Бас ки шуд тФсидаҳи олам аз фурӯғи офтоб
بس که شد تفسیده عالم از فروغ آفتاب
Чун пари парвона май сӯзади каттон дар моҳтоб
چون پر پروانه می سوزد کتان در ماهتاب
Дар ҳавои тобаи наъли моҳён дар оташ аст
در هوای تابه نعل ماهیان در آتش است
Бас ки аз таъсири гармо оташин гардид об
بس که از تأثیر گرما آتشین گردید آب
Бод шуд гарми ончунон каз остини афшоняш
باد شد گرم آنچنان کز آستین افشانیش
намешавад равшани чароғи кушта бо сад обу тоб
می شود روشن چراغ کشته با صد آب و تاب
Хок гардид оташин навъе ки рагҳои замин
خاک گردید آتشین نوعی که رگهای زمین
намекунад дар чашми анҷуми ҷилваи тири шаҳоб
می کند در چشم انجم جلوه تیر شهاب
Аз сари оташ наме хезади сапанд бе қарор
از سر آتش نمی خیزد سپند بی قرار
Бас ки тарсидааст чашмаши зини ҳавои синаи тоб
بس که ترسیده است چشمش زین هوای سینه تاب
Қурси хоми моҳ чун хуршед гардид оташин
قرص خام ماه چون خورشید گردید آتشین
Шуд танури хоки гарм аз баси зи тоби офтоб
شد تنور خاک گرم از بس ز تاب آفتاب
Ин на фавворааст ҳар сӯи ҷилвагар дар ҳавзҳо
این نه فواره است هر سو جلوه گر در حوضها
Кардааст аз тишнагии беруни забони хеши об
کرده است از تشنگی بیرون زبان خویش آب
Оташи дӯзах гуворо мешавад бар кофарон
آتش دوزخ گوارا می شود بر کافران
Гар ба ин гармӣ буд ҳангомаи рӯзи ҳисоб
گر به این گرمی بود هنگامه روز حساب
Карда аз баси шиддати гармои ҳаворо оташин
کرده از بس شدت گرما هوا را آتشین
Аз бт май ҳеҷ фарқӣ нест то мурғи кабоб
از بط می هیچ فرقی نیست تا مرغ کباب
Аз ҳарорат май гудозад чун шукр дар шери гарм
از حرارت می گدازد چون شکر در شیر گرم
Гар шавад ҷоми булӯрӣни ҷилвагар дар моҳтоб
گر شود جام بلورین جلوه گر در ماهتاب
Гарм шуд май ончунон дар синаи соғар ки шуд
گرم شد می آنچنان در سینه ساغر که شد
Бодбони киштии дарёии оташ ҳар ҳубоб
بادبان کشتی دریای آتش هر حباب
Сангҳо аз баси мулоими гашт , чун май аз ҳарир
سنگها از بس ملایم گشت، چون می از حریر
наметаровад аз урӯқи санги ёқӯти музоб
می تراود از عروق سنگ یاقوت مذاب
Май ҷаҳд чун сангу оҳани оташ аз болу париш
می جهد چون سنگ و آهن آتش از بال و پرش
Гар занад бти боли худ бар икдгр дар зери об
گر زند بط بال خود بر یکدگر در زیر آب
Дар мизоҷи мурғи отшхўор аз тоби ҳаво
در مزاج مرغ آتشخوار از تاب هوا
Сардии хас хона дорад шуъла бо он обу тоб
سردی خس خانه دارد شعله با آن آب و تاب
Дӯд май хезад ба ҷои гирд аз рӯй замин
دود می خیزد به جای گرد از روی زمین
намечакад оташ ба ҷои қатра аз дасти саҳоб
می چکد آتش به جای قطره از دست سحاب
Чун насузад дар ҳарими байзаи боли андалеб ?
