эй рӯй чун биҳишти турои кавсари оина

ای روی چون بهشت ترا کوثر آینه

Рухсори оташини турои миҷмари оина

رخسار آتشین ترا مجمر آینه

Дар ҷилваи гоҳи ҳасани ту чун пардаҳои чашм

در جلوه گاه حسن تو چون پرده های چشم

Афтодааст бар сари якдигари оина

افتاده است بر سر یکدیگر آینه

Ойӣнаи сайри чашми зи нақш мурод шуд

آیینه سیر چشم ز نقش مراد شد

Рӯзӣ ки шуд рухи ту мусаввир дар оина

روزی که شد رخ تو مصور در آینه

Май буд агар ба даври ту , зон лаъли обдор

می بود اگر به دور تو، زان لعل آبدار

намедод оби Хизр ба Искандари оина

می داد آب خضر به اسکندر آینه

Ҷавҳар чу мӯӣ бар сар оташ нишаста аст

جوهر چو موی بر سر آتش نشسته است

То аз фурӯғ рӯй ту шуд анвари оина

تا از فروغ روی تو شد انور آینه

Чун лашкари парӣ , паии назора бофта аст

چون لشکر پری، پی نظاره بافته است

Дар ҷилваи гоҳи ҳасани ту пар дар пари оина

در جلوه گاه حسن تو پر در پر آینه

Чун чашми ошиқони мижа бар ҳам наме зананд

چون چشم عاشقان مژه بر هم نمی زنند

Аз ҳайрати ҷамоли ту симин бар оина

از حیرت جمال تو سیمین بر آینه

Аз бими тири ғамзаи хорои шикофи ту

از بیم تیر غمزه خارا شکاف تو

Пинҳон шудааст дар зираи ҷавҳари оина

پنهان شده است در زره جوهر آینه

Дорад чу субҳи байзаи хуршеди зери пар

دارد چو صبح بیضه خورشید زیر پر

Аз чеҳраи ту дар таҳи болу пари оина

از چهره تو در ته بال و پر آینه

Дар соғари булӯр май лаъли хўшнмост

در ساغر بلور می لعل خوشنماست

Ҳасан турост рутбаи дигар дар оина

حسن تراست رتبه دیگر در آینه

Чун дидаи ҳубоб буд пардаи дори баҳр

چون دیده حباب بود پرده دار بحر

Аз ҳасани пуршукӯҳи ту чашм ҳар оина

از حسن پرشکوه تو چشم هر آینه

Ояд ба чори муваҷҷаҳ чу дарёии ҳасани ту

آید به چار موجه چو دریای حسن تو

Ларзад ба худ чу киштӣ бе лангари оина

لرزد به خود چو کشتی بی لنگر آینه

Ҳайрати Фзости бас ки ҷамоли ту , май барад

حیرت فزاست بس که جمال تو، می برد

Ҳар рӯзи тозаи нусха ба чашмтар оина

هر روز تازه نسخه به چشم تر آینه

Доруӣ биҳшӣ кунадаш чашми масти ту

داروی بیهشی کندش چشم مست تو

Гар фии алмисл ғубор нишинад бар оина

گر فی المثل غبار نشیند بر آینه

Дар чашм офтоб фикандааст хеш ро

در چشم آفتاب فکنده است خویش را

Дар рӯзгори ҳасани ту чун шбпри оина

در روزگار حسن تو چون شبپر آینه

Аз иштиёқ рӯй ту вақтаст бугсалад

از اشتیاق روی تو وقت است بگسلد

Девонаи вори силсилаи ҷавҳари оина

دیوانه وار سلسله جوهر آینه

Ҳар дам ба сӯрат дигар ояд ба чашми халқ

هر دم به صورت دگر آید به چشم خلق

Зон ҳасан беқиёс чу ҷодӯгари оина

زان حسن بی قیاس چو جادوگر آینه

Дар рӯзгори чеҳраи зангори сӯзи ту

در روزگار چهره زنگار سوز تو

Каҷ мекунад нигоҳ ба равшангари оина

کج می کند نگاه به روشنگر آینه

Аз рӯй оташин ту сӯзанда миҷмарӣ аст

از روی آتشین تو سوزنده مجمری است

Машшота чун сапанд насузад бар оина ?

