Бо камоли эҳтиёҷ , аз халқи истиғно хуш аст

با کمال احتیاج، از خلق استغنا خوش است

Бо даҳони хушки мурдан , бар лаби дарё хуш аст

با دهان خشک مردن، بر لب دریا خوش است

Нест парвои талхи комонро зи талхиҳои ишқ

نیست پروا تلخ‌کامان را ز تلخی‌های عشق

Оби дарё дар мазоқи моҳии дарё хуш аст

آب دریا در مذاق ماهی دریا خوش است

Кӯҳи тоқат барнаме ояд ба мавҷи ҳодисот

کوهِ طاقت برنمی‌آید به موج حادثات

Лангар аз ратли гарон кардан дар ин дарё хуш аст

لنگر از رَطلِ گران کردن در این دریا خوش است

Бодбони киштӣ май наъра мастона аст

بادبانِ کشتیِ مِی نعرهٔ مستانه است

Ҳои вҳўӣ май кашон дар маҷлиси саҳбо хуш аст

های‌وهوی مِی‌کَشان در مجلس صهبا خوش است

Хирқаи тазвир аз боди ғурур обистан аст

خرقهٔ تزویر از باد غرور آبستن است

Ҳақи парастӣ дар либоси атласу дебо хуш аст

حق‌پرستی در لباس اطلس و دیبا خوش است

Моҳ дар абри тнки ҷавлон дигар ме кунад

ماه در ابر تُنُک جولانِ دیگر می‌کند

Чеҳраи тоъат , ниҳон дар пардаи шабҳо хуш аст

چهرهٔ طاعت، نهان در پردهٔ شب‌ها خوش است

Ҳар чаҳ рафт аз умр , ёди он ба некӣ ме кунанд

هر چه رفت از عمر، یاد آن به نیکی می‌کنند

Чеҳраи имрӯз дар ойӣнаи фардо хуш аст

چهرهٔ امروز در آیینهٔ فردا خوش است

Фикри шанбе талх дорад ҷумъаи атфол ро

فکر شنبه تلخ دارد جمعهٔ اطفال را

Ъушрати имрӯз бе андешаи фардо хуш аст

عشرت امروز بی اندیشهٔ فردا خوش است

Барқро дар хирмани мардум тамошо карда аст

برق را در خرمن مردم تماشا کرده است

Он ки пиндорад ки ҳоли мардуми дунё хуш аст

آن که پندارد که حال مردم دنیا خوش است

Зӯр бар роҳ оварад чун роҳрав танҳо шавад

زور بر راه آوِرَد چون راهرو تنها شود

Аз ду олам , дашти паймои талаб танҳо хуш аст

از دو عالم، دشت‌پیمایِ طلب‌تنها خوش است

Ноқисон дар пардаи зулмат наме бенанди нур

ناقصان در پردهٔ ظلمت نمی‌بینند نور

Варна пеши комилони тоўси сар то по хуш аст

ورنه پیش کاملانْ طاوسْ سر تا پا خوش است

Ҳеҷ корӣ бетаъаммул гарчи соиб хуб нест

هیچ کاری بی‌تأمل گرچه صائب خوب نیست

Бе таъаммули остин афшодан аз дунё хуш аст

بی‌تأمل آستین افشاندن از دنیا خوش است