Зиҳии зи наргиси хуши серумаи оҳӯии мишкӣн

زهی ز نرگس خوش سرمه آهوی مشکین

зи тоқи бандии абрӯи нигорхонаи чин

ز طاق بندی ابرو نگارخانه چین

Ба хуши қумошии соиди тиллои дасти Афшор

به خوش قماشی ساعد طلای دست افشار

зи бӯсаҳои шикаррези ғайрати ширин

ز بوسه های شکرریز غیرت شیرین

Гули сари сабади осмон ки хуршедаст

گل سر سبد آسمان که خورشیدست

зи шарм рӯй ту гардид машриқи парвин

ز شرم روی تو گردید مشرق پروین

зи сунбул ту шавад захми ғунчаҳо тоза

ز سنبل تو شود زخم غنچه ها تازه

зи ханда ту шавад доғи лолаҳо тамкин

ز خنده تو شود داغ لاله ها تمکین

Камон занад ба сари моҳи ид , абрӯят

کمان زند به سر ماه عید، ابرویت

Ба рӯй меҳр кашад ғамзаи ту ханҷари кин

به روی مهر کشد غمزه تو خنجر کین

Ду сунбуланд ки паҳлу ба як чаман зада анд

دو سنبلند که پهلو به یک چمن زده اند

Кадоми мисраи зулф туро кунам таҳсин ?

کدام مصرع زلف ترا کنم تحسین؟

Ба дӯш худ фиканӣ чун камони ҳалқаи зулф

به دوش خود فکنی چون کمان حلقه زلف

Ба тири рашки шӯии нофи сӯзи оҳӯии чин

به تیر رشک شوی ناف سوز آهوی چین

Шикасти пушти садаф то лабат ба ҳарф омад

شکست پشت صدف تا لبت به حرف آمد

Ятем карда гуфтор туаст дар смин

یتیم کرده گفتار توست در ثمین

зи бндхонаҳи шарму ҳиҷоби беруни ой

ز بندخانه شرم و حجاب بیرون آی

Ки баст аз арақи шарми занг , қуфли ҷабин

که بست از عرق شرم زنگ، قفل جبین

з рӯй нози қадам чун наҳй ба хонаи зин

ز روی ناز قدم چون نهی به خانه زین

з хуррамӣ нарасад пои мураккабат ба замин

ز خرمی نرسد پای مرکبت به زمین

Ба ғайри ҳасрати оғӯши ман ҳадисӣ нест

به غیر حسرت آغوش من حدیثی نیست

Китобае ки муносиб буд ба хонаи зин

کتابه ای که مناسب بود به خانه زین

Кӣм ки об нигарадам зи тоби рухсорат ?

کیم که آب نگردم ز تاب رخسارت؟

Фурӯғ рӯй ту зад кӯҳи таврро ба замин

فروغ روی تو زد کوه طور را به زمین

Дилам чигуна ба пайғоми бӯса тоза шавад ?

دلم چگونه به پیغام بوسه تازه شود؟

Чисон ба оби гуҳари тишнагии даҳуми таскин ?

چسان به آب گهر تشنگی دهم تسکین؟

зи тираи рӯзии шабҳои мо чаҳ ғами дорӣ ?

ز تیره روزی شبهای ما چه غم داری؟

Туро ки лола тавраст бар сари болин

ترا که لاله طورست بر سر بالین

Ту кам зи ғунча ва мо кам зи андалеб на ем

تو کم ز غنچه و ما کم ز عندلیب نه ایم

Чаро ба суҳбати мо во наме шӯй ба азин ?

