Аз баландии монеъ гардиш шавад афлок ро
از بلندی مانع گردش شود افلاک را
Гар замин берун диҳад осӯдагони хок ро
گر زمین بیرون دهد آسودگان خاک را
Нест аз захми забони парвои дил бебок ро
نیست از زخم زبان پروا دل بی باک را
намекунад оташи абири перҳани хошок ро
می کند آتش عبیر پیرهن خاشاک را
Ишқи файз субҳ бахшад синаҳои чок ро
عشق فیض صبح بخشد سینه های چاک را
Чун садафи ризқ аз гуҳар бошад даҳони пок ро
چون صدف رزق از گهر باشد دهان پاک را
Шамъ ҳайҳотаст пои хешро равшан кунад
شمع هیهات است پای خویش را روشن کند
Ҳаст лозими тираи бахтии шуълаи идрок ро
هست لازم تیره بختی شعله ادراک را
То тавон гул дар гиребони рехтан аз зикри хайр
تا توان گل در گریبان ریختن از ذکر خیر
Хор пероҳан машав осӯдагони хок ро
خار پیراهن مشو آسودگان خاک را
Ошиқонро нест аз саргаштагӣ бар дили ғубор
عاشقان را نیست از سرگشتگی بر دل غبار
Мондагӣ аз гардиши худ кӣ буд афлок ро
ماندگی از گردش خود کی بود افلاک را
Ҳосили тӯли амли ҷузи ҳасрат ва афсӯс нест
حاصل طول امل جز حسرت و افسوس نیست
Мавҷи доим дар каманди оради хасу хошок ро
موج دایم در کمند آرد خس و خاشاک را
Кӣ шавад ҳар хӯни фосиди машк дар нофи ғизол ?
کی شود هر خون فاسد مشک در ناف غزال؟
Ҷуз ба хӯни ошиқон рангин макун фитрок ро
جز به خون عاشقان رنگین مکن فتراک را
Гавҳари мақсӯд березиш намеояд ба даст
گوهر مقصود بی ریزش نمی آید به دست
Дидаи гирёни з бе баррагии براردи ток ро
دیده گریان ز بی برگی برآرد تاک را
Ҷавҳар зотӣаст мустағнии зи ороиш , ки нест
جوهر ذاتی است مستغنی ز آرایش، که نیست
Миннати покӣ ба дандони гуҳари мисвок ро
منت پاکی به دندان گهر مسواک را
Ашкро мебошад алвони самар дар чошнӣ
اشک را می باشد الوان ثمر در چاشنی
Гиря беҷо нест дар фасли баҳорони ток ро
گریه بی جا نیست در فصل بهاران تاک را
Ҷилваи хуршедтар дастаст дар эҷоди ашк
جلوه خورشید تر دست است در ایجاد اشک
Нест мумкини сайр дидан рӯй отшнок ро
نیست ممکن سیر دیدن روی آتشناک را
Аз грстни уқдаҳои ток гардад сахт тар
از گرستن عقده های تاک گردد سخت تر
Гиря мастона накушояд дили ғамнок ро
گریه مستانه نگشاید دل غمناک را
ӣнқадар дар содагиҳо ҳасани сангин дил набӯд
اینقدر در سادگی ها حسن سنگین دل نبود
Хат ба ҷавҳари сохт теғи ғамза бебок ро
خط به جوهر ساخت تیغ غمزه بی باک را
То ба тарк худ кунад иршоди аҳли Киев ро
تا به ترک خود کند ارشاد اهل کیف را
Тарк бошад аввалу охир азон тирёк ро
ترک باشد اول و آخر ازان تریاک را
Аз раги абрӣ чаҳ кам гардад зи баҳр беканор ?
از رگ ابری چه کم گردد ز بحر بی کنار؟
Остин чун хушк созад дидаи намнокро ?
آستین چون خشک سازد دیده نمناک را؟
Коҳилонро мекашад дар зери бори ин сангдил
کاهلان را می کشد در زیر بار این سنگدل
Хоби санг раҳ нагардад раҳрави чолок ро
خواب سنگ ره نگردد رهرو چالاک را
Аз замингирӣ براردи зўрмии афтода ро
از زمین گیری برآرد زورمی افتاده را
Ҳеҷ нахлии зери даст худ насозад ток ро
هیچ نخلی زیر دست خود نسازد تاک را
Нотавононро сбкборӣ буд боди мурод
ناتوانان را سبکباری بود باد مراد
Киштӣ Нӯҳаст ҳар мавҷии хасу хошок ро
کشتی نوح است هر موجی خس و خاشاک را
Ҳар заминӣ дорад аз дарёи раги абрии насиб
هر زمینی دارد از دریا رگ ابری نصیب
Фикр соиб кард сарсабзи ин замини пок ро
فکر صائب کرد سرسبز این زمین پاک را