эй замони длгшоити навбаҳори рӯзгор

ای زمان دلگشایت نوبهار روزگار

Субҳи наврӯз аз ҷабини бахти сабзати ошкор

صبح نوروز از جبین بخت سبزت آشکار

Тинати поки ту аз хоки шарифи Бутуроб

طینت پاک تو از خاک شریف بوتراب

Гавҳари теғи ту аз сулби матини зулфиқор

گوهر تیغ تو از صلب متین ذوالفقار

Савлати шери худо аз бозуии иқболи ту

صولت شیر خدا از بازوی اقبال تو

намешавад чун нури хуршед аз маи нави ошкор

می شود چون نور خورشید از مه نو آشکار

Офтоби сояпарварро тамошо ме кунад

آفتاب سایه پرور را تماشا می کند

Ҳар ки мебинад туро дар сояи парвардгор

هر که می بیند ترا در سایه پروردگار

То ба лавҳи офариниши нақши эҷоди ту баст

تا به لوح آفرینش نقش ایجاد تو بست

Бӯса зад бар дасти худ калаки қазо бе ихтиёр

بوسه زد بر دست خود کلک قضا بی اختیار

Муршиди комили туе саҷҷодаи иршод ро

مرشد کامل تویی سجاده ارشاد را

То шавад нури зуҳӯри соҳиби аламри ошкор

تا شود نور ظهور صاحب الامر آشکار

Гарчи бар фармонравоёни ҷаҳони фармондиҳӣ

گرچه بر فرمانروایان جهان فرماندهی

Сар наме пайчии зи фармони худо дар ҳеҷ кор

سر نمی پیچی ز فرمان خدا در هیچ کار

Дайну давлатро туе фармонравои ростин

دین و دولت را تویی فرمانروای راستین

Гарчи дар рӯй замин ҳастанд шоҳон бе шумор

گرچه در روی زمین هستند شاهان بی شمار

Ҳамчуи сбобаҳ каз ангуштони шаҳодат ҳақ ӯст

همچو سبابه کز انگشتان شهادت حق اوست

Дайни ҳақи қоим ба туаст аз хусравони рӯзгор

دین حق قایم به توست از خسروان روزگار

Аз русухи эътиқодоти осмон бунёд шуд

از رسوخ اعتقادات آسمان بنیاد شد

Чун буруҷи осмонии мазҳаби ҳашт ва чаҳор

چون بروج آسمانی مذهب هشت و چهار

Байзаи ислом аз санги ҳаводис эмин аст

بیضه اسلام از سنگ حوادث ایمن است

Исмати зоти ту то шуд офаринишро ҳисор

عصمت ذات تو تا شد آفرینش را حصار

Дар ҳасби мумтозӣ аз фармонравоёни ҷаҳон

در حسب ممتازی از فرمانروایان جهان

Дар насаби дории шараф бар хусравони номдор

در نسب داری شرف بر خسروان نامدار

Подшоҳон дигар доранд тоҷии сар ба сар

پادشاهان دگر دارند تاجی سر به سر

Ҷузи ту аз шоҳон ки дорад бандагони тоҷдор ?

