Мӯрам аммо хӯшаи чини хирмани дунони ним

مورم اما خوشه چین خرمن دونان نیم

намекунам шукр ба эксири қаноати хок ро

می کنم شکر به اکسیر قناعت خاک را

Олимӣ аз ростгӯеи душман мо гашта анд

عالمی از راستگویی دشمن ما گشته اند

Мо чаҳ мекардем чун ойӣнаи лавҳи пок ро

ما چه می کردیم چون آیینه لوح پاک را

Хирагӣ дорад турои маҳрӯм , варна глрхон

خیرگی دارد ترا محروم، ورنه گلرخان

Ҳамчуи шабнам аз ҳаво гиранд чашми пок ро

همچو شبنم از هوا گیرند چشم پاک را

Уқдаҳои мушкили худро агар хирман кунам

عقده های مشکل خود را اگر خرمن کنم

Танг гардад роҳи ҷавлони гардиши афлок ро

تنگ گردد راه جولان گردش افلاک را

Соиб аз бедод , гардуни ситамгар даст дошт

صائب از بیداد، گردون ستمگر دست داشت

Нест аз хӯни шаҳидони сирии он бебок ро

نیست از خون شهیدان سیری آن بی باک را

Баста гардад роҳи ҷавлони гардиши афлок ро

بسته گردد راه جولان گردش افلاک را

Гар замин берун диҳад осӯдагони хок ро

گر زمین بیرون دهد آسودگان خاک را

Уқда гавҳар шавад муҳкамтар аз оби гуҳар

عقده گوهر شود محکم تر از آب گهر

Гиря мастона накушояд дили ғамнок ро

گریه مستانه نگشاید دل غمناک را

Вусъати машраби маро дар сад бало андохта аст

وسعت مشرب مرا در صد بلا انداخته است

Ҳаст дар дили уқдаҳо аз хуши анонеи ток ро

هست در دل عقده ها از خوش عنانی تاک را

Аз заъифони дасти тӯфони ҳаводис кӯтаҳ аст

از ضعیفان دست طوفان حوادث کوته است

Киштӣ Нӯҳаст ҳар мавҷии хасу хошок ро

کشتی نوح است هر موجی خس و خاشاک را

Пардаи шаби шуъларо бепарда ҷавлон ме диҳад

پرده شب شعله را بی پرده جولان می دهد

Зулф чун пинҳон кунад он рӯй отшнокро ?

زلف چون پنهان کند آن روی آتشناک را؟

Зӯр май бо ҳар чаҳомезад ба миъроҷаши барад

زور می با هر چه آمیزد به معراجش برد

Ҳеҷ нахлии зери даст худ насозад ток ро

هیچ نخلی زیر دست خود نسازد تاک را

Ман кӣм то сайд ӯ бошам , ки оҳӯии ҳарам

من کیم تا صید او باشم، که آهوی حرم

Аз назарбозон буд он ҳалқаи фитрок ро

از نظربازان بود آن حلقه فتراک را