Бо камоли қурб , аз ҷонони дили мо ғофил аст

با کمال قرب، از جانان دل ما غافل است

Зинда аз дарёст моҳӣу зи дарё ғофил аст

زنده از دریاست ماهی و ز دریا غافل است

Осмони сангдил аз гиряи мо ғофил аст

آسمان سنگدل از گریه ما غافل است

Гӯши сангини садаф аз ҷӯши дарё ғофил аст

گوش سنگین صدف از جوش دریا غافل است

Чеҳраи дили тарҷумони розҳои олам аст

چهره دل ترجمان رازهای عالم است

Вой бар он кас каз ин ойӣнаи симо ғофил аст

وای بر آن کس کز این آیینه سیما غافل است

Чашми зоҳирбин ба канаи рӯҳ натавонад расед

چشم ظاهربین به کنه روح نتواند رسید

Сӯзани даҷоли чашм аз ҳоли исо ғофил аст

سوزن دجال چشم از حال عیسی غافل است

Ҷон чаҳ медонад аҷал кӣ ҳалқа бар дар ме занад

جان چه می داند اجل کی حلقه بر در می زند

Аз сафар кардани шарар дар санги хоро ғофил аст

از سفر کردن شرر در سنگ خارا غافل است

Маҳви дунёро ба гирд дил нагардад ёди марг

محو دنیا را به گرد دل نگردد یاد مرگ

Аз муаллими Тифли ҳангоми тамошо ғофил аст

از معلم طفل هنگام تماشا غافل است

Ҳинд чун дунёӣ ғаддорасту Эрони охират

هند چون دنیای غدارست و ایران آخرت

Ҳар ки нафаристад ба уқбо , моли дунё ғофил аст

هر که نفرستد به عقبی، مال دنیا غافل است

Гар сабу аз тангдастии роҳи эҳсон баста аст

گر سبو از تنگدستی راه احسان بسته است

Хам чаро аз соғари лаби ташнаи мо ғофиласт ?

خم چرا از ساغر لب تشنه ما غافل است؟

Домҳо дар хок аз чашм ғизолон карда аст

دام ها در خاک از چشم غزالان کرده است

Гар ба зоҳири Лайлӣ аз маҷнӯни шайдо ғофил аст

گر به ظاهر لیلی از مجنون شیدا غافل است

Маркази паргор ҳайронӣаст дар оғӯши гул

مرکز پرگار حیرانی است در آغوش گل

Шабнамӣ каз офтоби олами оро ғофил аст

شبنمی کز آفتاب عالم آرا غافل است

Нест ғайр аз бихўдии соиби фазойӣ дар ҷаҳон

نیست غیر از بیخودی صائب فضایی در جهان

Вой бар он кас каз ин домони саҳро ғофил аст

وای بر آن کس کز این دامان صحرا غافل است