Зиҳии изори ту ойӣнаи дори ҳайронӣ

زهی عذار تو آیینه دار حیرانی

Арақ ба рӯй ту вола чу чашми қурбонӣ

عرق به روی تو واله چو چشم قربانی

зи хати сабз , призод мекунад тасхир

ز خط سبز، پریزاد می کند تسخیر

Лаби ақиқи ту чун хотами сулаймонӣ

لب عقیق تو چون خاتم سلیمانی

зи лангари ту фалаки нуқта Эйаст по бар ҷо

ز لنگر تو فلک نقطه ای است پا بر جا

зи шухии ту замин киштеаст тӯфонӣ

ز شوخی تو زمین کشتیی است طوفانی

Ба ҷилваи гоҳи ту хуршед чун назарбозон

به جلوه گاه تو خورشید چون نظربازان

Ниҳодааст ба девор , пушти ҳайронӣ

نهاده است به دیوار، پشت حیرانی

Чу мағзи пистаи фалак дар шукр шавад пинҳон

چو مغز پسته فلک در شکر شود پنهان

Чу пистаи ту даройад ба шкроФшонӣ

چو پسته تو درآید به شکرافشانی

Тавон зи лаъли лабат аз сафоӣ гавҳар дид

توان ز لعل لبت از صفای گوهر دید

Хат наруста чу зуннор аз сулаймонӣ

خط نرسته چو زنار از سلیمانی

Шикастаи зулфи ту шохи ғурури сунбул ро

شکسته زلف تو شاخ غرور سنبل را

Даридаи пардаи гули ғунчаи ?ути зи хандонӣ

دریده پرده گل غنچه ات ز خندانی

Қадаҳ ба дасти ту шабнам ба рӯй лолау гул

قدح به دست تو شبنم به روی لاله و گل

Арақ ба рӯй ту оби гуҳари зи ғалатоне

عرق به روی تو آب گهر ز غلطانی

Ба ҷилваи гоҳи ту хуршед талъатон зада анд

به جلوه گاه تو خورشید طلعتان زده اند

зи чашми маст , саропардаҳои ҳайронӣ

ز چشم مست، سراپرده های حیرانی

зи шарми он хами абрӯ чу тоқ нисён шуд

ز شرم آن خم ابرو چو طاق نسیان شد

зи чашми халқи ҷаҳони қиблаи мусулмонӣ

ز چشم خلق جهان قبله مسلمانی

Чунон фасонаи ҳасани ту гашти оламгир

چنان فسانه حسن تو گشت عالمگیر

Ки гашти хоби фаромӯш , моҳи канъонӣ

که گشت خواب فراموش، ماه کنعانی

зи хол рӯй ту кор сапанд ме ояд

ز خال روی تو کار سپند می آید

Ки доғ лола кунад лоларо нигаҳбонӣ

که داغ لاله کند لاله را نگهبانی

зи шарми чашми сиёҳи ту гӯшаи гир шуда аст

ز شرم چشم سیاه تو گوشه گیر شده است

Ба чашми хуши нигаҳони серумаи сафоҳонӣ

به چشم خوش نگهان سرمه صفاهانی

Сапанд аз сар оташ наметавонад хост

سپند از سر آتش نمی تواند خاست

Ба маҳфилӣ ки ту ҷавлон кунӣ , зи ҳайронӣ

به محفلی که تو جولان کنی، ز حیرانی

Агар зи ҳасани худодод парда бурдорӣ

اگر ز حسن خداداد پرده برداری

Ҳарам чу маҳмил Лайлӣ шавад биёбоне

حرم چو محمل لیلی شود بیابانی

Касе чигуна азон рӯй чашм бардорад ?

کسی چگونه ازان روی چشم بردارد؟

Ки боздошти арақро зи гарми ҷавлонӣ

که بازداشت عرق را ز گرم جولانی

наме тавон з ҳаё дид сайр рӯй туро

نمی توان ز حیا دید سیر روی ترا

Кабоб кард марои ин ҳиҷоби нӯронӣ

کباب کرد مرا این حجاب نورانی

Наме барад май гулранги занг аз хотир

نمی برد می گلرنگ زنگ از خاطر

Чунон ки чашми ту дил май барад ба осонӣ

چنان که چشم تو دل می برد به آسانی

Чунон ба аҳд ту гардид хор ва бе равнақ

چنان به عهد تو گردید خوار و بی رونق

Ки кофаронро дили сӯхт бар мусулмонӣ

که کافران را دل سوخت بر مسلمانی

Сафои он лаб мегаван зи хати сабзи афзуд

صفای آن لب میگون ز خط سبز افزود

Ки ншأаҳ беш буд бо шароби райҳонӣ

که نشأه بیش بود با شراب ریحانی

Магари гузашти зи гулзор , сарви мавзунат ?

