Бодаи марди афкани ман маънии равшан бас аст

باده مرد افکن من معنی روشن بس است

Соғару минои ман калак ва дуот ман бас аст

ساغر و مینای من کلک و دوات من بس است

Чун Зулайхои машрабони моро талош қурб нест

چون زلیخا مشربان ما را تلاش قرب نیست

Дидаи ёқӯби моро буии пероҳан бас аст

دیده یعقوب ما را بوی پیراهن بس است

Ошиқони парвонаи машрабро дарин ҳангома ҳо

عاشقان پروانه مشرب را درین هنگامه ها

Гар дил равшан набошад , чеҳраи равшан бас аст

گر دل روشن نباشد، چهره روشن بس است

То қиёмати хунбҳоии мо азон ваҳшии ғизол

تا قیامت خونبهای ما ازان وحشی غزال

Ин ки дасти афкандаи хӯни мо бар он гардан бас аст

این که دست افکنده خون ما بر آن گردن بس است

Рӯй шарм олудро ороишӣ дар кор нест

روی شرم آلود را آرایشی در کار نیست

Қатраи шабнами чароғи лоларо равған бас аст

قطره شبنم چراغ لاله را روغن بس است

Ҷомаи фатҳии маро чун бедилон дар кор нест

جامه فتحی مرا چون بیدلان در کار نیست

Сахти ҷонии зери пероҳани марои ҷавшан бас аст

سخت جانی زیر پیراهن مرا جوشن بس است

Хона хилват насозад бар гунаҳи моро далер

خانه خلوت نسازد بر گنه ما را دلیر

Шармгинонро нигаҳбони дидаи равзан бас аст

شرمگینان را نگهبان دیده روزن بس است

Боиси дилсардии дилбастагони рангу буи

باعث دلسردی دلبستگان رنگ و بوی

Дасти холӣ рафтани шабнами азин гулшан бас аст

دست خالی رفتن شبنم ازین گلشن بس است

Матлаб аз гулхани ҳамин ойӣнаи равшан кардан аст

مطلب از گلخن همین آیینه روشن کردن است

Зери гардун чанд бошӣ эй дили равшан , бас аст

زیر گردون چند باشی ای دل روشن، بس است

Тангтар аз остин гардид ҳангоми сафар

تنگتر از آستین گردید هنگام سفر

То ба кӣ хоҳӣ кашӣдан пой дар доман , бас аст

تا به کی خواهی کشیدن پای در دامن، بس است

Риштаи тобӣ бар сбкрўҳон гаронӣ ме кунад

رشته تابی بر سبکروحان گرانی می کند

Сади роҳи исо аз боло рӯй сӯзан бас аст

سد راه عیسی از بالا روی سوزن بس است

Нест ҷузи малики ризои дороломонии хок ро

نیست جز ملک رضا دارالامانی خاک را

Чанд соиби даври хоҳӣ буд азон мأмн , бас аст

چند صائب دور خواهی بود ازان مأمن، بس است