Миннати худоиро ки сулаймони рӯзгор

منت خدای را که سلیمان روزگار

Омад ба тахти салтанат аз сайр ва аз шикор

آمد به تخت سلطنت از سیر و از شکار

Зини абри раҳматӣ ки з Мозандарон расед

زین ابر رحمتی که ز مازندران رسید

Сарсабз шуд ҷаҳону ҷавони гашти рӯзгор

سرسبز شد جهان و جوان گشت روزگار

Он сояи худо ки ҷаҳон равшанаст азу

آن سایه خدا که جهان روشن است ازو

Оварад рӯ ба бурҷи шарафи офтоби вор

آورد رو به برج شرف آفتاب وار

Бар фарқи тоҷи хусравӣ аз лутфи эзадӣ

بر فرق تاج خسروی از لطف ایزدی

Дар бар дуои ҷавшанаш аз ҳифзи кирдигор

در بر دعای جوشنش از حفظ کردگار

Оварда зери хотами иқболи ваҳшу тайр

آورده زیر خاتم اقبال وحش و طیر

Сайди муроди баста ба фитроки тобдор

صید مراد بسته به فتراک تابدار

Аз теғи каҷ ба гардани шерони ниҳодаи тавқ

از تیغ کج به گردن شیران نهاده طوق

Вази тир рост карда дили дому дади фигор

وز تیر راست کرده دل دام و دد فگار

Фармонравои оламу соҳибқирони аҳд

فرمانروای عالم و صاحبقران عهد

Хуршеди осмони шараф , зилли кирдигор

خورشید آسمان شرف، ظل کردگار

Аббоси шоҳ каз хами абрӯии теғ ӯ

عباس شاه کز خم ابروی تیغ او

Миҳроби фатҳу қибла нусрат шуд ошкор

محراب فتح و قبله نصرت شد آشکار

Он каъбаи мурод ки фармондиҳон кунанд

آن کعبه مراد که فرماندهان کنند

Аз хокбўси дарга ӯ касби ифтихор

از خاکبوس درگه او کسب افتخار

Шоҳонгар иқтидори з давлат кунанд касб

شاهان گر اقتدار ز دولت کنند کسب

Давлати зи шани зотӣ ӯ ёфт иқтидор

دولت ز شان ذاتی او یافت اقتدار

Аббоси шоҳи аввал аз ахлоқи дилпазир

عباس شاه اول از اخلاق دلپذیر

Мумтоз буд агар чаҳ зи шоҳони рӯзгор

ممتاز بود اگر چه ز شاهان روزگار

Аббоси шоҳи сонӣ , чун нақши охирин

عباس شاه ثانی، چون نقش آخرین

Аз аввалин тамомтар омад ба рӯй кор

از اولین تمامتر آمد به روی کار

зи ахлоқи баргузӣдау авсофи дилпазир

ز اخلاق برگزیده و اوصاف دلپذیر

Ганҷина Эйаст пари зи гуҳарҳои шоҳвор

گنجینه ای است پر ز گهرهای شاهوار

Бозуии малику ҳайкали дайнро вуҷӯд ӯ

بازوی ملک و هیکل دین را وجود او

Ҳрз ямонӣаст зи офоти рӯзгор

حرز یمانی است ز آفات روزگار

Ойӣнагар Сикандару ҷамшед ҷом дошт

آیینه گر سکندر و جمشید جام داشت

Дасту дили кушода ба ӯ дода кирдигор

دست و دل گشاده به او داده کردگار

Дорад шикваи шҳпри симурғу кӯҳи қоф

دارد شکوه شهپر سیمرغ و کوه قاف

Дар қабзаи шуҷоат ӯ теғи обдор

در قبضه شجاعت او تیغ آبدار

Аз қурси офтоб наад ноф бар замин

از قرص آفتاب نهد ناف بر زمین

Ҳлмш агар ба тавсан гардун шавад савор

حلمش اگر به توسن گردون شود سوار

Барқи ҷалол ӯ чу кашад теғ аз ниёам