مگر گذشت ز گلزار، سرو موزونت؟

Ки тавқ фохтагонаст чашми қурбонӣ

که طوق فاختگان است چشم قربانی

Ҳарими ғунча ба гули бута гудоз шавад

حریم غنچه به گل بوته گداز شود

Ба гулшанӣ ки диҳии арзи покдомонӣ

به گلشنی که دهی عرض پاکدامانی

Ба чашми равзанааш доим об ме гардад

به چشم روزنه اش دایم آب می گردد

зи ориз ту шавад хонае ки нӯронӣ

ز عارض تو شود خانه ای که نورانی

Крости Зуҳраи з рӯй ту нақш бардорад ?

کراست زهره ز روی تو نقش بردارد؟

Ки хушк чу раги санг , хомаи Монӣ

که خشک چو رگ سنگ، خامه مانی

зи қайди мӯри миёнони наҷот мумкин нест

ز قید مور میانان نجات ممکن نیست

Гусастанӣ набӯд рабтҳои рӯҳонӣ

گسستنی نبود ربطهای روحانی

Ту чун пиёла ба дўроФкнии зи гардиши чашм

تو چون پیاله به دورافکنی ز گردش چشم

Гзк кунад лаби худ тавба аз пушаймонӣ

گزک کند لب خود توبه از پشیمانی

Замини зи ҷунбиши осӯдагон ба рақс ояд

زمین ز جنبش آسودگان به رقص آید

Таҳи пиёлаи худгар ба хоки афшонӣ

ته پیاله خود گر به خاک افشانی

Назар ба лутфи намоён чу дигаронам нест

نظر به لطف نمایان چو دیگرانم نیست

Марои зи давр буд баси нигоҳи пинҳонӣ

مرا ز دور بود بس نگاه پنهانی

Ба хашму нози маро ноумед натавон кард

به خشم و ناز مرا ناامید نتوان کرد

Ки тор ва пуд умедаст чини пешонӣ

که تار و پود امیدست چین پیشانی

Шудааст бар ту никуии зи дилрабоёни хатм

شده است بر تو نکویی ز دلربایان ختم

Чунон ки хатм ба соҳибқирони ҷҳонбонӣ

چنان که ختم به صاحبقران جهانبانی

Сипеҳри мартабаи аббоси шоҳи дарёи дил

سپهر مرتبه عباس شاه دریا دل

Ки медурахшадаш аз ҷабҳаи фари яздоне

که می درخشدش از جبهه فر یزدانی

Чунон ки гашт ба сбобаҳи мустақӣми имон

چنان که گشت به سبابه مستقیم ایمان

Баланд шуд зи ливои ту дайни яздоне

بلند شد ز لوای تو دین یزدانی

Ба чашми дидаи варони нома Эйаст сарбаста

به چشم دیده وران نامه ای است سربسته

Назар ба халқи ту субҳи кушодаи пешонӣ

نظر به خلق تو صبح گشاده پیشانی

зи саҳми ханҷари золими гудози савлати ту

ز سهم خنجر ظالم گداز صولت تو

Ба шери паҳлавӣ лоғар кунад нестоне

به شیر پهلوی لاغر کند نیستانی

зи шавқи бандагӣати пок гавҳарон оянд

ز شوق بندگیت پاک گوهران آیند

зи ИМАот , камари баста чун сулаймонӣ

ز امهات، کمر بسته چون سلیمانی

Ба даври адли ту каз банд шуд ҷаҳони озод

به دور عدل تو کز بند شد جهان آزاد

Ба тавқи фохтагон сарв кард савҳонӣ

به طوق فاختگان سرو کرد سوهانی

зи ошиёнаи хафоаш барнаме ояд

ز آشیانه خفاش برنمی آید

зи шарми рои мунири ту меҳри нӯронӣ

ز شرم رای منیر تو مهر نورانی

зи инфеъоли сари остин худ хоед

ز انفعال سر آستین خود خاید

Хирад ба базми ту чун кӯдаки дабистонӣ

خرد به بزم تو چون کودک دبستانی

Сараши зи фахр чу хуршед бар фалак сояд

سرش ز فخر چو خورشید بر فلک ساید

зи саҷда ту шавад ҷабҳае ки нӯронӣ

ز سجده تو شود جبهه ای که نورانی

зи меҳру моҳи фалаки хишти симу зари орад

ز مهر و ماه فلک خشت سیم و زر آرد

Иморатӣ ки шавад ҳиммати тўоши бонӣ

عمارتی که شود همت تواش بانی

зи ҳайбат ту шавад оби Зуҳраи миррӣх

ز هیبت تو شود آب زهره مریخ

Ба осмони сари таҳдид агар биҷунбоне

به آسمان سر تهدید اگر بجنبانی

Ба нсбтхми теғат ба чарх ме сояд

به نسبتخم تیغت به چرخ می ساید

Сари мафохирати худ ҳилоли нӯронӣ

سر مفاخرت خود هلال نورانی

Магар ки оя саҷдааст ҷавҳари теғат ?

