Серумаи чашм млоик шуд ғубори Исфаҳон

سرمه چشم ملایک شد غبار اصفهان

Аз вуҷӯди фоизи алҷўди шаҳаншоҳи замон

از وجود فایض الجود شهنشاه زمان

Шоҳи аббоси баланди иқбол каз пишониш

شاه عباس بلند اقبال کز پیشانیش

наметавон дид ахтари соҳибқирониро аён

می توان دید اختر صاحبقرانی را عیان

Сояи лутфи худо каз офтоби рояташ

سایه لطف خدا کز آفتاب رایتش

Ғӯта зад рӯй замин дар сояи амну амон

غوطه زد روی زمین در سایه امن و امان

Ончунон каз маънӣ санҷида ёбад лафзи қадар

آنچنان کز معنی سنجیده یابد لفظ قدر

Подшоҳӣ аз шикваи зотӣ ӯ ёфт шан

پادشاهی از شکوه ذاتی او یافت شان

Сояи дасти вилояти он баланди иқбол ро

سایه دست ولایت آن بلند اقبال را

Ҳаст чун меҳри набуввати ҷад ӯро пштбон

هست چون مهر نبوت جد او را پشتبان

Киштӣ Нӯҳаст дар айём ӯ маҳди замин

کشتی نوح است در ایام او مهد زمین

Гардиш ҷомаст дар даврон ӯ даври замон

گردش جام است در دوران او دور زمان

Ончунон каз теғи ҷадаш маҳв шуд осори куфр

آنچنان کز تیغ جدش محو شد آثار کفر

Шаста шуд аз оби теғаши зулмати зулм аз ҷаҳон

شسته شد از آب تیغش ظلمت ظلم از جهان

зи эътиқоди росих ӯ мазҳаби асноъшр

ز اعتقاد راسخ او مذهب اثناعشر

Як сару гардан гузаштааст аз буруҷи осмон

یک سر و گردن گذشته است از بروج آسمان

Гар буд иди ҷаҳон чун ҷумъаи аҳдаш , давр нест

گر بود عید جهان چون جمعه عهدش، دور نیست

Ҳафтумаст аз шоҳи Исмоили он соҳибқирон

هفتم است از شاه اسماعیل آن صاحبقران

Пояи тахти гарони тамкинаш аз даст дуост

پایه تخت گران تمکینش از دست دعاست

Ҳаст аз боли малики он зилли ҳақро соябон

هست از بال ملک آن ظل حق را سایبان

Ҷўз пусидааст бо ҳалами гаронсангаши замин

جوز پوسیده است با حلم گرانسنگش زمین

Пой хобидааст бо азми сбксирши замон

پای خوابیده است با عزم سبکسیرش زمان

Давлати бедор ӯ то соябон олам аст

دولت بیدار او تا سایبان عالم است

намекунад дар хоби кори аждаҳои чӯби шубон

می کند در خواب کار اژدها چوب شبان

Ҳиммат ӯ бартару хушки ҷаҳон ибқо накард

همت او برتر و خشک جهان ابقا نکرد

Гашти кон дар аҳд ӯ дарёу дарёи гашти кон

گشت کان در عهد او دریا و دریا گشت کان

Байзаи ислом азу шуд чун фалаки муҳками асос

بیضه اسلام ازو شد چون فلک محکم اساس

Дарди дайн ӯ кунад кори масеҳои замон

درد دین او کند کار مسیحای زمان

Дар хами миҳроби теғаш , саҷда бесар кунад

در خم محراب تیغش، سجده بی سر کند

Ҳар ки аз фармон ӯ српичд аз гарданкашон

هر که از فرمان او سرپیچد از گردنکشان

Мади бисми аллоҳ мумтозаст аз тири шаҳоб

مد بسم الله ممتازست از تیر شهاب

Роят ӯро чаҳ нисбат бо дирафши Ковиён ?

