Зангии шабро кунад хуршеди манзари моҳтоб

زنگی شب را کند خورشید منظر ماهتاب

Муҳраи гулро диҳад ташрифи гавҳари моҳтоб

مهره گل را دهد تشریف گوهر ماهتاب

Шасти доғи тирагӣ аз номаи аъмоли шаб

شست داغ تیرگی از نامه اعمال شب

Кард бо рӯз аз сафои шабро баробари моҳтоб

کرد با روز از صفا شب را برابر ماهتاب

Дод беруни анбари шаби навбаҳори хеш ро

داد بیرون عنبر شب نوبهار خویش را

Кард мағзи офаринишро муаттари моҳтоб

کرد مغز آفرینش را معطر ماهتاب

Чун даҳони субҳдам аз ханда шодӣ гирифт

چون دهان صبحدم از خنده شادی گرفت

Ҳамчуи мағзи пистаи гардунро ба шукри моҳтоб

همچو مغز پسته گردون را به شکر ماهتاب

Кард маҳди хокро чун модарони меҳрбон

کرد مهد خاک را چون مادران مهربان

Киштии дарёии шер аз лутфи гавҳари моҳтоб

کشتی دریای شیر از لطف گوهر ماهتاب

Барад чун абри баҳорони бас ки трдстӣ ба кор

برد چون ابر بهاران بس که تردستی به کار

Регро сероб кард аз оби гавҳари моҳтоб

ریگ را سیراب کرد از آب گوهر ماهتاب

Дар смнзори биҳишти ҷовдон сайёр кард

در سمنزار بهشت جاودان سیار کرد

Мағзҳоро аз насими рӯҳпарвар моҳтоб

مغزها را از نسیم روح پرور ماهتاب

Нақд кард аз чеҳраи пурнури хулди нася ро

نقد کرد از چهره پرنور خلد نسیه را

Ташнагонро шуд ба ҷӯии шери раҳбари моҳтоб

تشنگان را شد به جوی شیر رهبر ماهتاب

Аз бароти айши ҷайбу доманӣ холӣ намонад

از برات عیش جیب و دامنی خالی نماند

Дар бисоти хок то вокрди дафтари моҳтоб

در بساط خاک تا واکرد دفتر ماهتاب

Олимиро ширмст аз ҷилва мастона кард

عالمی را شیرمست از جلوه مستانه کرد

Кардааст аз май димоғи худ мукаррари моҳтоб

کرده است از می دماغ خود مکرر ماهتاب

Дар таҳи чодари ҷаҳониро зи барқи ҳасани сӯхт

در ته چادر جهانی را ز برق حسن سوخت

Оҳ агар ояд бурун аз зери чодари моҳтоб

آه اگر آید برون از زیر چادر ماهتاب

Гарчи санг аз партав хуршед мегардад ақиқ

گرچه سنگ از پرتو خورشید می گردد عقیق

Ҷом меро бахшад обу тоби дигари моҳтоб

جام می را بخشد آب و تاب دیگر ماهتاب

Кор оташ мекунад дар гармии ҳангома ҳо

کار آتش می کند در گرمی هنگامه ها

Гарчи бо кофур мемонад ба гавҳари моҳтоб

گرچه با کافور می ماند به گوهر ماهتاب

Заҳри ҷонФрсои ғамро аз урӯқи хокён

زهر جانفرسای غم را از عروق خاکیان

намекашад чун шер бо рухсори анвари моҳтоб

می کشد چون شیر با رخسار انور ماهتاب

Хушкии савдои зи мағзи хоки берун май барад

خشکی سودا ز مغز خاک بیرون می برد

Бо рух чун шер ва лабҳои чу шукри моҳтоб

با رخ چون شیر و لبهای چو شکر ماهتاب

Кард шохи ёсумани рагҳои хушки хок ро

کرد شاخ یاسمن رگهای خشک خاک را

Бас ки шуд шабнам фишон аз чеҳратар моҳтоб

بس که شد شبنم فشان از چهره تر ماهتاب

Микшон дар пардаи шабҳо сабӯҳӣ ме зананд

میکشان در پرده شبها صبوحی می زنند

Кард файзи субҳро дар шаби мусаввири моҳтоб

کرد فیض صبح را در شب مصور ماهتاب

