Дар дил ҳар кас буд дарди талаб дар манзил аст

در دل هر کس بود درد طلب در منزل است

Об дар гавҳари з бетобӣ ба дарё восил аст

آب در گوهر ز بی تابی به دریا واصل است

Мураккаби озод мардон мешавад дунёии пуч

مرکب آزاد مردان می شود دنیای پوچ

Аз сбкрўҳии хасу хошокро каф соҳил аст

از سبکروحی خس و خاشاک را کف ساحل است

Мардуми озодаи даст аз тани парастӣ шаста анд

مردم آزاده دست از تن پرستی شسته اند

Дар канори об , пои сарви доим дар гул аст

در کنار آب، پای سرو دایم در گل است

Оташ ва пунбааст бо ҳам суҳбати сангини дилон

آتش و پنبه است با هم صحبت سنگین دلان

Бо гаронони пилаи мизони гардун моил аст

با گرانان پله میزان گردون مایل است

Аҳли ҳимматро зи гавҳари ончӣ бояд ҳифз кард

اهل همت را ز گوهر آنچه باید حفظ کرد

Дар муҳӣти офариниши обрӯӣ соил аст

در محیط آفرینش آبروی سایل است

Моҳро хуршед ъолмтоб месозад тамом

ماه را خورشید عالمتاب می سازد تمام

Солик аз нуқсон наяндешад чу муршид комил аст

سالک از نقصان نیندیشد چو مرشد کامل است

Нест тасхири дили мо кори оташи талъатон

نیست تسخیر دل ما کار آتش طلعتان

Ин сапанди шӯх дар миҷмари бурун маҳфил аст

این سپند شوخ در مجمر برون محفل است

Ин ҷавоби он ғазали соиб ки мулло гуфта аст

این جواب آن غزل صائب که ملا گفته است

Дили зи роҳ завқ донад кин кадомин манзил аст

دل ز راه ذوق داند کاین کدامین منزل است