Решаи мо дар замини хоксорӣ муҳкам аст

ریشه ما در زمین خاکساری محکم است

Гулбуни умеди мо дар чори мавсим хуррам аст

گلبن امید ما در چار موسم خرم است

Домани маҳшар ба фарёди сиришк мо расад

دامن محشر به فریاد سرشک ما رسد

Остини танги майдон , гиряи моро кам аст

آستین تنگ میدان، گریه ما را کم است

Чашми ҷӯад аз равшанони олами болои мадор

چشم جود از روشنان عالم بالا مدار

Дидаи хуршед , муҳтоҷи сиришк шабнам аст

دیده خورشید، محتاج سرشک شبنم است

Косаи ҳамсоя по дорад , ба мо ҷомӣ бидиҳ

کاسه همسایه پا دارد، به ما جامی بده

Давр шояд бар муроди мо бигардад , олам аст

دور شاید بر مراد ما بگردد، عالم است

Ба ки дар ҷайб намад ойӣнаро пинҳон кунем

به که در جیب نمد آیینه را پنهان کنیم

Олам аз ҷаҳли мураккаби як савод аъзам аст

عالم از جهل مرکب یک سواد اعظم است

Истиқомат аз мизоҷи офариниш рафта аст

استقامت از مزاج آفرینش رفته است

Бештари раду қабули аҳли олам тавъам аст

بیشتر رد و قبول اهل عالم توأم است

Дар ба рӯй сӯрати девори нгшоиими мо

در به روی صورت دیوار نگشاییم ما

Ҳар ки дорад ҳасани маънӣ дар дили мо муҳаррам аст

هر که دارد حسن معنی در دل ما محرم است

Аз баёзи гардан ӯ , фард берун карда Эй аст

از بیاض گردن او، فرد بیرون کرده ای است

Фарди хуршедӣ ки сари лавҳи китоб олам аст

فرد خورشیدی که سر لوح کتاب عالم است

Ман ки соиби поки гавҳартар зи теғ афтода ам

من که صائب پاک گوهرتر ز تیغ افتاده ام

Риштаи корам чаро чун зулфи ҷавҳар дарҳамаст ?

رشته کارم چرا چون زلف جوهر درهم است؟