Оҷизӣ аз ошиқ , аз маъшӯқи таннозӣ хуш аст

عاجزی از عاشق، از معشوق طنازی خوش است

Аз сапанди афтодан , аз оташи сарафрозӣ хуш аст

از سپند افتادن، از آتش سرافرازی خوش است

Кӯҳкан ҳайфаст Форғбол дорад теша ро

کوهکن حیف است فارغبال دارد تیشه را

Нохунӣ то ҳаст дар каф , синаи пардозӣ хуш аст

ناخنی تا هست در کف، سینه پردازی خوش است

Хӯни дил дар соғари равшандилон зебанда аст

خون دل در ساغر روشندلان زیبنده است

Бодаи Широз дар минои широзӣ хуш аст

باده شیراز در مینای شیرازی خوش است

Хонаи ороӣ гронҷонӣаст бо мӯии сифед

خانه آرایی گرانجانی است با موی سفید

Субҳ чун равшан шавад , аз шамъи сарбозӣ хуш аст

صبح چون روشن شود، از شمع سربازی خوش است

Сар ба пеш андохтан дар зиндагонии хўшнмост

سر به پیش انداختن در زندگانی خوشنماست

Зери шамшери шаҳодати гардани афрозӣ хуш аст

زیر شمشیر شهادت گردن افرازی خوش است

Хонасозӣ , дар ба рӯй дили баровардан буд

خانه سازی، در به روی دل برآوردن بود

Аз иморат , дар ҷаҳони хок , худсозӣ хуш аст

از عمارت، در جهان خاک، خودسازی خوش است

То насузад орзӯ , пардози дил беҳосил аст

تا نسوزد آرزو، پرداز دل بی حاصل است

Чун ба хокистари рисӣ , ойӣнаи пардозӣ хуш аст

چون به خاکستر رسی، آیینه پردازی خوش است

Гуфтугӯ бо дил сиёҳон мекунад дилро сиёҳ

گفتگو با دل سیاهان می کند دل را سیاه

Шамъ агар бошад тарафи соиби забони бозӣ хуш аст

شمع اگر باشد طرف صائب زبان بازی خوش است