رایت او را چه نسبت با درفش کاویان؟

Дастгоҳи баҳр афзӯнаст аз зарфи ҳубоб

دستگاه بحر افزون است از ظرف حباب

Қадараш аз кўчкдлӣ гунҷида зери осмон

قدرش از کوچکدلی گنجیده زیر آسمان

Ҳалам ӯгар соя андозад ба фарқи кӯҳи қоф

حلم او گر سایه اندازد به فرق کوه قاف

Аз гаронсангӣ шавад дар хок чун қоруни ниҳон

از گرانسنگی شود در خاک چون قارون نهان

намешавад ангушти зинҳории илм дар фавҷи хасм

می شود انگشت زنهاری علم در فوج خصم

Чун براردи теғ бе зинҳори он соҳибқирон

چون برآرد تیغ بی زنهار آن صاحبقران

Дар ниёам аз теғ ӯ гардад дили душмани ду ним

در نیام از تیغ او گردد دل دشمن دو نیم

Бо хамӯшӣ медиҳад илзоми хасми он трзбон

با خموشی می دهد الزام خصم آن ترزبان

То ҷигаргоҳи замин ҷое носитади теғ ӯ

تا جگرگاه زمین جایی ناستد تیغ او

Гар кунад шамшер бар сади Сикандари имтиҳон

گر کند شمشیر بر سد سکندر امتحان

Аз сар душман шавад чун риштаи пинҳон дар гуҳар

از سر دشمن شود چون رشته پنهان در گهر

Рост созад чун ба қасди хасми бадгавҳари синон

راست سازد چون به قصد خصم بدگوهر سنان

Дар садаф дорад гуҳар аз тоҷи шоҳони такяи гоҳ

در صدف دارد گهر از تاج شاهان تکیه گاه

Қадар ӯ зер фалак бошад фарози осмон

قدر او زیر فلک باشد فراز آسمان

Пушти даст аз панҷа марҷон гузорад бар замин

پشت دست از پنجه مرجان گذارد بر زمین

Пушти дасти гўҳроФшонши муҳӣти дирафшон

پشت دست گوهرافشانش محیط درفشان

Сидгоҳиро ба як новак кунад холии зи сайд

صیدگاهی را به یک ناوک کند خالی ز صید

Бас ки дар як ҷои носитади тири он зӯрин камон

بس که در یک جا ناستد تیر آن زورین کمان

Реша ғам мешавад аз печу тоби инфеъол

ریشه غم می شود از پیچ و تاب انفعال

Гар бибинад чеҳраи хандон ӯро заъфарон

گر ببیند چهره خندان او را زعفران

Парда фонӯс гардад об бар нури шарор

پرده فانوس گردد آب بر نور شرار

Ҳифз ӯ онҷо ки гардад бар заъифони дидаи бон

حفظ او آنجا که گردد بر ضعیفان دیده بان

Фитна бебокро занҷири дасту по шуда аст

فتنه بی باک را زنجیر دست و پا شده است

Дар замони давлати бедор ӯ хоби гарон

در زمان دولت بیدار او خواب گران

Рахнаҳои фитнаро аз бас ки муҳкам карда аст

رخنه های فتنه را از بس که محکم کرده است

Мори натавонад ба зинҳор оварад беруни забон

مار نتواند به زنهار آورد بیرون زبان

Гар шавад шерозаи гулшани низоми давлаташ

گر شود شیرازه گلشن نظام دولتش

Гул нигараданд варақ то ҳашар аз боди хазон

گل نگرداند ورق تا حشر از باد خزان

Ончунон каз навбаҳорон сабз гардад боғҳо

آنچنان کز نوبهاران سبز گردد باغها

Бахт олам шуд зи бахти тоза рӯй ӯ ҷавон

بخت عالم شد ز بخت تازه روی او جوان

Минбарӣ каз хутба ӯ сарбаландӣ ёфта аст

منبری کز خطبه او سربلندی یافته است

Боми гардунро тавонад шуд зи рифъати нардбон

