Шоҳиди мастурии гули қатраи шабнам бас аст

شاهد مستوری گل قطره شبنم بس است

Чеҳраи Марями далели исмати Марям бас аст

چهره مریم دلیل عصمت مریم بس است

Мушт обӣ мекунад хоби гаронро тору мор

مشت آبی می کند خواب گران را تار و مار

Қатраи ашкии паии вайронии олам бас аст

قطره اشکی پی ویرانی عالم بس است

Тифлро ҳоли падари ойӣна ибрат намост

طفل را حال پدر آیینه عبرت نماست

Гӯшмоли одам аз баҳр банӣ одам бас аст

گوشمال آدم از بهر بنی آدم بس است

Гӯ надорад мотами мо бекасонро ҳеҷ кас

گو ندارد ماتم ما بی کسان را هیچ کس

Ҳалқаи фитрок , моро ҳалқаи мотам бас аст

حلقه فتراک، ما را حلقه ماتم بس است

Тарк эҳсонаст эҳсони пеши мо озодагон

ترک احسان است احسان پیش ما آزادگان

Тай кунад овозаи эҳсони худ ҳотам бас аст

طی کند آوازه احسان خود حاتم بس است

Баъди азин даврони шӯҳрат аз сафолини ҷоми мост

بعد ازین دوران شهرت از سفالین جام ماست

То ба кӣ дар давр бошад номи ҷоми ҷам , басаст !

تا به کی در دور باشد نام جام جم، بس است!

Бар нтобад миннати марҳами дили маҷрӯҳи мо

بر نتابد منت مرهم دل مجروح ما

Захми моро хӯни гарми мо , ҳамон марҳам бас аст

زخم ما را خون گرم ما، همان مرهم بس است

Шоҳиди худбинии хубони дарин бстонсро

شاهد خودبینی خوبان درین بستانسرا

Бар сари зонуии гул , ойӣнаи шабнам бас аст

بر سر زانوی گل، آیینه شبنم بس است

Хомшии оради призодони маъниро ба дом

خامشی آرد پریزادان معنی را به دام

Тӯшаи ғаввоси гўҳрҷўӣ , поси дам бас аст

توشه غواص گوهرجوی، پاس دم بس است

Зуди сириҳои давлатро агар хоҳии далел

زود سیری های دولت را اگر خواهی دلیل

Аз сулаймон рӯй пинҳон кардани хотам бас аст

از سلیمان روی پنهان کردن خاتم بس است

Ғам махӯр соиб агар нанишаст нақшат дар ҷаҳон

غم مخور صائب اگر ننشست نقشت در جهان

Аҳли маъниро зи олами ном чун хотам бас аст

اهل معنی را ز عالم نام چون خاتم بس است