Нишаст гул ба сарири чамани сулаймони вор

نشست گل به سریر چمن سلیمان وار

Гушӯд чун париёни бол , абри гавҳарбор

گشود چون پریان بال، ابر گوهربار

Шиква аз уфуқи шохи ҳамчу субҳ дамид

شکوه از افق شاخ همچو صبح دمید

Шафақ нигор шуд аз лолаи домани кҳсор

شفق نگار شد از لاله دامن کهسار

Замини зи тарбияти абр иўсФстон шуд

زمین ز تربیت ابر یوسفستان شد

з сар гирифт ҷавонии ҷаҳони злихоўор

ز سر گرفت جوانی جهان زلیخاوار

Кашид бар чунон танги хокро дар бар

کشید بر چنان تنگ خاک را در بر

Ки хӯни давиди чаманро зи лола бар рухсор

که خون دوید چمن را ز لاله بر رخسار

Шуд аз бунафшаи замини бараҳнаи махмали пӯш

شد از بنفشه زمین برهنه مخمل پوش

зи ҷӯши сабзау гули санги гашти минокор

ز جوش سبزه و گل سنگ گشت میناکار

Фалак чу синаи шаҳбози гашт аз раги абр

فلک چو سینه شهباز گشت از رگ ابر

Замин чу сафҳа мстр кашида аз анҳор

زمین چو صفحه مسطر کشیده از انهار

Ба неши барқи раг арғавон гушӯд саҳоб

به نیش برق رگ ارغوان گشود سحاب

Шукуфа шуд зи шкрхўоби бихўдии бедор

شکوفه شد ز شکرخواب بیخودی بیدار

Фалаки зи дидаи ҳайрони гадоӣ наргис шуд

فلک ز دیده حیران گدای نرگس شد

Замини зи бас ки брорости хешро зи баҳор

زمین ز بس که برآراست خویش را ز بهار

Расед қӯт нашаву намо ба миъроҷӣ

رسید قوت نشو و نما به معراجی

Ки нопадид шавад дар гули пиёда , савор

که ناپدید شود در گل پیاده، سوار

Сапанд реша давонед дар дили оташ

سپند ریشه دوانید در دل آتش

Дамид сунбулу райҳон ба ҷои дӯди азнор

دمید سنبل و ریحان به جای دود ازنار

зи бас латиф шуд аҷром , ме тавон дидан

ز بس لطیف شد اجرام، می توان دیدن

Чу зулф аз оина дар хоки решаи ашҷор

چو زلف از آینه در خاک ریشه اشجار

Чунон гирифтагӣ аз сафҳа ҷаҳон шуд маҳв

چنان گرفتگی از صفحه جهان شد محو

Ки гашти ғунчаи пайкони шукуфта чун сӯфор

که گشت غنچه پیکان شکفته چون سوفار

зи бас ки кард дар аҷзои хоки шавқи асар

ز بس که کرد در اجزای خاک شوق اثر

зи бас ки баради зи дилҳо ҳавои сайри қарор

ز بس که برد ز دلها هوای سیر قرار

Нафаси гудохтаи беруни давид чун Юсуф

نفس گداخته بیرون دوید چون یوسف

зи иштиёқи гул аз хонаи сӯрати девор

ز اشتیاق گل از خانه صورت دیوار

Бти шароб чу тоўси маст бол гушӯд

بط شراب چو طاوس مست بال گشود

Кашид сар ба гиребони худ чу бутемор

کشید سر به گریبان خود چو بوتیمار

зи ҷӯши бода ба саҳро фитод хишт аз хам

ز جوش باده به صحرا فتاد خشت از خم

Давиди духтари рузи рӯи кушода дар бозор

دوید دختر رز رو گشاده در بازار

