Шҳпри парвонаи моро ҷило дар оташ аст

شهپر پروانه ما را جلا در آتش است

Сайқали ойӣнаи торики мо дар оташ аст

صیقل آیینه تاریک ما در آتش است

Гарми рафторон наме бенанди зери пои хеш

گرم رفتاران نمی بینند زیر پای خویش

Гар ба об Хизр уфтад роҳи мо дар оташ аст

گر به آب خضر افتد راه ما در آتش است

Орифон аз қаҳр беш аз лутф меёбанд файз

عارفان از قهر بیش از لطف می یابند فیض

Бар халили аллоҳи боғи длгшо дар оташ аст

بر خلیل الله باغ دلگشا در آتش است

Вой бар ман каз фурӯғи гавҳари яктоӣ ӯ

وای بر من کز فروغ گوهر یکتای او

Наъл ҳар мавҷии дарин дарёи ҷудо дар оташ аст

نعل هر موجی درین دریا جدا در آتش است

Хӯни гарми мо шаҳидонро чисони помоли сохт ?

خون گرم ما شهیدان را چسان پامال ساخت؟

Пои симинӣ ки аз ранги ҳино дар оташ аст

پای سیمینی که از رنگ حنا در آتش است

Шуд ниҳон аз дидаҳо то гӯша абрӯ намӯд

شد نهان از دیده ها تا گوشه ابرو نمود

Наъли моҳ нав намедонам куҷо дар оташ аст

نعل ماه نو نمی دانم کجا در آتش است

Брнёиди хорхор аз тинати моҳӣ ба фалс

برنیاید خارخار از طینت ماهی به فلس

Ғӯтагар дар зар занад , ҳирси гадо дар оташ аст

غوطه گر در زر زند، حرص گدا در آتش است

Оташ ва пунбааст бо ҳам суҳбати оҳани дилон

آتش و پنبه است با هم صحبت آهن دلان

Наъли теғи каҷ азон гулгуни қабо дар оташ аст

نعل تیغ کج ازان گلگون قبا در آتش است

Бас ки аз хӯбии глўсўзсти сар то пой ӯ

بس که از خوبی گلوسوزست سر تا پای او

Дили з ҳайрон намедонад куҷо дар оташ аст

دل ز حیران نمی داند کجا در آتش است

Орзӯҳо дар куҳансолии ду боло ме шавад

آرزوها در کهنسالی دو بالا می شود

Наъли ҳирси пер аз қади ду то дар оташ аст

نعل حرص پیر از قد دو تا در آتش است

Май пурди чашми сабки мағзони паии дунёии пуч

می پرد چشم سبک مغزان پی دنیای پوچ

Аз барои барги коҳии каҳрабо дар оташ аст

از برای برگ کاهی کهربا در آتش است

Шавқ , соиб мешавад афтодагонро болу пар

شوق، صائب می شود افتادگان را بال و پر

Дар биёбони талаб ҳар нақши по дар оташ аст

در بیابان طلب هر نقش پا در آتش است