Исфаҳон шуд ғайрати афзои биҳишти ҷовдон

اصفهان شد غیرت افزای بهشت جاودان

Зини баннои тозаи султони сулаймони замон

زین بنای تازه سلطان سلیمان زمان

Соҳиби иқболӣ кигар бар хок андозад назар

صاحب اقبالی که گر بر خاک اندازد نظر

Пояи қадараши з рифъат бугзарад аз осмон

پایه قدرش ز رفعت بگذرد از آسمان

Хоки зари гаштани зи иқболи шаҳони машҳур буд

خاک زر گشتن ز اقبال شهان مشهور بود

Зини банно равшан шуд ин маънӣ бар арбоби ҷаҳон

زین بنا روشن شد این معنی بر ارباب جهان

То кунун сӯрат набаст аз хомаи меъмори сунъ

تا کنون صورت نبست از خامه معمار صنع

Шоҳи байтии ин чунин бар сафҳаи куну макон

شاه بیتی این چنین بر صفحه کون و مکان

Гашти азин манзил ба ташрифи тамомии сарфароз

گشت ازین منزل به تشریف تمامی سرفراز

Буд агар зини пеши шаҳри Исфаҳони нисфи ҷаҳон

بود اگر زین پیش شهر اصفهان نصف جهان

Зери абрӯ чун савод дида меояд ба чашм

زیر ابرو چون سواد دیده می آید به چشم

Дар хами тоқаши саводи серумаи хези Исфаҳон

در خم طاقش سواد سرمه خیز اصفهان

Дар ҷавори рифъати ин қасри гардуни манзалат

در جوار رفعت این قصر گردون منزلت

Каъба золӣаст тоқи шӯҳрати Нӯшервон

کعبه زالی است طاق شهرت نوشیروان

Аз асосаши зери кӯҳи қофи домони замин

از اساسش زیر کوه قاف دامان زمین

Вази сутунаши осмонро тир дар баҳри камон

وز ستونش آسمان را تیر در بحر کمان

Монеъ бар гирди сари гардидан ӯ ме шавад

مانع بر گرد سر گردیدن او می شود

Гар ндздди сина аз боми рафеъаши осмон

گر ندزدد سینه از بام رفیعش آسمان

Чун либоси ғунча танагӣ мекунад бар ҷӯши гул

چون لباس غنچه تنگی می کند بر جوش گل

Бар шикваи ин иморати парниёни осмон

بر شکوه این عمارت پرنیان آسمان

Меҳри ъолмтобро дар сина май сӯзади нафас

مهر عالمتاب را در سینه می سوزد نفس

То расонад рӯй зарди худ ба хоки остон

تا رساند روی زرد خود به خاک آستان

Гар наме буд аз сутун бар пои сақфи ъолиш

گر نمی بود از ستون بر پای سقف عالیش

Муштабаҳ мешуд ба сақф бе сутуни осмон

مشتبه می شد به سقف بی ستون آسمان

Ҳар дараш аз длгшоиии субҳ ид дигараст

هر درش از دلگشایی صبح عید دیگرست

Вази ҳилол ид бахшад ҳар хами тоқии нишон

وز هلال عید بخشد هر خم طاقی نشان

Дилрабо ҳар ғурфа ӯ чун даҳони танги ёр

دلربا هر غرفه او چون دهان تنگ یار

Дилнишин ҳар гӯшааш чун гӯшаи чашм батон

دلنشین هر گوشه اش چون گوشه چشم بتان

Гар ба бом ӯ тавонад фикр дурандеш рафт

گر به بام او تواند فکر دوراندیش رفت

Сабза хобида меояд ба чашмаши осмон

سبزه خوابیده می آید به چشمش آسمان

То шабистон зарандудаш науфтад аз сафо

تا شبستان زراندودش نیفتد از صفا