Баланд шуд зи хароботи бонги нўшонўш

بلند شد ز خرابات بانگ نوشانوش

Ба ҳар ду дасти сар худ гирифт истиғфор

به هر دو دست سر خود گرفت استغفار

Фалак чу шҳпр тоўс шуд зи қавси қзҳ

فلک چو شهپر طاوس شد ز قوس قزح

зи мавҷи лола чу минқор Кебек шуд кҳсор

ز موج لاله چو منقار کبک شد کهسار

зи бас ки оинаи хоки таҳ намо гардид

ز بس که آینه خاک ته نما گردید

Чу май зи шишаи намояди гул аз пас девор

چو می ز شیشه نماید گل از پس دیوار

Чу токи срздаҳ , мисвоки гашт ашк фишон

چو تاک سرزده، مسواک گشت اشک فشان

Ба фарқи зоҳиди хушк аз рутӯбати саршор

به فرق زاهد خشک از رطوبت سرشار

Миёни хонау гулзори ҳеҷ фарқӣ нест

میان خانه و گلزار هیچ فرقی نیست

Ки ме тавон ҳамаи ҷои чиди гули зи файзи баҳор

که می توان همه جا چید گل ز فیض بهار

Даҳони ғунчаи ҳаво бо гулоби шабнами шаст

دهان غنچه هوا با گلاب شبنم شست

Ки мадҳи хусрави офоқро кунад такрор

که مدح خسرو آفاق را کند تکرار

Фурӯғи ҷабҳаи иқболу фатҳ , шоҳи сафӣ

فروغ جبهه اقبال و فتح، شاه صفی

Ки чашми бахт ҷаҳон шуд зи давлаташи бедор

که چشم بخت جهان شد ز دولتش بیدار

Шаҳӣ ки дасти гуҳарбор то бурун оварад

شهی که دست گهربار تا برون آورد

Замин ба оби гуҳари шасти сафҳаи рухсор

زمین به آب گهر شست صفحه رخسار

Назар ба ҳиммати волоӣ ӯ сипеҳри кабӯд

نظر به همت والای او سپهر کبود

Бисоти сабза буд зери пои сарву чанор

بساط سبزه بود زیر پای سرو و چنار

Чигуна каҷ набӯд теғ ӯ ки фатҳу зафар

چگونه کج نبود تیغ او که فتح و ظفر

Ҳамеша такя бар ӯ мекунанд дар пайкор

همیشه تکیه بر او می کنند در پیکار

Кунад ба чеҳраи миррӣхи ранги ҷомаи бадал

کند به چهره مریخ رنگ جامه بدل

Чу аз ниёами براردи блорки хунхор

چو از نیام برآرد بلارک خونخوار

зи саҳм ӯ фиканд теғи душманони ҷавҳар

ز سهم او فکند تیغ دشمنان جوهر

Чунон ки пӯст кунад давр аз тани худ мор

چنان که پوست کند دور از تن خود مار

Ба талхӣ аз кафи соқӣ пиёла ме гирад

به تلخی از کف ساقی پیاله می گیرد

зи бас ки ҳиммат ӯ дорад аз гирифтани ор

ز بس که همت او دارد از گرفتن عار

зи адл ӯ сарсабзи баҳор дар хатараст

ز عدل او سرسبز بهار در خطرست

Ба пои раҳравӣ аз хор агар расад озор

به پای رهروی از خار اگر رسد آزار

зи бас ки кард қавии адл ӯ заъифон ро

ز بس که کرد قوی عدل او ضعیفان را

намекунад ба Асои такяи наргиси бемор

نمی کند به عصا تکیه نرگس بیمار

зи бими ин ки кашидааст теғ бар шабнам

ز بیم این که کشیده است تیغ بر شبنم

Ҳамеша зард буд офтобро рухсор

همیشه زرد بود آفتاب را رخسار

