Шуд аз баҳори дили афрӯз , олами имкон

شد از بهار دل افروز، عالم امکان

Ба ранги давлати соҳибқирони аҳд , ҷавон

به رنگ دولت صاحبقران عهد، جوان

Сипеҳри мартабаи аббоси шоҳ каз теғаш

سپهر مرتبه عباس شاه کز تیغش

Рқўми фатҳу зафар ҳамчу ҷавҳараст аён

رقوم فتح و ظفر همچو جوهرست عیان

Гирифтааст дам аз зулфиқори шамшераш

گرفته است دم از ذوالفقار شمشیرش

Азон намешавад аз корзори рӯгардон

ازان نمی شود از کارزار روگردان

Чунон ки буд баҳақи ҷад ӯ васии расӯл

چنان که بود بحق جد او وصی رسول

Баҳақи з Подшаҳон ӯст сояи яздон

بحق ز پادشهان اوست سایه یزدان

На ҳар савод ки бошад мутобиқ асл аст

نه هر سواد که باشد مطابق اصل است

Якеаст каъбаи мақсӯд дар тамоми ҷаҳон

یکی است کعبه مقصود در تمام جهان

Агар чаҳ ҳаст даҳ ангушт дар шумори яке

اگر چه هست ده انگشت در شمار یکی

Баланди номи з сбобаҳ мешавад имон

بلند نام ز سبابه می شود ایمان

Ба мумиёеи иқбол ӯ дуруст шавад

به مومیایی اقبال او درست شود

Расад ба ҳар ки шикастии зи хусравони замон

رسد به هر که شکستی ز خسروان زمان

Балии шикастаи худро кунад ҳилоли дуруст

بلی شکسته خود را کند هلال درست

зи партави назари офтоби нўроФшон

ز پرتو نظر آفتاب نورافشان

Азон замон ки фалаки пой дар рикоб оварад

ازان زمان که فلک پای در رکاب آورد

Надид шоҳсўорӣ чу ӯ дарин майдон

ندید شاهسواری چو او درین میدان

Агар ба ҷавҳар теғаш кунанд нисбати мавҷ

اگر به جوهر تیغش کنند نسبت موج

Қалам шавад ба кафи баҳри панҷаи марҷон

قلم شود به کف بحر پنجه مرجان

Ҳар он хаданг ки аз шаст соф бигушоед

هر آن خدنگ که از شست صاف بگشاید

зи ҳафт пушти аду сар баровард пайкон

ز هفت پشت عدو سر برآورد پیکان

Ба як хаданги сафи душманон ба ҳам шаканд

به یک خدنگ صف دشمنان به هم شکند

Чу сафҳае ки бар ӯ хати кашанди аҳли баён

چو صفحه ای که بر او خط کشند اهل بیان

Сипеҳри бандагии остона ӯ ро

سپهر بندگی آستانه او را

Камари зи коҳкшон бастааст аз дилу ҷон

کمر ز کاهکشان بسته است از دل و جان

Мусаххари хам чавгон ӯст гӯии замин

مسخر خم چوگان اوست گوی زمین

Мутӣъи ҷилва икрон ӯст даври замон

مطیع جلوه یکران اوست دور زمان

Фурӯғи ахтари соҳибқиронӣ аз теғаш

فروغ اختر صاحبقرانی از تیغش

Чу офтоб буд аз ҷабини субҳи аён

چو آفتاب بود از جبین صبح عیان

Шикваи давлат ӯ хусравони олам ро

شکوه دولت او خسروان عالم را

Ба дасту пои азимати ниҳоди банди гарон

به دست و پای عزیمت نهاد بند گران

Нигоҳ каҷ натавонанд сӯй Эрон кард

نگاه کج نتوانند سوی ایران کرد

зи бими теғи каҷаши хусравони малики ситон

ز بیم تیغ کجش خسروان ملک ستان

Ҳазор парда ба худ ҳамчу осмон болид

هزار پرده به خود همچو آسمان بالید

Басит рӯй замин аз бисоти амну амон

بسیط روی زمین از بساط امن و امان

Агар чаҳ буд зи лайл ва наҳор чархи дўмўӣ

اگر چه بود ز لیل و نهار چرخ دوموی

зи шодмонии даврони шоҳи гашти ҷавон

ز شادمانی دوران شاه گشت جوان

Замин биҳишт шуд аз адл ва аз мулоиматаш

زمین بهشت شد از عدل و از ملایمتش

Ба ҷои об дар ӯ ҷӯии шери гашти равон

به جای آب در او جوی شیر گشت روان

Шудааст оташ сӯзанда хобгоҳи сапанд

شده است آتش سوزنده خوابگاه سپند

зи бас ба давлат ӯ орамидааст ҷаҳон

ز بس به دولت او آرمیده است جهان

зи офтоб наад ноф бар замини гардун

ز آفتاب نهد ناف بر زمین گردون

зи ҳалам соя кунадгар бар ин баланди айвон

ز حلم سایه کند گر بر این بلند ایوان

Гуҳар ба риштаи гусастани зи ҳам наме резад

گهر به رشته گسستن ز هم نمی ریزد

зи бас ки мунтазам аз адл ӯст вазъи ҷаҳон

ز بس که منتظم از عدل اوست وضع جهان

зи шодмонии аҳдаши ҷанин бурун ояд

ز شادمانی عهدش جنین برون آید

Чу писта аз раҳми пӯст бо лаби хандон

چو پسته از رحم پوست با لب خندان

зи ҳасани ният ӯ моя Эй гирифт саҳоб

ز حسن نیت او مایه ای گرفت سحاب

Ки бениёз шуд аз тлхрўиии Аммон