بام گردون را تواند شد ز رفعت نردبان

Ҳар зарӣ каз сиккаи иқбол ӯ шуд сурхи рӯ

هر زری کز سکه اقبال او شد سرخ رو

Чун зари хуршед , ҳукмаш бар ҷаҳон гардид равон

چون زر خورشید، حکمش بر جهان گردید روان

Ришта мстр шавад дар гавҳари шҳўори гум

رشته مسطر شود در گوهر شهوار گم

Чун нависад хомаи васфи он кафи гўҳрФшон

چون نویسد خامه وصف آن کف گوهرفشان

Танги майдонтар буд аз ҳалқаи ангуштарӣ

تنگ میدان تر بود از حلقه انگشتری

Малики имкони пеши чашми он сулаймони замон

ملک امکان پیش چشم آن سلیمان زمان

намекунад дар ҳафтае тасхири ҳафт иқлӣм ро

می کند در هفته ای تسخیر هفت اقلیم را

Ҳимматашгар сари фурӯи орад ба тасхири ҷаҳон

همتش گر سر فرو آرد به تسخیر جهان

Бас ки шуд кӯтоҳи дасти инқилоб аз адл ӯ

بس که شد کوتاه دست انقلاب از عدل او

Баҳрро тӯфон шавад афсонаи хоби гарон

بحر را طوفان شود افسانه خواب گران

Гар зи рой равшанаш медошт Искандари чароғ

گر ز رای روشنش می داشت اسکندر چراغ

Оби ҳайвон зу намегардид дар зулмати ниҳон

آب حیوان زو نمی گردید در ظلمت نهان

Пеши адл ӯ ки аз овозаи оламро гирифт

پیش عدل او که از آوازه عالم را گرفت

Пой дар занҷир дорад шӯҳрати Нӯшервон

پای در زنجیر دارد شهرت نوشیروان

Гар шавад ҳам пила бо ҳалами гаронсангаши замин

گر شود هم پله با حلم گرانسنگش زمین

Пилаи хок аз сбкборӣ равад бар осмон

پله خاک از سبکباری رود بر آسمان

Ахтари иқбол ӯ то шуд намоён аз фалак

اختر اقبال او تا شد نمایان از فلک

Равшан аз хуршеди дигари гашти чашми осмон

روشن از خورشید دیگر گشت چشم آسمان

Ҳамчуи наргиси косаи дарюзаҳо заррин шавад

همچو نرگس کاسه دریوزه ها زرین شود

Даст ӯ чун офтоби онҷо ки гардад дирафшон

دست او چون آفتاب آنجا که گردد درفشان

Дар сафи пайкор чун шамшер ӯ урён шавад

در صف پیکار چون شمشیر او عریان شود

Хок , атлас пӯш гардад аз шафақ чун осмон

خاک، اطلس پوش گردد از شفق چون آسمان

намешавад ангушти зинҳории Нитсаатон шер ро

می شود انگشت زنهاری نیستان شیر را

Гар кунад оҳӯ ба аҳдаши ҳамла бар шери жён

گر کند آهو به عهدش حمله بر شیر ژیان

Дар замонаши корвонӣ бе ниёзаст аз далел

در زمانش کاروانی بی نیازست از دلیل

Каз сари раҳзан буд дар роҳҳо санги нишон

کز سر رهزن بود در راهها سنگ نشان

Бастагии зи амнияти аҳдаши зи дарҳо давр шуд

بستگی ز امنیت عهدش ز درها دور شد

Нест як дарбастаи шабҳо ғайри чашми посбон

نیست یک دربسته شبها غیر چشم پاسبان

Аз сиёсат буд агар зини пеши давлати мунтазам

از سیاست بود اگر زین پیش دولت منتظم

Мунтазам кард ӯ зи ҳасани халқ , авзоъи ҷаҳон

منتظم کرد او ز حسن خلق، اوضاع جهان

Чашм кофар гирифтад бар ҷабҳаи нўрониш

چشم کافر گرفتد بر جبهه نورانیش

Бугзарад номи худо беихтиёраш бар забон

