Гӯши гирони қафасро накҳати гулшан бас аст

گوش گیران قفس را نکهت گلشن بس است

Дидаи канъонёнро буии пероҳан бас аст

دیده کنعانیان را بوی پیراهن بس است

Зулмати шабҳои ғамро лашкарӣ дар кор нест

ظلمت شب های غم را لشکری در کار نیست

Ин сиёҳиро фурӯғи бодаи равшан бас аст

این سیاهی را فروغ باده روشن بس است

Ақл биҷо мекунад по аз гилӣми худ дароз

عقل بیجا می کند پا از گلیم خود دراز

Зарраро майдони ҷавлони дидаи равзан бас аст

ذره را میدان جولان دیده روزن بس است

Аз таназзул ме тавон додани фалакро хокмол

از تنزل می توان دادن فلک را خاکمال

Хоксории сади роҳи ҷуръати душман бас аст

خاکساری سد راه جرأت دشمن بس است

Сайле хомӯш созад Тифли бозигӯш ро

سیلیی خاموش سازد طفل بازیگوش را

Ақли даъвии дорро як ратли марди афкан бас аст

عقل دعوی دار را یک رطل مرد افکن بس است

Чун набошад дил ба ҷои худ , зира дом балост

چون نباشد دل به جای خود، زره دام بلاست

Аҳли ҷуръатро либоси ҷанг , пероҳан бас аст

اهل جرأت را لباس جنگ، پیراهن بس است

Нест соиби дидаи мо бар фурӯғи орият

نیست صائب دیده ما بر فروغ عاریت

Бекасонро шамъи болини дидаи равшан бас аст

بی کسان را شمع بالین دیده روشن بس است