Шамъ ҳамчун лола месозад гиреҳ дар дили духон

شمع همچون لاله می سازد گره در دل دخان

Дар ҳарим ӯ зи ҳайронии сапанди шӯхи чашм

در حریم او ز حیرانی سپند شوخ چشم

Аз сар оташ нахезад ҳамчуи холи глрхон

از سر آتش نخیزد همچو خال گلرخان

Гар шавад тоқи баланд ӯ мадори офтоб

گر شود طاق بلند او مدار آفتاب

Аз заволи эмин буд то домани охири замон

از زوال ایمن بود تا دامن آخر زمان

Обро дар дидаҳо монеъи з гардидан шавад

آب را در دیده ها مانع ز گردیدن شود

Нест нисбати шамса ӯро ба меҳри зарфишон

نیست نسبت شمسه او را به مهر زرفشان

Аз тамошое агар медошт чашми рӯнамо

از تماشایی اگر می داشت چشم رونما

Аз зару гавҳар тиҳӣ мешуд канори баҳру кон

از زر و گوهر تهی می شد کنار بحر و کان

Ҳар сутун ӯ буд фаввораи дарёии нур

هر ستون او بود فواره دریای نور

Бас ки дар ойӣна гардӣдааст сар то пои ниҳон

بس که در آیینه گردیده است سر تا پا نهان

Дар бисоти осмони як субҳ дорад офтоб

در بساط آسمان یک صبح دارد آفتاب

Дорад аз ойӣнаи чандини субҳи равшани ин макон

دارد از آیینه چندین صبح روشن این مکان

Аз ҳузури шаҳи дарин ойӣнаи зори дилнишин

از حضور شه درین آیینه زار دلنشین

ИўсФстонӣ мусаввир мешавад дар ҳар замон

یوسفستانی مصور می شود در هر زمان

Гашта девор ва дараш зи ойӣнаи сар то пои чашм

گشته دیوار و درش ز آیینه سر تا پای چشم

То ба ком дил шавад аз дидани шаҳи Комрон

تا به کام دل شود از دیدن شه کامران

Офтоб аз хиҷлати глҷоми рангоранг ӯ

آفتاب از خجلت گلجام رنگارنگ او

намедиҳад рангӣ ва рангӣ месетанд ҳар замон

می دهد رنگی و رنگی می ستاند هر زمان

Гар ндидстии парӣ дар шиша чун гирад қарор

گر ندیدستی پری در شیشه چون گیرد قرار

Дар таҳи ойӣнаи тасвирот ӯ бингар аён

در ته آیینه تصویرات او بنگر عیان

Сӯрати девор ӯ тақсир дар ҷунбиш надошт

صورت دیوار او تقصیر در جنبش نداشت

Гар намешуд маҳв дар ҳасани сафои ин макон

گر نمی شد محو در حسن صفای این مکان

Хати устодони зи зер талқ меояд ба чашм

خط استادان ز زیر طلق می آید به چشم

Чун хати норустаи ойӣнаи рӯйони ҷаҳон

چون خط نارسته آیینه رویان جهان

Нест девораши мусаввир , каз тамошо монда анд

نیست دیوارش مصور، کز تماشا مانده اند

Пушт бар девори ҳайрати моҳрӯёни ҷаҳон

پشت بر دیوار حیرت ماهرویان جهان

Ҳар киро уфтад назар бар шамсаи заррин ӯ

هر که را افتد نظر بر شمسه زرین او

намешавад мижгон ӯ чун меҳри заррин дар замон

می شود مژگان او چون مهر زرین در زمان

Киштӣ Нӯҳаст бол аз бодбон вокрдаҳ аст

کشتی نوح است بال از بادبان واکرده است

Дар назарҳо сӯрати толор ӯ бо соябон

در نظرها صورت تالار او با سایبان

