Ҳар ки шуд бо дарди қонеъ аз мудово фориғ аст

هر که شد با درد قانع از مداوا فارغ است

Наргиси бемор аз нози масеҳо фориғ аст

نرگس بیمار از ناز مسیحا فارغ است

Тифли табъонро дил аз баҳри тамошо май дӯд

طفل طبعان را دل از بهر تماشا می دود

Ху ба азлат карда аз сайру тамошо фориғ аст

خو به عزلت کرده از سیر و تماشا فارغ است

Хорхори орзӯ дар сина ушшоқ нест

خارخار آرزو در سینه عشاق نیست

Ҳар ки восил шуд ба матлаб , аз таманно фориғ аст

هر که واصل شد به مطلب، از تمنا فارغ است

Нест бо хуршеди тобони ҳоҷати шамъу чароғ

نیست با خورشید تابان حاجت شمع و چراغ

Ҳар киро дил равшанаст , аз чашми бино фориғ аст

هر که را دل روشن است، از چشم بینا فارغ است

Сирчшмӣ мекунад дилро зи дунё бе ниёз

سیرچشمی می کند دل را ز دنیا بی نیاز

Гавҳари қонеъи з рӯй талхи дарё фориғ аст

گوهر قانع ز روی تلخ دریا فارغ است

Нисбати ориф ба хоку маснади давлат яке аст

نسبت عارف به خاک و مسند دولت یکی است

Аз такаллуфи офтоби олами оро фориғ аст

از تکلف آفتاب عالم آرا فارغ است

Нест аз хоби парешони чашми бсмлро хабар

نیست از خواب پریشان چشم بسمل را خبر

Маҳви ишқ , аз дидани авзоъи дунё фориғ аст

محو عشق، از دیدن اوضاع دنیا فارغ است

Олами саргаштагӣ дороломон раҳраваст

عالم سرگشتگی دارالامان رهروست

Гирдбод аз санги роҳу хори саҳро фориғ аст

گردباد از سنگ راه و خار صحرا فارغ است

Завқи кори ишқ , дорад ҷанг бо осӯдагӣ

ذوق کار عشق، دارد جنگ با آسودگی

Кӯҳкан аз иҳтимоми корфармо фориғ аст

کوهکن از اهتمام کارفرما فارغ است

Санг бар дарё задан , бозуии худ рнҷондн аст

سنگ بر دریا زدن، بازوی خود رنجاندن است

Аз ғами олами дили хуши машраби мо фориғ аст

از غم عالم دل خوش مشرب ما فارغ است

Мо ба худ соиби зи нодонии бисотӣ чида ем

ما به خود صائب ز نادانی بساطی چیده ایم

Варна ишқ аз нестӣ ва ҳастӣ мо фориғ аст

ورنه عشق از نیستی و هستی ما فارغ است