چرا به صحبت ما وا نمی شوی به ازین؟

Ба шукри ин ки зи гулзори ҳасани серобӣ

به شکر این که ز گلزار حسن سیرابی

Мабош ташна ба хўнризи ошиқони чандин

مباش تشنه به خونریز عاشقان چندین

Вагарнаи роҳи сухани пеш соҳибӣ дорам

وگرنه راه سخن پیش صاحبی دارم

Ки интиқоми кабӯтари гирифта аз шоҳин

که انتقام کبوتر گرفته از شاهین

Баҳори адл , зФрхон ки мекунад лутфаш

بهار عدل، ظفرخان که می کند لطفش

Шикастаи бандии дилҳои мустаманди ҳазин

شکسته بندی دلهای مستمند حزین

Зиҳии расида ба ҷое ( з ) сарбаландии қадар

زهی رسیده به جایی (ز) سربلندی قدر

Ки пушти даст ниҳодааст осмон ба замин

که پشت دست نهاده است آسمان به زمین

Шавад чу ғунчаи нилӯфар аз ҳарорати меҳр

شود چو غنچه نیلوفر از حرارت مهر

Агар ба хашми назари афканӣ ба чархи барин

اگر به خشم نظر افکنی به چرخ برین

Ба гирди болаши хуршеди сари фурӯи норад

به گرد بالش خورشید سر فرو نارد

зи дӯди миҷмари халқи ту зулфи ҳўролъин

ز دود مجمر خلق تو زلف حورالعین

Ситораи ту чу гул бар сар сипеҳр занад

ستاره تو چو گل بر سر سپهر زند

Шавад ба дидаи хафоаши меҳр гӯша нишин

شود به دیده خفاش مهر گوشه نشین

Агар на кӯҳи виқори ту поФшрдаҳ бар ӯ

اگر نه کوه وقار تو پافشرده بر او

Чаро шудааст чунин мехи дузи ҷурми замин ?

چرا شده است چنین میخ دوز جرم زمین؟

Чу барқи абри ниёами ту чеҳраи афрӯзад

چو برق ابر نیام تو چهره افروزد

Фитад ба раъша чу симоби хасм бе тамкин

فتد به رعشه چو سیماب خصم بی تمکین

Адуи забони бадари орад чу мори зинҳорӣ

عدو زبان بدر آرد چو مار زنهاری

Чу аз ниёами кашии рӯзи разми ханҷари кин

چو از نیام کشی روز رزم خنجر کین

Чунон зи бими ту талхаст зиндагӣ бар хасм

چنان ز بیم تو تلخ است زندگی بر خصم

Ки чашм май прдш бар нигоҳи бозпасин

که چشم می پردش بر نگاه بازپسین

Ба чашми аҳли яқини ояи ояи сӯраи фатҳ

به چشم اهل یقین آیه آیه سوره فتح

зи ҷабҳаи ту намоён буд ба хати мубин

ز جبهه تو نمایان بود به خط مبین

Агар чаҳ қалъаи даврони шикваи кобул ро

اگر چه قلعه دوران شکوه کابل را

Гирифта буд аду дар миёнаи ҳамчуи нигин

گرفته بود عدو در میانه همچو نگین

Шудӣ чу пешрави лашкар аз ҷалоли обод

شدی چو پیشرو لشکر از جلال آباد

Сипоҳи нусрату иқбол аз ясору ямин

سپاه نصرت و اقبال از یسار و یمین

Ҳануз арсаи Сурхоб буд манзили ту

هنوز عرصه سرخاب بود منزل تو

Ки ҷӯии хӯни аду рост рафт то ғазнӣн

که جوی خون عدو راست رفت تا غزنین

Аҷаб набошад агар аз синони хунхорат

عجب نباشد اگر از سنان خونخوارت

Гурехт то ба хороу Балхи хасми лъин

گریخت تا به خارا و بلخ خصم لعین

Балии шаҳоб чу гардад зи чархи найзаи гузор

بلی شهاب چو گردد ز چرخ نیزه گذار

Кунанд фавҷи шаётин гурехтани ойин

کنند فوج شیاطین گریختن آیین

Чунон зи ҷанг ту бигурехт хасми рӯбаҳи боз

چنان ز جنگ تو بگریخت خصم روبه باز

Ки ваҳшёни сбкрўи зи пеши шери ърин

که وحشیان سبکرو ز پیش شیر عرین

Баланди бхто ! худ гӯ ки чун тавонад гуфт

بلند بختا! خود گو که چون تواند گفت

Забони кӯтаҳи мо шукри фатҳҳои чунин ?