Агар чаҳ пос адаб мекашад Аннани сухан

اگر چه پاس ادب می کشد عنان سخن

Хитобро маза дигараст дар гуфтор

خطاب را مزه دیگرست در گفتار

Зиҳии зи адли ту боғи ҷаҳон ҳамеша баҳор

زهی ز عدل تو باغ جهان همیشه بهار

Мутӣъи амри ту даври сипеҳр , хотами вор

مطیع امر تو دور سپهر، خاتم وار

зи таркиши ту қазои як хаданги заҳролӯд

ز ترکش تو قضا یک خدنگ زهرآلود

зи абри теғи ту як хандаи барқ бе зинҳор

ز ابر تیغ تو یک خنده برق بی زنهار

Чу офтоби намоён буд зи синаи субҳ

چو آفتاب نمایان بود ز سینه صبح

зи тарафи ҷабҳаи ту нури ҳайдари каррор

ز طرف جبهه تو نور حیدر کرار

Кадоми фахр ба ин мерасад ки аз шоҳон

کدام فخر به این می رسد که از شاهان

Туро ба шоҳ Наҷаф мерасад нажоду табор

ترا به شاه نجف می رسد نژاد و تبار

зи гулшани ту ниҳолӣаст борвари иқбол

ز گلشن تو نهالی است بارور اقبال

зи маҷлиси ту чароғӣаст давлати бедор

ز مجلس تو چراغی است دولت بیدار

Баннои қадари ту ҷое расида аз рифъат

بنای قدر تو جایی رسیده از رفعت

Ки сабзаи таҳ сангаст ин баланди ҳисор

که سبزه ته سنگ است این بلند حصار

Нштсаҳаст мураббаъи сапанд бар оташ

نشتسه است مربع سپند بر آتش

Ҷаҳон ба даври ту аз бас гирифтааст қарор

جهان به دور تو از بس گرفته است قرار

Чунон ки аз парии миваи шох хам гардад

چنان که از پری میوه شاخ خم گردد

Шудааст теғи ту хами бас ки фатҳ дорад бор

شده است تیغ تو خم بس که فتح دارد بار

зи бас ба аҳди ту номӯси халқ маҳфӯз аст

ز بس به عهد تو ناموس خلق محفوظ است

Ниқоб ғунча наёрад гушӯд боди баҳор

نقاب غنچه نیارد گشود باد بهار

Агар чаҳ силсилаи адли басти нўшрўон

اگر چه سلسله عدل بست نوشروان

Ки адлаши афканди овоза дар билоду диёр

که عدلش افکند آوازه در بلاد و دیار

Адолати ту зи занҷири адл мустағнӣ аст

عدالت تو ز زنجیر عدل مستغنی است

Ки ҳаст силсилаи ҷунбон ба ғофилон дар кор

که هست سلسله جنبان به غافلان در کار

Каттону моҳ чу шеру шукр ба ҳам ҷӯшед

کتان و ماه چو شیر و شکر به هم جوشید

зи бас ки адли ту афсуни меҳри барад ба кор

ز بس که عدل تو افسون مهر برد به کار

Чунон зи ҳифзи ту пурдил шуданд биҷгрон

چنان ز حفظ تو پردل شدند بیجگران

Ки неи савори з оташ кунад далери гузор

که نی سوار ز آتش کند دلیر گذار

зи найзаи ту броФрохтаҳаст қомати фатҳ

ز نیزه تو برافراخته است قامت فتح

Зафари зи теғ ту кардааст лолаи гавани рухсор

ظفر ز تیغ تو کرده است لاله گون رخسار

Ба дастгоҳи шикваи ту осмон танг аст

به دستگاه شکوه تو آسمان تنگ است

Кунад муҳӣти чисон дар дили ҳубоби қарор ?