بگذرد نام خدا بی اختیارش بر زبان

Гар савори Рахш рустам гардад он гардуни шиква

گر سوار رخش رستم گردد آن گردون شکوه

намешавад ҷои арақ , хӯн аз мсомотши равон

می شود جای عرق، خون از مساماتش روان

Ҷилва дар пероҳан Юсуф кунад тақсири мо

جلوه در پیراهن یوسف کند تقصیر ما

Афв ӯ онҷо ки гардад пардаи дори муҷримон

عفو او آنجا که گردد پرده دار مجرمان

Бе калиди ҳасан халқаш нест мумкин во шавад

بی کلید حسن خلقش نیست ممکن وا شود

Ҳар киро гардад шикваи маҳфилаши қуфли забон

هر که را گردد شکوه محفلش قفل زبان

Душман бемағзро аз теғи ҷавҳардор ӯ

دشمن بی مغز را از تیغ جوهردار او

Аз ҳуҷуми захм , ҷавҳардор гардад устихон

از هجوم زخم، جوهردار گردد استخوان

Чархро чун омили маъзул дар даврон ӯ

چرخ را چون عامل معزول در دوران او

Сбҳаҳ анҷум намеуфтад зи дасти каҳкашон

سبحه انجم نمی افتد ز دست کهکشان

Дар замони теғ бе зинҳори ъолмсўз ӯ

در زمان تیغ بی زنهار عالمسوز او

Теғи хуршед аз адаб бар хок май молади забон

تیغ خورشید از ادب بر خاک می مالد زبان

Душманонашро ба ҳам машғӯл месозад сипеҳр

دشمنانش را به هم مشغول می سازد سپهر

То буд зи олӯдагии шамшери қаҳраш дар амон

تا بود ز آلودگی شمشیر قهرش در امان

Пӯст гардад ҳамчуи моҳӣ бар тани душмани зира

پوست گردد همچو ماهی بر تن دشمن زره

Шасти соф ӯ хӯрд чун ғӯта дар баҳри камон

شست صاف او خورد چون غوطه در بحر کمان

Бас ки шуд дасти заъифон дар замон ӯ қавӣ

بس که شد دست ضعیفان در زمان او قوی

Барқ май печад ба худ то бугзарад аз Нитсаатон

برق می پیچد به خود تا بگذرد از نیستان

Барқи ъолмсўзи ҳаргиз бо сиёҳӣ он накард

برق عالمسوز هرگز با سیاهی آن نکرد

Ончии шамшери каҷ ӯ кард бо Ҳиндӯстон

آنچه شمشیر کج او کرد با هندوستان

Зон намепечанд филони сари зи фармони кҷк

زان نمی پیچند فیلان سر ز فرمان کجک

Каз каҷӣу тезӣ аз шамшер ӯ дорад нишон

کز کجی و تیزی از شمشیر او دارد نشان

Нгслди ақли гуҳаргар ришта аз ҳам бугсалад

نگسلد عقل گهر گر رشته از هم بگسلد

Мунтазам шуд бас ки дар даврон ӯ вазъи ҷаҳон

منتظم شد بس که در دوران او وضع جهان

Теғи бандонаш чу мижгони новаки яктар кашанд

تیغ بندانش چو مژگان ناوک یک تر کشند

Дар шикасти қалби душмани икдлнду икзбон

در شکست قلب دشمن یکدلند و یکزبان

ИўсФстонӣаст оламро зи ахлоқи ҷамил

یوسفستانی است عالم را ز اخلاق جمیل

Дидаи бади даври бод аз ин сулаймони замон

دیده بد دور باد از این سلیمان زمان

То буд хуршеди тобони шамъи айвони сипеҳр

تا بود خورشید تابان شمع ایوان سپهر

Боди равшани зини чароғи эзадии куну макон

باد روشن زین چراغ ایزدی کون و مکان

Аз ъаноёти илоҳии рӯзгори давлаташ

از عنایات الهی روزگار دولتش

Муттасил гардад ба аҳди Меҳдии соҳиби замон

متصل گردد به عهد مهدی صاحب زمان