Рехт чун дандон , шавад афзӯни ғами нони халқ ро

ریخت چون دندان، شود افزون غمِ نان خلق را

Сади роҳи шиква рӯзӣаст дандони халқ ро

سدِ راهِ شکوه روزی است دندان خلق را

Дар ҷавонигар чаҳ фориғ аз ғам нон нестанд

در جوانی گر‌چه فارغ از غمِ نان نیستند

Гардад аз қади дўтои ин ғами ду чандон халқ ро

گردد از قدِ دوتا این غم دو چندان خلق را

Ончунон каз оби талх афзӯн шавад лаби тишнагӣ

آنچنان کز آبِ تلخ افزون شود لب‌تشنگی

Дастгоҳ ҳирс афзоед зи сомони халқ ро

دستگاهِ حرص افزاید ز سامان خلق را

намерасад дар хона дар бастаи рӯзӣ чун аҷал

می‌رسد در خانهٔ در‌بسته روزی چون اجل

Ҳирс дорад инчунин хотири парешони халқ ро

حرص دارد اینچنین خاطر‌پریشان خلق را

Қисмати ҳақи сади роҳи шиква мардум нашуд

قسمتِ حق سدِّ راهِ شکوهٔ مردم نشد

Чун кунад розӣ касе аз худ ба эҳсони халқро ?

چوُن کند راضی کسی از خود به احسان خلق را؟

намерубойанд аз даҳони мӯри соиби дона ро

می‌ربایند از دهانِ مور صائب دانه را

Гар буд зери нигини малики сулаймони халқ ро

گر بود زیر نگین مُلکِ سلیمان خلق را