که بی نیاز شد از تلخرویی عمان

Намондааст ба ҷузи дарди дайн дигар дардӣ

نمانده است به جز درد دین دگر دردی

зи истиқомати даврони он Масеҳи замон

ز استقامت دوران آن مسیح زمان

Назар ба қомат иқбол ӯст кӯтаҳу танг

نظر به قامت اقبال اوست کوته و تنگ

Қабои чарх ки бар хок мекашад домон

قبای چرخ که بر خاک می کشد دامان

Ба шамъи даст ҳимоят шавад насими саҳар

به شمع دست حمایت شود نسیم سحر

Дар он диёр ки ҳифзаш диҳад салои амон

در آن دیار که حفظش دهد صلای امان

Чу абри ҳосили дарё ба қатра гар бахшад

چو ابر حاصل دریا به قطره گر بخشد

Шавад зи шарми карами ҷабҳааш ситора фишон

شود ز شرم کرم جبهه اش ستاره فشان

Насими халқаш агар бугзарад ба шӯраи замин

نسیم خلقش اگر بگذرد به شوره زمین

Баҳори анбар Соро шавад сифедии он

بهار عنبر سارا شود سفیدی آن

зи рои равшан ӯ моҳи нур агар гирад

ز رای روشن او ماه نور اگر گیرد

Кунад зи дидаи хуршеди ҷӯии ашки равон

کند ز دیده خورشید جوی اشک روان

Агар ба кӯҳ кунад азми росихаши иқбол

اگر به کوه کند عزم راسخش اقبال

Чу равад нил шавад шохи шох дар як он

چو رود نیل شود شاخ شاخ در یک آن

Агар ба баҳр кунад сояи кӯҳи тамкинаш

اگر به بحر کند سایه کوه تمکینش

Чу оби оина осӯда гардад аз тӯфон

چو آب آینه آسوده گردد از طوفان

Вагар ба кӯҳи гарони имтиҳон теғ кунад

وگر به کوه گران امتحان تیغ کند

зи сулб хора занад шуълаи сари бурӣдаи забон

ز صلب خاره زند شعله سر بریده زبان

Шудааст ор , гирифтан чунон зи ҳиммат ӯ

شده است عار، گرفتن چنان ز همت او

Ки Тифл шер кашидааст даст аз пистон

که طفل شیر کشیده است دست از پستان

Паланг аз оташи хашмаши ситораи сӯхта Эй аст

پلنگ از آتش خشمش ستاره سوخته ای است

Ки чун шарар шуда дар сулби кӯҳсори ниҳон

که چون شرر شده در صلب کوهسار نهان

Шигифт нест ки аз длгшоиии шасташ

شگفت نیست که از دلگشایی شستش

Даҳан ба ханда чу сӯфори вокнди пайкон

دهن به خنده چو سوفار واکند پیکان

Чу на?ил хома наёяд зи остини берун

چو نال خامه نیاید ز آستین بیرون

Ба аҳди ростӣ ӯ бенон каҷи қулмон

به عهد راستی او بنان کج قلمان

Расидаанд ба давлати азуу аҷдодаш

رسیده اند به دولت ازو و اجدادش

Чаҳ бобир ва чаҳ ҳумоюн чаҳ хусрави турон

چه بابر و چه همایون چه خسرو توران

зи зарбатӣ ки зи шамшер ӯ ба ҳинд расед

ز ضربتی که ز شمشیر او به هند رسید

Камари шикастаи дамади нешикари зи ҳндстон

کمر شکسته دمد نیشکر ز هندستان

зи саҳми барқи ҷҳонсўзи теғ ӯ бархест

ز سهم برق جهانسوز تیغ او برخاست

Ба зиндагии зи сари тахту тоҷ , шоҳҷҳон

به زندگی ز سر تخت و تاج، شاهجهان

Агар ба қибла кунад рӯй , рӯ бигардонад

اگر به قبله کند روی، رو بگرداند

зи остона ӯ ҳар ки гашти рӯгардон

ز آستانه او هر که گشت روگردان

зи бим , ноф фалак бугзарад зи муҳраи пушт

ز بیم، ناف فلک بگذرد ز مهره پشت

Чу азми ҳалқа рибоӣ кунад ба нӯки синон

چو عزم حلقه ربایی کند به نوک سنان

зи пардаи дории ҳифзаш чу дидаи моҳӣ

ز پرده داری حفظش چو دیده ماهی

Шарор , сайр кунад бехатар дар оби равон

شرار، سیر کند بی خطر در آب روان

Ҳисорӣ аз дили огоҳи гирд малик кашид

حصاری از دل آگاه گرد ملک کشید

Ки то ба доман маҳшар намешавад вайрон

که تا به دامن محشر نمی شود ویران

Агар сиёҳии душман чу шаб ҷаҳон гирад

اگر سیاهی دشمن چو شب جهان گیرد

Кунад чу субҳи парешон ба чеҳраи хандон

کند چو صبح پریشان به چهره خندان

Шигифт нест ки дар аҳд ӯ кушояди шер

شگفت نیست که در عهد او گشاید شیر

Гиреҳи зи шохи ғизолон ба нохуну дандон

گره ز شاخ غزالان به ناخن و دندان

Ҳар он нафас ки буд бе дуои давлат ӯ

هر آن نفس که بود بی دعای دولت او

Чу мурғ бепар ва боласт оҷиз аз тайрон

چو مرغ بی پر و بال است عاجز از طیران

Муҳӣт рӯй замини боди ҳукми нофиз ӯ

محیط روی زمین باد حکم نافذ او

Ҳамеша гирди замин то фалак кунад даврон

همیشه گرد زمین تا فلک کند دوران