Байзаи афлокро дар зер бол оварда аст

بیضه افلاک را در زیر بال آورده است

Туррааш каз шҳпр ҷбрил мебахшад нишон

طره اش کز شهپر جبریل می بخشد نشان

Сар баровардааст аз як перҳани сад моҳи Миср

سر برآورده است از یک پیرهن صد ماه مصر

То шудааст аз даври он толори кангарҳо аён

تا شده است از دور آن تالار کنگرها عیان

Нест кангари гирди толораш ки баҳри ҳифз ӯ

نیست کنگر گرد تالارش که بهر حفظ او

Шуд баланд аз шаш ҷиҳати дасти дуо бар осмон

شد بلند از شش جهت دست دعا بر آسمان

Туррааш боли призодст каз фармони ҳақ

طره اش بال پریزادست کز فرمان حق

Соя афкандааст бар фарқи сулаймони замон

سایه افکنده است بر فرق سلیمان زمان

Кангари заррин ӯ сарпанҷаи хуршед ро

کنگر زرین او سرپنجه خورشید را

Тофт чандоне ки шуд хӯни шафақ аз ваии равон

تافت چندانی که شد خون شفق از وی روان

То ба ҳавз афтод акси шамсаи заррин ӯ

تا به حوض افتاد عکس شمسه زرین او

Гашти зар бе миннати эксир , фалси моҳён

گشت زر بی منت اکسیر، فلس ماهیان

Дорад аз ҳавзи мусаффо дар канори ойӣна ҳо

دارد از حوض مصفا در کنار آیینه ها

То нагардад ғофил аз назораи худ як замон

تا نگردد غافل از نظاره خود یک زمان

Бар сарири ҳавз , ҳар фаввораи симин ӯ

بر سریر حوض، هر فواره سیمین او

Соқ билқисӣаст каз срҳ ммрд шуд аён

ساق بلقیسی است کز صرح ممرد شد عیان

Ҳаст ҳар фаввора ӯ мисраи барҷаста Эй

هست هر فواره او مصرع برجسته ای

Каз равонии васф ӯ ҷорӣ буд бар ҳар забон

کز روانی وصف او جاری بود بر هر زبان

Нест ҷузи фаввора дар бстонсрои рӯзгор

نیست جز فواره در بستانسرای روزگار

Сарви симинӣ ки бо астодгӣ бошад равон

سرو سیمینی که با استادگی باشد روان

Чун яди Байзои баради фаввораи симин ӯ

چون ید بیضا برد فواره سیمین او

Занг бо трдстӣ аз ойӣнаи дилҳо равон

زنگ با تردستی از آیینه دلها روان

Васф ӯ аз хомаи кӯтоҳ забон ноед ки ҳаст

وصف او از خامه کوتاه زبان ناید که هست

Оҷиз аз авсоф ӯ фаввора бо таии аллсон

عاجز از اوصاف او فواره با طی اللسان

Гар чунин хоҳад сари фаввораи соиидн ба абр

گر چنین خواهد سر فواره ساییدن به ابر

Бениёз аз баҳр мегардад саҳоби дирафшон

بی نیاز از بحر می گردد سحاب درفشان

Ҷадвали маввоҷ ӯ савҳони зангор ғам аст

جدول مواج او سوهان زنگار غم است

Обшор ӯ зи ҷӯй шер мебахшад нишон

آبشار او ز جوی شیر می بخشد نشان

Об бардорадгар аз дарёчааш абри баҳор

آب بردارد گر از دریاچه اش ابر بهار

Қатраҳояш гавҳар шҳўор гардад дар замон

قطره هایش گوهر شهوار گردد در زمان

Зинда равад аз хокбўсш ёфт ҷони тоза Эй

زنده رود از خاکبوسش یافت جان تازه ای

Чун нагардад гирди ин дўлтсрои парвонаи сон ?