مشاطه چون سپند نسوزد بر آینه؟

Аз файзи нӯшханди лаби рӯҳи бахши ту

از فیض نوشخند لب روح بخش تو

Чун оби зиндагӣ шудаи ҷонпарвар оина

چون آب زندگی شده جان پرور آینه

Ҳасани туро ба маҷлис меэҳтиёҷ нест

حسن ترا به مجلس می احتیاج نیست

Ҳам шоҳидаст ва ҳам май ва ҳам соғари оина

هم شاهدست و هم می و هم ساغر آینه

Дар аҳди ҷилваи хати ънбрФшони ту

در عهد جلوه خط عنبرفشان تو

Вақтаст мум хеш кунад ънброинаҳ

وقت است موم خویش کند عنبرآینه

Чун офтоби дида , зи нури ҷамоли ту

چون آفتاب دیده، ز نور جمال تو

Резади сиришки гарми зи чашмтар оина

ریزد سرشک گرم ز چشم تر آینه

Моҳ аз ҳиҷоби сар ба гиребони ҳолаи барад

ماه از حجاب سر به گریبان هاله برد

То чеҳраи ту гашти мусаввир дар оина

تا چهره تو گشت مصور در آینه

Бар ҳасан бе мисоли ту дар пардаи назар

بر حسن بی مثال تو در پرده نظر

Маҳзар дуруст мекунад аз ҷавҳари оина

محضر درست می کند از جوهر آینه

Худро чисон дар оинаи бинӣ , ки ме шавад

خود را چسان در آینه بینی، که می شود

Аз лутфи гавҳари ту парии пайкари оина

از لطف گوهر تو پری پیکر آینه

Аз обу тоби ханда дандон намой ту

از آب و تاب خنده دندان نمای تو

Ганҷинае шудааст пар аз гавҳари оина

گنجینه ای شده است پر از گوهر آینه

Ҷавҳар чу мӯ ба дидаи ойӣнаи бишиканад

جوهر چو مو به دیده آیینه بشکند

Ҳасанат диҳад чу арзи таҷаммул дар оина

حسنت دهد چو عرض تجمل در آینه

Ҳасани ту бе ниёзи зи назорагӣ буд

حسن تو بی نیاز ز نظارگی بود

Тоўсро басаст зи болу пари оина

طاوس را بس است ز بال و پر آینه

Ношстаҳ рӯйтар буд аз моҳи пеши меҳр

ناشسته روی تر بود از ماه پیش مهر

Гардад ба оризи ту муқобилгар оина

گردد به عارض تو مقابل گر آینه

Аз покдоманон накунад ҳасани эҳтироз

از پاکدامنان نکند حسن احتراز

Бо офтоби хуфта ба як бистари оина

با آفتاب خفته به یک بستر آینه

Гуфтӣ ки ғӯта зад маи канъон ба равад нил

گفتی که غوطه زد مه کنعان به رود نیل

Оварад то мисоли туро дар бар оина

آورد تا مثال ترا در بر آینه

Аз инфеъол рӯй ту аз бас гудохта аст

از انفعال روی تو از بس گداخته است

Гардӣдааст чун маи нави лоғари оина

گردیده است چون مه نو لاغر آینه

Бар ҷабҳаи ?ут чигуна арақи ҳифз худ кунад ?

بر جبهه ات چگونه عرق حفظ خود کند؟

Пои гуҳар чигуна нлғзд бар оина ?

