Чори девори қафаси ъушрати сарои мо бас аст

چار دیوار قفس عشرت سرای ما بس است

Шҳрбнди доми боғи длгшои мо бас аст

شهربند دام باغ دلگشای ما بس است

Хирқа бар болои арбоби таҷарруд пина аст

خرقه بر بالای ارباب تجرد پینه است

Паҳлавии лоғар ба ҷои бӯрёии мо бас аст

پهلوی لاغر به جای بوریای ما بس است

Бенёзоним , моро нози болаш гӯ мабош

بی نیازانیم، ما را ناز بالش گو مباش

Ғунчаи хсбоним , зонуи муттакои мо бас аст

غنچه خسبانیم، زانو متکای ما بس است

Сайр чашмонем , моро бар зари гул чашм нест

سیر چشمانیم، ما را بر زر گل چشم نیست

Барги сабзӣ аз гулистони хунбҳоии мо бас аст

برگ سبزی از گلستان خونبهای ما بس است

Чашм чун шабнам намедузем бар рухсори гул

چشم چون شبنم نمی دوزیم بر رخسار گل

Ғунчаи минқори боғи длгшои мо бас аст

غنچه منقار باغ دلگشای ما بس است

Мо ҳарифи чашми шӯри об замзам нестем

ما حریف چشم شور آب زمزم نیستیم

Тоқи абрӯии ту миҳроби дуои мо бас аст

طاق ابروی تو محراب دعای ما بس است

Ин сагонеро ки сайри осмон рӯ дода аст

این سگانی را که سیر آسمان رو داده است

Устихонро гар нагиранд аз эй мо бас аст

استخوان را گر نگیرند از همای ما بس است

Исфаҳони гӯи пушти чашм аз серумаи пар нозук макун

اصفهان گو پشت چشم از سرمه پر نازک مکن

Хоки домангири ғурбати тўтёии мо бас аст

خاک دامنگیر غربت توتیای ما بس است

Бар лаби хомӯши мо қуфли адаб то кӣ задан ?

بر لب خاموش ما قفل ادب تا کی زدن؟

Танггирӣ бар гулӯии серумаи сои мо бас аст

تنگ گیری بر گلوی سرمه سای ما بس است

Хуш нишин чеҳраи гули ҳамчу шабнам нестем

خوش نشین چهره گل همچو شبنم نیستیم

Гар диҳӣ дар рахнаи девори ҷои мо бас аст

گر دهی در رخنه دیوار جای ما بس است

Бар дар бегонагигар мардум олам зананд

بر در بیگانگی گر مردم عالم زنند

Маънии бегонаи соиби ошнои мо бас аст

معنی بیگانه صائب آشنای ما بس است