چون نگردد گرد این دولتسرا پروانه سان؟

Бас ки афтодааст домангири хоки дилкашаш

بس که افتاده است دامنگیر خاک دلکشش

Ҳайратӣ дорам ки даравии об чун гардад равон

حیرتی دارم که دروی آب چون گردد روان

Субҳро дорад сафои мармар ӯ снгдоғ

صبح را دارد صفای مرمر او سنگداغ

Шамсааш хуршедро об аз назар созад равон

شمسه اش خورشید را آب از نظر سازد روان

Гарчи мегӯйанд борон нест дар абри сифед

گرچه می گویند باران نیست در ابر سفید

намечакад оби ҳаёт аз мармар ӯ ҷовдон

می چکد آب حیات از مرمر او جاودان

намешавад бепарда , аз баси сайқалӣ афтода аст

می شود بی پرده، از بس صیقلی افتاده است

Аз ҷабини мармар ӯ чеҳраи рози ниҳон

از جبین مرمر او چهره راز نهان

Гар нлғзди пои мижгон аз сафои мармараш

گر نلغزد پای مژگان از صفای مرمرش

Бар баёзи чеҳрааш аз лутф мемонад нишон

بر بیاض چهره اش از لطف می ماند نشان

Аз сафои мармар ӯ зоҳиди шаби зиндаи дор

از صفای مرمر او زاهد شب زنده دار

Аз тулӯъ субҳ меуфтад ғалат дар ҳар замон ( кзо )

از طلوع صبح می افتد غلط در هر زمان (کذا)

Нест акси боғ дар ҳавзаш ки фирдавси барин

نیست عکس باغ در حوضش که فردوس برین

Дар арақ гардӣдааст аз шарми ин манзили ниҳон

در عرق گردیده است از شرم این منزل نهان

Андалебонаш намегирданд бебарг аз наво

عندلیبانش نمی گردند بی برگ از نوا

Фарш чун сабзааст дар боғаши баҳор бе хазон

فرش چون سبزه است در باغش بهار بی خزان

Аз ҳавои длгшоиши ғунчаи тасвир ро

از هوای دلگشایش غنچه تصویر را

Вошўд чун гул ба шикархандаи шодии даҳон

واشود چون گل به شکرخنده شادی دهان

Хиҷлат аз болу пари худ беш аз по ме кашад

خجلت از بال و پر خود بیش از پا می کشد

Гар диҳад тоўсро дар гулшанаши раҳи боғбон

گر دهد طاوس را در گلشنش ره باغبان

Аз хиёбони пар аз гулҳои рангоранг ӯ

از خیابان پر از گلهای رنگارنگ او

Доғҳо дорад зи анҷум бар саропои каҳкашон

داغها دارد ز انجم بر سراپا کهکشان

Дар назарҳо аз саводи қитъаи райҳон ӯ

در نظرها از سواد قطعه ریحان او

Як қалам шуд насх , хат чун ғубори глрхон

یک قلم شد نسخ، خط چون غبار گلرخان

Чашми шабнами ҳалқаи берун дар гардӣда аст

چشم شبنم حلقه بیرون در گردیده است

Бас ки танагӣ мекунад бар ҷӯши гулҳо гулистон

بس که تنگی می کند بر جوش گلها گلستان

То шуд ин қасри мсмни ҷилвагар , аз инфеъол

تا شد این قصر مثمن جلوه گر، از انفعال

Ҳашт ҷинат дар пас девор маҳшар шуд ниҳон

هشت جنت در پس دیوار محشر شد نهان

Гашт то аз зилли ин қасри мурассаъи сарфароз

گشت تا از ظل این قصر مرصع سرفراز

намекунад кори ҷавоҳири серумаи хоки Исфаҳон

می کند کار جواهر سرمه خاک اصفهان

Ҳар чанор аз барги сар то по буд дасти дуо

هر چنار از برگ سر تا پا بود دست دعا

То ба ком дил нишинад шаҳи дарин хуррами макон

تا به کام دل نشیند شه درین خرم مکان

Чун ба тавфиқи ҳақу иқболи рӯзафзӯни шоҳ

چون به توفیق حق و اقبال روزافزون شاه

Ёфт ин дўлтсрои анҷом дар андаки замон

یافت این دولتسرا انجام در اندک زمان

Бар забони хомаи соиб ба тавфиқи илоҳ

بر زبان خامه صائب به توفیق اله

Ин ду таърих омад аз илҳоми ғайбии тавъамон

این دو تاریخ آمد از الهام غیبی توأمان

Бод ёрб қиблаи гоҳи сарфарозони замон

باد یارب قبله گاه سرفرازان زمان

Боргоҳи тозаи султони сулаймони замон

بارگاه تازه سلطان سلیمان زمان