مگر که آیه سجده است جوهر تیغت؟

Ки саракашонро бар хоки суди пешонӣ

که سرکشان را بر خاک سود پیشانی

Гуҳари зи сулби садафи суфта дар вуҷӯд ояд

گهر ز صلب صدف سفته در وجود آید

Нигоҳ тунд кунигар ба абри Нитсаоне

نگاه تند کنی گر به ابر نیسانی

Дар офтоби қиёмат бараҳнагӣ накушуд

در آفتاب قیامت برهنگی نکشد

Ба ҷурм ҳар ки ту домони афви пӯшоне

به جرم هر که تو دامان عفو پوشانی

Ба аҳди роизи адли ту тавсани гардун

به عهد رایض عدل تو توسن گردون

Гузошт саркашӣ аз сар чу асби чавгонӣ

گذاشت سرکشی از سر چو اسب چوگانی

зи файзи дасти гуҳарборат эй баҳори умед

ز فیض دست گهربارت ای بهار امید

Замини зи оби гуҳар киштеаст тӯфонӣ

زمین ز آب گهر کشتیی است طوفانی

Ба рӯзгори ту кори сипеҳри бадгавҳар

به روزگار تو کار سپهر بدگوهر

Буд чу омили маъзули сбҳаҳи гирдоне

بود چو عامل معزول سبحه گردانی

зи бас ки ҷӯади ту меҳри лаби савол шуда аст

ز بس که جود تو مهر لب سؤال شده است

Садаф даҳан накушояд ба абри Нитсаоне

صدف دهن نگشاید به ابر نیسانی

Миёнаи туу аббоси шоҳи хулди сарир

میانه تو و عباس شاه خلد سریر

Тафовутӣаст ки дар нақши аввалу сонӣ

تفاوتی است که در نقش اول و ثانی

Шавад зи синаи гови замини аёни барқаш

شود ز سینه گاو زمین عیان برقش

Ба кӯҳи қоф агар теғ худ бихобоне

به کوه قاف اگر تیغ خود بخوابانی

Чу моҳи ид ба ангушт май намояндаш

چو ماه عید به انگشت می نمایندش

зи бас ки теғи ту тоқаст дар сроФшонӣ

ز بس که تیغ تو طاق است در سرافشانی

Агар чаҳ фатҳу зафарро Асои такя гуҳ аст

اگر چه فتح و ظفر را عصای تکیه گه است

Ба фавҷ хасм кунад найзаи ту събонӣ

به فوج خصم کند نیزه تو ثعبانی

Хисоли хуби ту сӯратпазир агар гардад

خصال خوب تو صورت پذیر اگر گردد

Шавад бисоти ҷаҳони пари зи моҳи канъонӣ

شود بساط جهان پر ز ماه کنعانی

Ба аҳди ҳифзи ту дарё чу дидаи моҳӣ

به عهد حفظ تو دریا چو دیده ماهی

Шарорро з хамӯшӣ кунад нигаҳбонӣ

شرار را ز خموشی کند نگهبانی

Чунон зи адли ту маъмури гашт рӯй замин

چنان ز عدل تو معمور گشت روی زمین

Ки ҷғди барад ба хоки орзӯии вайронӣ

که جغد برد به خاک آرزوی ویرانی

Хат ғубор нахезад дигар з рӯй батон

خط غبار نخیزد دگر ز روی بتان

Ба оби теғ , ту чун гирд фитна бинишонӣ

به آب تیغ، تو چون گرد فتنه بنشانی

Кашӣ ба панҷаи қудрат ба ранги мӯи зи хамир

کشی به پنجه قدرت به رنگ مو ز خمیر

зи сулби хораи раги сангро ба осонӣ

ز صلب خاره رگ سنگ را به آسانی

Ба аҳди рои ту чун шамъ субҳ ме ларзад

به عهد رای تو چون شمع صبح می لرزد

Ба нури дидаи худ офтоби нӯронӣ

به نور دیده خود آفتاب نورانی

Чунон ба ҳифз ту доранд халқи астзҳор

چنان به حفظ تو دارند خلق استظهار

Ки мекунанд зи коғази кулоҳи боронӣ

که می کنند ز کاغذ کلاه بارانی

Куҷост хотири ошуфта дар ҷаҳон , ки намонад

کجاست خاطر آشفته در جهان، که نماند

зи ҳасани аҳди ту дар хобҳо парешоне

ز حسن عهد تو در خوابها پریشانی

Кафи сахои туро чорФсл наврӯзаст

کف سخای ترا چارفصل نوروزست

Агар баҳор кунад абри гўҳроФшонӣ

اگر بهار کند ابر گوهرافشانی

Дуо ба дасти марои сӯй хеш ме хонд

دعا به دست مرا سوی خویش می خواند

Вагарна нест марои сирӣ аз санохонӣ

وگرنه نیست مرا سیری از ثناخوانی

Мудом то зи шабистони бурҷи ҳут наад

مدام تا ز شبستان برج حوت نهد

Қадам ба байти шарафи офтоби нӯронӣ

قدم به بیت شرف آفتاب نورانی

зи нури ҷабҳаи соҳибқирони мунаввари бод

ز نور جبهه صاحبقران منور باد

Фазои шаш ҷиҳату чори боғи арконе

فضای شش جهت و چار باغ ارکانی