کند محیط چسان در دل حباب قرار؟

Мисоли кулба золасту тоқи нўшрўон

مثال کلبه زال است و طاق نوشروان

Ба ҷанби қасри ҷалоли ту гунбади даввор

به جنب قصر جلال تو گنبد دوار

Мисоли кулба золасту тоқи нўшрўон

مثال کلبه زال است و طاق نوشروان

Ба ҷанби қасри ҷалоли ту гунбади даввор

به جنب قصر جلال تو گنبد دوار

зи бас ба аҳди ту аздоди меҳрбони ҳманд

ز بس به عهد تو اضداد مهربان همند

зи бас ба даври ту ваҳшат гирифтааст канор

ز بس به دور تو وحشت گرفته است کنار

зи чашм шер гузорад чароғ бар болин

ز چشم شیر گذارد چراغ بر بالین

Чу майл хоб кунад оҳӯии сбкрФтор

چو میل خواب کند آهوی سبکرفتار

НФози амри ту сарпанҷагар з мум кунад

نفاذ امر تو سرپنجه گر ز موم کند

Баровард зи дили санги хурдаҳои шарор

برآورد ز دل سنگ خرده های شرار

Ба даври адли ту зи андешаи сиёсат , гург

به دور عدل تو ز اندیشه سیاست، گرگ

Гирифт чун саги асҳоби Каҳфи гӯшаи ғор

گرفت چون سگ اصحاب کهف گوشه غار

Ту то заъифи навозии шиор худ кардӣ

تو تا ضعیف نوازی شعار خود کردی

зи барги коҳ буд пушти кӯҳ бар девор

ز برگ کاه بود پشت کوه بر دیوار

Ба ҳазрати ту агар мӯри арз ҳол кунад

به حضرت تو اگر مور عرض حال کند

Ба рӯй дасти диҳии маснадаши сулаймони вор

به روی دست دهی مسندش سلیمان وار

Дил хароб намондааст дар замонаи ту

دل خراب نمانده است در زمانه تو

Киро з Подшаҳонаст ӣнқадари осор ?

که را ز پادشهان است اینقدر آثار؟

Ба даргаи ту ки дўлтсроӣ иқбол аст

به درگه تو که دولتسرای اقبال است

Чаро паноҳ наёранд хусравони кбор ?

چرا پناه نیارند خسروان کبار؟

Ки аз ҳимояти ҷади ту малики бохтагон

که از حمایت جد تو ملک باختگان

Расидаанд ба миъроҷи салтанат бисёр

رسیده اند به معراج سلطنت بسیار

Азин ҷаноби мадади хости мирзои бобир

ازین جناب مدد خواست میرزا بابر

Чу танги гашт бар ӯ аз сипоҳи душмани кор

چو تنگ گشت بر او از سپاه دشمن کار

Чароғи бахти ҳумоюни азин уҷоқ гирифт

چراغ بخت همایون ازین اجاق گرفت

Забонаеу ҷаҳонгири гашти дигрбор

زبانه ای و جهانگیر گشت دیگربار

Туе давоздаҳум аз нажоди шайхи сафӣ

تویی دوازدهم از نژاد شیخ صفی

Ҷаҳон чигуна нагирӣ ба адли Меҳдии вор ?

جهان چگونه نگیری به عدل مهدی وار؟

Агар чаҳ байна ҳоҷат надорад ин даъвӣ

اگر چه بینه حاجت ندارد این دعوی

Ки адли ҳуҷҷати қотеъ буд бар ин гуфтор

که عدل حجت قاطع بود بر این گفتار

Агар ба байнаи соҳиб алзмон нигарӣ

اگر به بینه صاحب الزمان نگری

Якеаст номи ту бо байноти он ба шумор

یکی است نام تو با بینات آن به شمار

Ривоҷи мазҳаби асноъшр ба ӯҳда туаст

رواج مذهب اثناعشر به عهده توست

Бакӯшу дасти азин шеваи сутӯдаи мадор

بکوش و دست ازین شیوه ستوده مدار

Ба теғи адл яке кун чаҳор мазҳаб ро

به تیغ عدل یکی کن چهار مذهب را

Сафинаи набавиро з чормўҷаҳ барор

سفینه نبوی را ز چارموجه برآر

Ҳамеша то ки буд солу моҳ дар гардиш

همیشه تا که بود سال و ماه در گردش

Мудом то ки буд ихтилофи лайл ва наҳор

مدام تا که بود اختلاف لیل و نهار

Мувофиқони турои шаб чу рӯзи равшани бод

موافقان ترا شب چو روز روشن باد

Мухолифони турои рӯзи бод чун шаби тор

مخالفان ترا روز باد چون شب تار