برق جلال او چو کشد تیغ از نیام

Бар шер , Нитсаатон шавад ангушт зинҳор

بر شیر، نیستان شود انگشت زینهار

Иқбол агар ба кӯҳ кунад азми росихаш

اقبال اگر به کوه کند عزم راسخش

Чун равад нил кӯча диҳад аз паии гузор

چون رود نیل کوچه دهد از پی گذار

Аз доғҳоши дӯд чу миҷмар шавад баланд

از داغهاش دود چو مجمر شود بلند

Гар дар дил паланг кунад хашм ӯ гузор

گر در دل پلنگ کند خشم او گذار

Дарё буд сароб агар даст ӯст абр

دریا بود سراب اگر دست اوست ابر

Гардун пиёдааст агар ӯ буд савор

گردون پیاده است اگر او بود سوار

зи ҳасани халқ , об ҳаётӣаст рӯҳи бахш

ز حسن خلق، آب حیاتی است روح بخش

Сад Сикандарӣаст зи паймони устувор

سد سکندری است ز پیمان استوار

Бозуӣ ӯ гирифтаи даст вилоят аст

بازوی او گرفته دست ولایت است

Дамро супурдааст ба он теғ , зулфиқор

دم را سپرده است به آن تیغ، ذوالفقار

Шерон чу саги қаллода ба гардан гузоштанд

شیران چو سگ قلاده به گردن گذاشتند

Дар рӯзгори савлати он шоҳи номдор

در روزگار صولت آن شاه نامدار

Вайронаи ҳамчуи ганҷ ниҳон шуд зи дида ҳо

ویرانه همچو گنج نهان شد ز دیده ها

Маъмур шуд зи бас ки дар айём ӯ диёр

معمور شد ز بس که در ایام او دیار

Гардӣдааст чун саги асҳоби Каҳф , гург

گردیده است چون سگ اصحاب کهف، گرگ

Дар рӯзгори мъдлтши мӯътакиф ба ғор

در روزگار معدلتش معتکف به غار

Ёқӯту лаъл суфта барояд зи сулби санг

یاقوت و لعل سفته برآید ز صلب سنگ

Гар кӯҳро синонаш дар дил кунад гузор

گر کوه را سنانش در دل کند گذار

Хуршедро кунад ба назарҳо чароғи рӯз

خورشید را کند به نظرها چراغ روز

Ҳар ҷои ҷабини равшан ӯ гардад ошкор

هر جا جبین روشن او گردد آشکار

Ҷангал шавад зи шохи гавазнони шикоргоҳ

جنگل شود ز شاخ گوزنان شکارگاه

Берун чу аз ниёам кашад теғи обдор

بیرون چو از نیام کشد تیغ آبدار

Аз ҷавшан ончунон гузарад тир ӯ ки бод

از جوشن آنچنان گذرد تیر او که باد

Аз ҳалқаҳои зулф накӯён кунад гузор

از حلقه های زلف نکویان کند گذار

Пайкони даҳан ба ханда чу сӯфор во кунад

پیکان دهن به خنده چو سوفار وا کند

Зон шасти длгшо чу ба суръат кунад гузор

زان شست دلگشا چو به سرعت کند گذار

Рангин намешавад пару болаши зи хӯни сайд

رنگین نمی شود پر و بالش ز خون صید

Аз бас ки соф мегузарад тираш аз шикор

از بس که صاف می گذرد تیرش از شکار

Модар ба илтимос диҳад шери Тифл ро

مادر به التماس دهد شیر طفل را

Дар аҳд ӯ зи бас ки гирифтан шудааст ор

در عهد او ز بس که گرفتن شده است عار

Чун рӯй шрмноки براردи гуҳари зи худ

چون روی شرمناک برآرد گهر ز خود

Бар ҳар замин ки абри каф ӯ кунад гузор

بر هر زمین که ابر کف او کند گذار