پای گهر چگونه نلغزد بر آینه؟

Бар ҳасан бе мисоли ту вокрдаҳаст чашм

بر حسن بی مثال تو واکرده است چشم

Мушкили қабул нақш кунад дигари оина

مشکل قبول نقش کند دیگر آینه

Ин дастгоҳи ҳасан ба Юсуф надода анд

این دستگاه حسن به یوسف نداده اند

Як чашм ҳайратаст зи по то сари оина

یک چشم حیرت است ز پا تا سر آینه

Сад перҳан чу талқи биболад ба хештан

صد پیرهن چو طلق ببالد به خویشتن

Гар бенгарӣ з рӯй тавваҷуҳ дар оина

گر بنگری ز روی توجه در آینه

Дорад ба дасту зонуии хубон ҳамеша ҷо

دارد به دست و زانوی خوبان همیشه جا

Аз саҷда ки карда ҷабини анвари оина ?

از سجده که کرده جبین انور آینه؟

Аз саҷдаи шаҳӣ ки зи шавқи ҷамол ӯ

از سجده شهی که ز شوق جمال او

Ҳар субҳ оварад фалак аз ховари оина

هر صبح آورد فلک از خاور آینه

Шоҳи баланди қадари сафӣ каз фурӯғ ӯ

شاه بلند قدر صفی کز فروغ او

Шуд ҳамчуи офтоби баланди ахтари оина

شد همچو آفتاب بلند اختر آینه

Рӯзӣ ки дод сафҳаи ойӣнаро ҷило

روزی که داد صفحه آیینه را جلا

Ин нақши дида буд Сикандар дар оина

این نقش دیده بود سکندر در آینه

Рози ниҳони чархи зи табъи мунир ӯ

راز نهان چرخ ز طبع منیر او

Равшантар аз чароғи намояд дар оина

روشنتر از چراغ نماید در آینه

То ҷабҳаи ниёз бар ин остонаи суд

تا جبهه نیاز بر این آستانه سود

Гардид ршинос ба ҳар кишвари оина

گردید روشناس به هر کشور آینه

Дар рӯзгори табъи сухани офарин ӯ

در روزگار طبع سخن آفرین او

Чун тӯтӣон шудааст забоновар оина

چون طوطیان شده است زبان آور آینه

Ҳар кас ба доғи бндгиш сарфароз шуд

هر کس به داغ بندگیش سرفراز شد

Бандад ба ҷабҳаи ҳамчуи шаҳи ховари оина

بندد به جبهه همچو شه خاور آینه

Ҳар ҷо ки рои равшан ӯ афканди бисот

هر جا که رای روشن او افکند بساط

Ояд ба чашм чун кафи хокистари оина

آید به چشم چون کف خاکستر آینه

Чун рӯй марг , хасм набинад зи теғ ӯ ?