چون نسوزد در حریم بیضه بال عندلیب؟
Гули зи таъсии ҳаво дар ғунча мегардад гулоб
گل ز تاثیر هوا در غنچه می گردد گلاب
Тавқи қамарии ҷилва гирдоб дорад дар назар
طوق قمری جلوه گرداب دارد در نظر
Сарв аз тоби ҳаво аз бас ки гардӣдааст об
سرو از تاب هوا از بس که گردیده است آب
Аз арақ тар мекунад пероҳани фонӯс ро
از عرق تر می کند پیراهن فانوس را
Шамъи сими андом ҳар дами зини ҳавои синаи тоб
شمع سیم اندام هر دم زین هوای سینه تاب
Бесутун аз тоби гармои зари даст Афшор шуд
بیستون از تاب گرما زر دست افشار شد
Саҳл бошад тешаи фӯлод агар гардид об
سهل باشد تیشه فولاد اگر گردید آب
Гарм шуд аз баси ҳавои хонаҳо аз тоби меҳр
گرم شد از بس هوای خانه ها از تاب مهر
Сӯхт дар баҳри камонҳо тирро боли уқоб
سوخت در بحر کمان ها تیر را بال عقاب
Булбулу гул дар назарҳо оташ ва хокистараст
بلبل و گل در نظرها آتش و خاکسترست
Гарм шуд аз баси гулистони зини ҳавои синаи тоб
گرم شد از بس گلستان زین هوای سینه تاب
Чун гунаҳкорон урёнанд дар саҳрои ҳашар
چون گنهکاران عریانند در صحرای حشر
Дар биёбони пари оташи ҷилваи мавҷи сароб
در بیابان پر آتش جلوه موج سراب
Тир аз баҳри камон то сар бурун оварда аст
تیر از بحر کمان تا سر برون آورده است
Шҳпрши хокистар ва пайконаш гардӣдааст об
شهپرش خاکستر و پیکانش گردیده است آب
Ҷавҳар шамшер гардад мавҷ дар ҷӯии ниёам
جوهر شمشیر گردد موج در جوی نیام
Гар чунин хоҳад шуд аз гармои дили фӯлоди об
گر چنین خواهد شد از گرما دل فولاد آب
Нест ҷӯии шери ҷорӣ дар бисоти бесутун
نیست جوی شیر جاری در بساط بیستون
Каз ҳарорати устихон санг гардӣдааст об
کز حرارت استخوان سنگ گردیده است آب
Кист ғайр аз сояи ҳақ то з рӯй марҳамат
کیست غیر از سایه حق تا ز روی مرحمت
Халқи оламро спрдорӣ кунад зини офтоб ?
خلق عالم را سپرداری کند زین آفتاب؟
Мазҳари лутфи илоҳии шоҳи аббос , он ки шуд
مظهر لطف الهی شاه عباس، آن که شد
Аз насими халқ ӯ хӯн дар баданҳо машки ноб
از نسیم خلق او خون در بدنها مشک ناب
Кимиёии шодии олам ки дар даврон ӯ
کیمیای شادی عالم که در دوران او
Дар раҳм атфол менӯшанд ҷои хӯни шароб
در رحم اطفال می نوشند جای خون شراب
Бар фарози зин сулаймонаст бар тахти ҳаво
بر فراز زین سلیمان است بر تخت هوا
Бар сари маснад буд дар домани субҳи офтоб
بر سر مسند بود در دامن صبح آفتاب
Аз гиребони барнамеи оранди сари гарданкашон
از گریبان برنمی آرند سر گردنکشان
Теғ ӯ то шуд ҷаҳони хокро молики рқоб
تیغ او تا شد جهان خاک را مالک رقاب
Гар ба хотир оварад иқболи рӯзафзӯн ӯ
گر به خاطر آورد اقبال روزافزون او
Бадар гардад моҳи нав бе иқтибоси офтоб
بدر گردد ماه نو بی اقتباس آفتاب
Дар ҳарими байзаи резади шҳпри парвоз ро
در حریم بیضه ریزد شهپر پرواز را
Гар ба хотир бигузаранд саҳми теғашро уқоб
گر به خاطر بگذراند سهم تیغش را عقاب
Киштӣ Нӯҳаст дар дарёии раҳмати ҷилва гар
کشتی نوح است در دریای رحمت جلوه گر
Бар кафи дарёи мисолаши ҷоми лабрези шароб
بر کف دریا مثالش جام لبریز شراب
Атсаи мағзи нофаро холӣ кунад аз буии машк
عطسه مغز نافه را خالی کند از بوی مشک
Дар гулистонӣ ки гиранд аз гули халқаши гулоб
در گلستانی که گیرند از گل خلقش گلاب
То зи базму разм дар олам буд ному нишон
تا ز بزم و رزم در عالم بود نام و نشان
То буд ҷавҳар ба теғу ншأаҳ дар ҷоми шароб
تا بود جوهر به تیغ و نشأه در جام شراب
Дӯстонашро лаби паймонаи бодои бӯсаи гоҳ
دوستانش را لب پیمانه بادا بوسه گاه
Душманонашро зи захми теғи бодои фатҳи боб
دشمنانش را ز زخم تیغ بادا فتح باب