Гарчи борон май расонади хонаи тақво ба об

گرچه باران می رساند خانه تقوی به آب

Дар шикаст тавба дорад шӯри дигари моҳтоб

در شکست توبه دارد شور دیگر ماهتاب

наме тавон чашм аз дару девори олам об дод

می توان چشم از در و دیوار عالم آب داد

Кард аз баси мағзи хушки хокротар моҳтоб

کرد از بس مغز خشک خاک را تر ماهتاب

Машрабӣ дорад чу пери дайр бо мӯии сифед

مشربی دارد چو پیر دیر با موی سفید

зи аввал шаб мекашад то субҳи соғари моҳтоб

ز اول شب می کشد تا صبح ساغر ماهتاب

Дар қадаҳи саҳбои равшан май намояди хеш ро

در قدح صهبای روشن می نماید خویش را

Дар канор ҳола дорад ҳасани дигари моҳтоб

در کنار هاله دارد حسن دیگر ماهتاب

Аз рух шабнам фишону нармии рафтор , кард

از رخ شبنم فشان و نرمی رفتار، کرد

Ҷӯии шеру боғи ҷинатро мусаввири моҳтоб

جوی شیر و باغ جنت را مصور ماهتاب

Бодбони киштӣ майро фалак парвоз кард

بادبان کشتی می را فلک پرواز کرد

То фиканд аз чеҳраи пурнури чодари моҳтоб

تا فکند از چهره پرنور چادر ماهتاب

Кард дар маҳди замин аз чарби нармиҳои халқ

کرد در مهد زمین از چرب نرمی های خلق

Хокёнро ширмст аз шери модари моҳтоб

خاکیان را شیرمست از شیر مادر ماهتاب

Суҳбати равшани замирони кимиёӣ давлат аст

صحبت روشن ضمیران کیمیای دولت است

Хокро аз чеҳра симин кунад зари моҳтоб

خاک را از چهره سیمین کند زر ماهتاب

Гарчи май оради димоғи ҳӯшёронро ба шӯр

گرچه می‌آرد دماغ هوشیاران را به شور

намекунад дар базм май тӯфони дигари моҳтоб

می کند در بزم می طوفان دیگر ماهتاب

намегузорад наъл дар оташи ҳилоли ҷом ро

می گذارد نعل در آتش هلال جام را

Аз тароват гарчи созад хокротар моҳтоб

از طراوت گرچه سازد خاک را تر ماهتاب

Бахти хоби олӯда Эй нагузошт дар рӯй замин

بخت خواب آلوده ای نگذاشت در روی زمین

Бас ки ифшоанд оби лутф аз чеҳратар моҳтоб

بس که افشاند آب لطف از چهره تر ماهتاب

Аз фурӯғи бодаи базми биҳишти ойини шоҳ

از فروغ باده بزم بهشت آیین شاه

намезанад сарпанҷа бо хуршеди анвари моҳтоб

می زند سرپنجه با خورشید انور ماهتاب

Офтоби сояи пурвирди худо , аббоси шоҳ

آفتاب سایه پرورد خدا، عباس شاه

Каз фурӯғи рой ӯ гардид анвари моҳтоб

کز فروغ رای او گردید انور ماهتاب

Иқтибос нур кард аз рояти Байзоӣ ӯ

اقتباس نور کرد از رایت بیضای او

Кард дар як ҷилваи оламро мусаххари моҳтоб

کرد در یک جلوه عالم را مسخر ماهتاب

Чун чароғ рӯз бошад пеши рои равшанаш

چون چراغ روز باشد پیش رای روشنش

намекунад ҳар чанд оламро мунаввари моҳтоб

می کند هر چند عالم را منور ماهتاب

Бениёз аз иқтибоси партав хуршед шуд

بی نیاز از اقتباس پرتو خورشید شد

Суд бар хок дараш то рӯй чун зари моҳтоб

سود بر خاک درش تا روی چون زر ماهتاب

Боди олами равшан аз пешонии иқбол ӯ

باد عالم روشن از پیشانی اقبال او

То сетанд нур аз хуршеди анвари моҳтоб

تا ستاند نور از خورشید انور ماهتاب