چون روی مرگ، خصم نبیند ز تیغ او؟

Дар дасти аҳли занг буд мункири оина

در دست اهل زنگ بود منکر آینه

Абрешим бурӣда шавад зулфи ҷавҳараш

ابریشم بریده شود زلف جوهرش

Гардад чу ханҷари ту мусаввир дар оина

گردد چو خنجر تو مصور در آینه

Рои туро ба рои Сикандар чаҳ нисбат аст

رای ترا به رای سکندر چه نسبت است

Як фард ботиласт азин дафтари оина

یک فرد باطل است ازین دفتر آینه

Дар сояи ҳимояти дасти ту чун муҳӣт

در سایه حمایت دست تو چون محیط

Беруни зи об хушк диҳад гавҳари оина

بیرون ز آب خشک دهد گوهر آینه

То нисбаташ ба рои мунир ту карда анд

تا نسبتش به رای منیر تو کرده اند

Бинад чу пеш рӯй зи пушти сари оина

بیند چو پیش روی ز پشت سر آینه

Хуршеди зарраи зарра дар ӯ ҷилва гар шавад

خورشید ذره ذره در او جلوه گر شود

Теғи туро ба дил гузаронадгар оина

تیغ ترا به دل گذراند گر آینه

Бар дасту пой акс шавад банди оҳанӣн

بر دست و پای عکس شود بند آهنین

Гар сояи каманд ту уфтад бар оина

گر سایه کمند تو افتد بر آینه

Беихтиёр кӯча диҳад ҳамчу равад нил

بی اختیار کوچه دهد همچو رود نیل

Азми тугар ишораи намояд бар оина

عزم تو گر اشاره نماید بر آینه

Бар теғи кӯҳ сина занад ҳамчуи офтоб

بر تیغ کوه سینه زند همچو آفتاب

Пӯшади зираи зи ҳифзи тугар дар бар оина

پوشد زره ز حفظ تو گر در بر آینه

Гардад агар зи рои матини ту сайқалӣ

گردد اگر ز رای متین تو صیقلی

Эмини зи мӯриёна буд дигари оина

ایمن ز موریانه بود دیگر آینه

Гар дар ҳарими рои ту равшан кунад савод

گر در حریم رای تو روشن کند سواد

Хонд чу оби рози ниҳон аз бар оина

خواند چو آب راز نهان از بر آینه

Дар аҳди сайри чашмии табъи Карими ту

در عهد سیر چشمی طبع کریم تو

Гардондааст рӯй зи симу зари оина

گردانده است روی ز سیم و زر آینه

Аз ҷабҳаи ту нури вилоят буд аён

از جبهه تو نور ولایت بود عیان

Зон сон ки офтоби намояд дар оина

زان سان که آفتاب نماید در آینه

Бандад ба чеҳраи пардаи зангори Зуҳра аш

بندد به چهره پرده زنگار زهره اش

Гар бенгарӣ ба дидаи ҳайбат дар оина

گر بنگری به دیده هیبت در آینه

Хасми сёҳрўии ту гар бингарад дар ӯ

خصم سیاهروی تو گر بنگرد در او

Гардад сиёҳи ҳамчуи дили кофари оина

گردد سیاه همچو دل کافر آینه

Бар хоки раҳгузори ту молад агар ҷабин

بر خاک رهگذار تو مالد اگر جبین

То ҳашари занг сабз нагардад дар оина

تا حشر زنگ سبز نگردد در آینه

Чун давлати ту пардаи барандозад аз ҷамол

چون دولت تو پرده براندازد از جمال

Орад ба рӯнамо , зи ҳалаби қайсари оина

آرد به رونما، ز حلب قیصر آینه

Васфи туро ки сайқали ойӣна дил аст

وصف ترا که صیقل آیینه دل است

Бар лавҳи дили навишта ба оби зари оина

بر لوح دل نوشته به آب زر آینه

Рои туро ба сайқали меҳр эҳтиёҷ нест

رای ترا به صیقل مهر احتیاج نیست

Камтар сиёҳӣаст дарин лашкари оина

کمتر سیاهی است درین لشکر آینه

Қасри ту чун сипеҳр ва дар ӯ офтоби ҷом

قصر تو چون سپهر و در او آفتاب جام

Базми ту чун биҳишт ва дар ӯ кавсари оина

بزم تو چون بهشت و در او کوثر آینه

То хомаам ситора фишон шуд ба мадҳи ту

تا خامه ام ستاره فشان شد به مدح تو

Мад шаҳоб шуд қаламу дафтари оина

مد شهاب شد قلم و دفتر آینه

Чандон ки моҳ нур сетанд зи офтоб

چندان که ماه نور ستاند ز آفتاب

То аз фурӯғи ҳасан буд анвари оина

تا از فروغ حسن بود انور آینه

Бодои чароғи давлати бедори субҳу шом

بادا چراغ دولت بیدار صبح و شام

Дар базмгоҳи хоси ту равшан ҳар оина

در بزمگاه خاص تو روشن هر آینه