
Чун « сиёҳӣ » хост аз « мроти ҳсни Қандаҳор »
چون «سیاهی » خاست از «مرآت حصن قندهار»