Ҷони ғофилро сафар дар чори девор тан аст

جان غافل را سفر در چار دیوار تن است

Пой хоб олудро манзили канор доман аст

پای خواب آلود را منزل کنار دامن است

Восилон аз шӯриши баҳри вуҷӯд осӯда анд

واصلان از شورش بحر وجود آسوده اند

Моҳёнро муваҷҷаҳи дарёи дуоӣ ҷавшан аст

ماهیان را موجه دریا دعای جوشن است

Вақти орифро насозад тираи ин мотами саро

وقت عارف را نسازد تیره این ماتم سرا

Хона равшан мекунад ойӣна то дар гулхан аст

خانه روشن می کند آیینه تا در گلخن است

Барнаме доранд чашм аз рахнаи дил аҳл дид

برنمی دارند چشم از رخنه دل اهل دید

Гарчи аз ҳангомаи рангини ҷаҳон чун гулшан аст

گرچه از هنگامه رنگین جهان چون گلشن است

Гар буд дар хонаи сад нақш ванигор длФриб

گر بود در خانه صد نقش و نگار دلفریب

Мурғи зиракро ҳамон манзури чашм равзан аст

مرغ زیرک را همان منظور چشم روزن است

Роҳ бисёраст мардумро ба қурби ҳақ , вале

راه بسیارست مردم را به قرب حق، ولی

Роҳи наздикаши дили мардум ба даст овардан аст

راه نزدیکش دل مردم به دست آوردن است

Душманонро чарби нармӣ май намояди созгор

دشمنان را چرب نرمی می نماید سازگار

Дар чароғи лолау гули ашки шабнам равған аст

در چراغ لاله و گل اشک شبنم روغن است

Шуъларо хошоки натавонади зи ҷавлони боздошт

شعله را خاشاک نتواند ز جولان بازداشت

Хӯни худро мехӯрд хорӣ ки дар пой ман аст

خون خود را می خورد خاری که در پای من است

Эмин аз хоби парешон ҳаводис нестам

ایمن از خواب پریشان حوادث نیستم

Чун сабу аз дасти худ ҳар чанд болин ман аст

چون سبو از دست خود هر چند بالین من است

Аҳли маъниро ба ҷавлонгоҳи даъвӣ кор нест

اهل معنی را به جولانگاه دعوی کار نیست

Варна майдони сухани имрӯзи соиб аз ман аст

ورنه میدان سخن امروز صائب از من است