Гар набошад дар назари Лайлии марои ҳомӯн бас аст

گر نباشد در نظر لیلی مرا هامون بس است

Нақши пои ноқаи барги айши ин маҷнӯн бас аст

نقش پای ناقه برگ عیش این مجنون بس است

Гар насозад Юсуфӣ ҳар рӯзи гардуни ҷилва гар

گر نسازد یوسفی هر روز گردون جلوه گر

То қиёмати халқро он ҳасани рӯзафзӯн бас аст

تا قیامت خلق را آن حسن روزافزون بس است

Дар саводи офариниш эй худоҷӯ пар мапӣч

در سواد آفرینش ای خداجو پر مپیچ

Чун з лафз омад ба кафи сари риштаи мазмун бас аст

چون ز لفظ آمد به کف سر رشته مضمون بس است

Вусъати машраби зи манзил май баради танагии бурун

وسعت مشرب ز منزل می برد تنگی برون

Дар ҷаҳони обу гул , хами баҳри афлотӯн бас аст

در جهان آب و گل، خم بهر افلاطون بس است

Гар ба гул гирад дар майхонаҳоро мӯҳтасиб

گر به گل گیرد در میخانه ها را محتسب

Мо хморолўдгонро он лаб мегаван бас аст

ما خمارآلودگان را آن لب میگون بس است

Таъна беҳосилӣ бар сарв эй қамарӣ мазан

طعنه بی حاصلی بر سرو ای قمری مزن

Барги сабзии армағони мардуми мавзун бас аст

برگ سبزی ارمغان مردم موزون بس است

Дар гулистони карами нахлии з беобӣ намонад

در گلستان کرم نخلی ز بی آبی نماند

То ба кӣ хоҳии дўондни реша , эй қорун бас аст

تا به کی خواهی دواندن ریشه، ای قارون بس است

Дар ҷавонӣ ҳар чаҳ кардӣ , гашти ғифлати узрхоҳ

در جوانی هر چه کردی، گشت غفلت عذرخواه

Субҳи огоҳии зи перии ?бардамӣад акнӯн бас аст

صبح آگاهی ز پیری بردمید اکنون بس است

ӣнқадари астодгӣ эй осмон дар кор нест

اینقدر استادگی ای آسمان در کار نیست

Ташнаи моро кафи обии азин Ҷайҳун бас аст

تشنه ما را کف آبی ازین جیحون بس است

Хиҷлат аз ҳмсҳбтони хоми бурдан мушкил аст

خجلت از همصحبتان خام بردن مشکل است

Варна моро аз шароби талхи соиби хӯн бас аст

ورنه ما را از شراب تلخ صائب خون بس است