جز تو از شاهان که دارد بندگان تاجدار؟

Сар ба сар покиза ахлоқанд наздикони ту

سر به سر پاکیزه اخلاقند نزدیکان تو

Дар сафоу лутфи ранг чашма дорад ҷӯйбор

در صفا و لطف رنگ چشمه دارد جویبار

Дар ҷавонӣ ёфтӣ давлати зи шоҳи навҷавон

در جوانی یافتی دولت ز شاه نوجوان

Зуд хоҳӣ шуд ба коми дили зи давлати комкор

زود خواهی شد به کام دل ز دولت کامکار

Зинда кардӣ номи ҷади сомии худро зи адл

زنده کردی نام جد سامی خود را ز عدل

Чун ту фарзандӣ надорад ёди даври рӯзгор

چون تو فرزندی ندارد یاد دور روزگار

Шамъи болини мазораши умри ҷовидон буд

شمع بالین مزارش عمر جاویدان بود

Шаҳриёриро ки бошад чун ту шоҳии ёдгор

شهریاری را که باشد چون تو شاهی یادگار

Дории ахлоқи сафӣ бо шавкати аббоси шоҳ

داری اخلاق صفی با شوکت عباس شاه

Дидаи бади даври бодо аз ту эй олии табор

دیده بد دور بادا از تو ای عالی تبار

Ҳар чаҳ бояд бо худ овардааст зоти комилат

هر چه باید با خود آورده است ذات کاملت

Бениёз аз моя дарёст дар шоҳвор

بی نیاز از مایه دریاست در شاهوار

Нест сайқали эҳтиёҷи ойӣнаи хуршед ро

نیست صیقل احتیاج آیینه خورشید را

Ҷавҳари зоти ту мустағнӣаст аз омӯзгор

جوهر ذات تو مستغنی است از آموزگار

Сояи чатри ту то афтод бар рӯй замин

سایه چتر تو تا افتاد بر روی زمین

Осмони дигар аз рӯй замин шуд ошкор

آسمان دیگر از روی زمین شد آشکار

Гарчи шамшери ту нўхтаст аз ҷавҳар ҳануз

گرچه شمشیر تو نوخط است از جوهر هنوز

наменависад қитъа аз хӯни аду дар корзор

می نویسد قطعه از خون عدو در کارزار

Гург дар айёми адлат чун саги асҳоби Каҳф

گرگ در ایام عدلت چون سگ اصحاب کهف

Аз туҳидастии дил худ мехӯрд дар кунҷи ғор

از تهیدستی دل خود می خورد در کنج غار

Аз худороӣ нагардад хоби гирди дида аш

از خودآرایی نگردد خواب گرد دیده اش

То арӯси фатҳро теғ ту шуд ойӣнаи дор

تا عروس فتح را تیغ تو شد آیینه دار

Суфта берун ояд аз кон чун лаби хубони ақиқ

سفته بیرون آید از کان چون لب خوبان عقیق

Гар кунад саҳми хадангат дар дили хорои гузор

گر کند سهم خدنگت در دل خارا گذار

Хонаи паймон ки девор ва дараш зоиинаҳ буд

خانه پیمان که دیوار و درش زآیینه بود

Шуд ба даврони ту чун сади Сикандари устувор

شد به دوران تو چون سد سکندر استوار

Фитна дар чашми прирўён ҳисорӣ гашта аст

فتنه در چشم پریرویان حصاری گشته است

То чу моҳ ид шуд абрӯии теғати ошкор

تا چو ماه عید شد ابروی تیغت آشکار

Шуд қавии дасти заъифони бас ки дар айёми ту

شد قوی دست ضعیفان بس که در ایام تو

Май гурезад аз наҳифи мӯр дар сӯрох , мор

می گریزد از نهیب مور در سوراخ، مار

Нест дар аҳди ту аз золим касе мазлӯмтар

نیست در عهد تو از ظالم کسی مظلومتر

Бас ки гардӣдааст дар чашми ҷаҳон бе эътибор

بس که گردیده است در چشم جهان بی اعتبار

Нофа дар чин мегузорад нофи ғайрат бар замин

نافه در چین می گذارد ناف غیرت بر زمین

Анбари халқ ту хоҳад кард агар зинсони баҳор

عنبر خلق تو خواهد کرد اگر زینسان بهار

Аз ҳарири шуълаи ҷой хоб месозад сапанд

از حریر شعله جای خواب می سازد سپند

Бас ки шуд дар рӯзгорати вазъи олами барқарор

بس که شد در روزگارت وضع عالم برقرار

Нест ҳар сайди забуни шоистаи нахҷӣри ту

نیست هر صید زبون شایسته نخجیر تو

намекунад шоҳини иқболи ту дилҳоро шикор

می کند شاهین اقبال تو دلها را شکار

Бар раияти меҳрбонӣ ва ба золими қаҳрамон

بر رعیت مهربانی و به ظالم قهرمان

Май барӣ ҳар ҷо ки бояд лутфу қаҳри хеши кор

می بری هر جا که باید لطف و قهر خویش کار

Ром ба чашми оҳӯони хоб фаромӯшӣ шавад

رم به چشم آهوان خواب فراموشی شود

Дар рикоби давлати ореи по чу бар азми шикор

در رکاب دولت آری پا چو بر عزم شکار

намерибоед ҳалқа аз чашми ғизолони найзаи ?ут

می رباید حلقه از چشم غزالان نیزه ات

намекунад чун оҳ , тират дар дили нахҷӣри кор

می کند چون آه، تیرت در دل نخجیر کار

Пояи тахти фалаки қадари ту аз даст дуост

پایه تخت فلک قدر تو از دست دعاست

Май шӯй аз тоҷу тахту умру давлати комкор

می شوی از تاج و تخت و عمر و دولت کامکار

Ҳаст таъӣди илоҳии шомили аҳволи ту

هست تأیید الهی شامل احوال تو

намекунӣ тасхири оламро ба теғи обдор

می کنی تسخیر عالم را به تیغ آبدار

Корпрдозони нусрати мунтазир истода анд

کارپردازان نصرت منتظر ایستاده اند

То турои созанд бар Рахши ҷаҳонгирии савор

تا ترا سازند بر رخش جهانگیری سوار

Аз сиёҳӣ нест парвои барқи шамшери туро

از سیاهی نیست پروا برق شمشیر ترا

Аввалин фатҳ ту хоҳад буд малики Қандаҳор

اولین فتح تو خواهد بود ملک قندهار

Остонати саҷдаи гоҳ сарфарозон ме шавад

آستانت سجده گاه سرفرازان می شود

Рӯ ба даргоҳи ту май оранди шоҳони кбор

رو به درگاه تو می آرند شاهان کبار

Май шӯии фармонраво бар ҳафт иқлӣми ҷаҳон

می شوی فرمانروا بر هفت اقلیم جهان

Чун туе аз тоҷдорони шоҳи ҳафтум дар шумор

چون تویی از تاجداران شاه هفتم در شمار

намешавад аббос , собъ чун кунад дар хеши давр

می شود عباس، سابع چون کند در خویش دور

Ҳафтуми шоҳони диндории ту эй олами мадор

هفتم شاهان دینداری تو ای عالم مدار

Май навозӣ ҳар касеро дар хури ихлоси хеш

می نوازی هر کسی را در خور اخلاص خویش

Ҳақи нигаҳдори ту бод эй подшоҳи ҳақи гузор

حق نگهدار تو باد ای پادشاه حق گزار

Ҷовдон бошӣ ки чун сайди ҳарам осӯда анд

جاودان باشی که چون صید حرم آسوده اند

Дар паноҳи давлатати халқи ҷаҳон аз гирудор

در پناه دولتت خلق جهان از گیرودار

намекунад то иқтибоси нур , моҳ аз офтоб

می کند تا اقتباس نور، ماه از آفتاب

Бод аз шамъи вуҷӯдати равшани ин нилии ҳисор

باد از شمع وجودت روشن این نیلی حصار