زبان کوته ما شکر فتح های چنین؟

Чу офтоб , даҳоне ба сад забон бояд

چو آفتاب، دهانی به صد زبان باید

Ки мисраии зи зФрномаҳ ?ут кунад тазмин

که مصرعی ز ظفرنامه ات کند تضمین

Баҳор табъан ! булбули шиноси глзоро !

بهار طبعا! بلبل شناس گلزارا!

Ки ҳаст дар кафи калаки ту набзи фикри матин

که هست در کف کلک تو نبض فکر متین

Агар чаҳ ҳолат ҳар кас ба чашми фикрати ту

اگر چه حالت هر کس به چشم فکرت تو

Мубарҳанаст , ки дории саводи хати ҷабин

مبرهن است، که داری سواد خط جبین

Ба суннати шуъаро дар мдиҳи худ ғазалӣ

به سنت شعرا در مدیح خود غزلی

Дарин қасида ба тақрйв мекунам тазмин :

درین قصیده به تقریب می کنم تضمین:

зи бас ки рехти зи калаками маъонии рангин

ز بس که ریخت ز کلکم معانی رنگین

Хамирмояи қавси қзҳ шудааст замин

خمیرمایه قوس قزح شده است زمین

Ҳазор шоири ширини сухан ба гирд равад

هزار شاعر شیرین سخن به گرد رود

Наад чу хусрави табъам ба пушти гулгуни зин

نهد چو خسرو طبعم به پشت گلگون زین

зи поки тинатии ашъори ман баландӣ ёфт

ز پاک طینتی اشعار من بلندی یافت

зи тозагӣ суханонам гирифт рӯй замин

ز تازگی سخنانم گرفت روی زمین

зи файзи покии домони Марям садаф аст

ز فیض پاکی دامان مریم صدف است

Ки гӯшвори накӯён шудааст дар смин

که گوشوار نکویان شده است در ثمین

Ба дӯши арши нуҳуми курсии баландии қадар

به دوش عرش نهم کرسی بلندی قدر

Ба вақти фикр чу аз даст худ кунам болин

به وقت فکر چو از دست خود کنم بالین

Дарин ҳавас ки марои лиқаҳ дуот шавад

درین هوس که مرا لیقه دوات شود

Парид аз чамани хулди зулфи ҳўролъин

پرید از چمن خلد زلف حورالعین

зи номадории худ дар ҳисори гардунам

ز نامداری خود در حصار گردونم

з бндхонаҳ нагардад халоси нақши нигин

ز بندخانه نگردد خلاص نقش نگین

Татаббуъи сухан кас накардаам ҳаргиз

تتبع سخن کس نکرده ام هرگز

Касе накарда ба ман фани шеърро талқин

کسی نکرده به من فن شعر را تلقین

Ба зӯри фикр бар ин тарз даст ёфта ам

به زور فکر بر این طرز دست یافته ام

Садафи зи обила даст ёфт дар смин

صدف ز آبله دست یافت در ثمین

з рӯй оинаи табъон ҳиҷоб кун соиб

ز روی آینه طبعان حجاب کن صائب

Мада ба тӯтии густохи калак , рӯи чандин

مده به طوطی گستاخ کلک، رو چندین

Нигор кун ба дуои дасти холии худ ро

نگار کن به دعا دست خالی خود را

Ки рӯҳи қудс ситодааст лаби пар аз омин

که روح قدس ستاده است لب پر از آمین

Ҳамеша то зи насими шукуфта рӯй баҳор

همیشه تا ز نسیم شکفته روی بهار

Ҷабини ғунча бурун ояд аз шиканҷаи чин

جبین غنچه برون آید از شکنجه چین

Мувофиқони турои дили зи муждагонии фатҳ

موافقان ترا دل ز مژدگانی فتح

Шукуфтаи бод чу гул дар ҳавои фарвардин

شکفته باد چو گل در هوای فروردین

Мухолифони турои ҳамчуи ғунчаи тасвир

مخالفان ترا همچو غنچه تصویر

Мабод ҳеҷ насимии грҳгшои ҷабин

مباد هیچ نسیمی گرهگشای جبین