Домони соилу кафи арбоб ҳоҷат аст

دامان سایل و کف ارباب حاجت است

Бошад муҳӣти ҳиммат ӯро агар канор

باشد محیط همت او را اگر کنار

Дар рӯзгори ҳифзаш , чун чашми моҳён

در روزگار حفظش، چون چشم ماهیان

Дар пардаҳои об , саросар равад шарор

در پرده های آب، سراسر رود شرار

Дар дидаҳо чу Юсуфи гул перҳан шавад

در دیده ها چو یوسف گل پیرهن شود

Ҳар ҷурмро ки бахшиш ӯ гашти пардаи дор

هر جرم را که بخشش او گشت پرده دار

Гардад дили наҳанги з ҳар муваҷҷаҳ эй ду ним

گردد دل نهنگ ز هر موجه ای دو نیم

Гар ёди теғ ӯ гузарад дар дили баҳор

گر یاد تیغ او گذرد در دل بحار

Аз чашми шери шамъ ба болин наад ғизол

از چشم شیر شمع به بالین نهد غزال

Шабҳо ба аҳди давлати он муъаддилати шиор

شبها به عهد دولت آن معدلت شعار

Хасмаш камар набандад агар кӯҳ оҳан аст

خصمش کمر نبندد اگر کوه آهن است

Чун ӯ ба азми разми камари бандади устувор

چون او به عزم رزم کمر بندد استوار

Сарпанҷаи таъаддии гардуни зи адл ӯ

سرپنجه تعدی گردون ز عدل او

Даст навозишӣаст ба дилҳои бе қарор

دست نوازشی است به دلهای بی قرار

Бемашқ агар чаҳ қитъа нависаст теғ ӯ

بی مشق اگر چه قطعه نویس است تیغ او

Пайваста дар шикор кунад машқи корзор

پیوسته در شکار کند مشق کارزار

Монанди абр агар чаҳ ба доман диҳад гуҳар

مانند ابر اگر چه به دامن دهد گهر

Аз шарм ҳимматаст ҷабинаши гуҳари нисор

از شرم همت است جبینش گهر نثار

Абрӣаст ҷӯад ӯ ки буд қатрааш гуҳар

ابری است جود او که بود قطره اش گهر

Баҳрӣаст халқ ӯ ки буд анбараши канор

بحری است خلق او که بود عنبرش کنار

Ақд гуҳар наризад агар риштаи бугсалад

عقد گهر نریزد اگر رشته بگسلد

Шуд мунтазами зи мъдлтши бас ки рӯзгор

شد منتظم ز معدلتش بس که روزگار

Бошад ғании зи санги Фсони теғи офтоб

باشد غنی ز سنگ فسان تیغ آفتاب

Мустағнӣаст рои мунираши зи мусташор

مستغنی است رای منیرش ز مستشار

Зад баҳри панҷа бо кафи гавҳари нисор ӯ

زد بحر پنجه با کف گوهر نثار او

Хӯн аз урӯқи панҷа марҷон шуд ошкор :

خون از عروق پنجه مرجان شد آشکار:

Афкандаи теғи мавҷ ба гардани зи инфеъол

افکنده تیغ موج به گردن ز انفعال

Инак ба узрхоҳии он даст дар нисор

اینک به عذرخواهی آن دست در نثار

Оҷиз шавад зи ҳасри камолот бе ҳадаш

عاجز شود ز حصر کمالات بی حدش

Сарсар агар з рег кунад сбҳаҳи шумор

صرصر اگر ز ریگ کند سبحه شمار

Соиб чу мадҳи шоҳ ба андоза ту нест

صائب چو مدح شاه به اندازه تو نیست

Расми адаб буд ба дуо кардани ихтисор

رسم ادب بود به دعا کردن اختصار

То хоки сокину мутаҳаррик буд фалак

تا خاک ساکن و متحرک بود فلک

Амраши равону давлат ӯ боди пойдор

امرش روان و دولت او باد پایدار