Ҳастӣ дунёии фонии интизор мурдан аст

هستی دنیای فانی انتظار مردن است

Тарк ҳастӣ зи интизори нестӣ ворстн аст

ترک هستی ز انتظار نیستی وارستن است

Талхии марг табиӣ нест ҷузи тарки худӣ

تلخی مرگ طبیعی نیست جز ترک خودی

Бихўдии ин заҳрро бар худ гуворо кардан аст

بیخودی این زهر را بر خود گوارا کردن است

Ком дил натавон гирифтан аз ҷаҳон бе рӯй сахт

کام دل نتوان گرفتن از جهان بی روی سخت

Оташ овардани бурун аз санг , кор оҳан аст

آتش آوردن برون از سنگ، کار آهن است

Ҷилва ҳо дорад ба чашми хокёни дунёии дун

جلوه ها دارد به چشم خاکیان دنیای دون

Худнамоеи зарраи ночизро дар равзан аст

خودنمایی ذره ناچیز را در روزن است

Каъбаи ҷӯёни заҳмати шабгири биҷо май кашанд

کعبه جویان زحمت شبگیر بیجا می کشند

Чораи кӯтоҳии ин раҳ ба худ печидан аст

چاره کوتاهی این ره به خود پیچیدن است

Аз шикояти рахна дил мешавад носўртр

از شکایت رخنه دل می شود ناسورتر

Бахяи ин захм , дандон бар ҷигар афшурдан аст

بخیه این زخم، دندان بر جگر افشردن است

Бодаи гулранг хӯрдан дар канори лолаи зор

باده گلرنگ خوردن در کنار لاله زار

Бар сари хоки шаҳидони шамъи равшан кардан аст

بر سر خاک شهیدان شمع روشن کردن است

Барг сабзӣ нест гардунро ки заҳролӯд нест

برگ سبزی نیست گردون را که زهرآلود نیست

Рӯзӣ беминнат ин хон , дили худ хӯрдан аст

روزی بی منت این خوان، دل خود خوردن است

Бедил равшан надорад нури огоҳии ҳавос

بی دل روشن ندارد نور آگاهی حواس

Дил чу нӯронӣаст ҳар мӯеи чароғ равшан аст

دل چو نورانی است هر مویی چراغ روشن است

Ҳар касе онҷост аз олам ки мебошад дилаш

هر کسی آنجاست از عالم که می باشد دلش

Булбули мо дар қафас чун ғунча гардад гулшан аст

بلبل ما در قفس چون غنچه گردد گلشن است

Пеши ғофили корвони умр чун реги равон

پیش غافل کاروان عمر چون ریگ روان

Май намояди сокин , аммо рӯзу шаб дар рафтан аст

می نماید ساکن، اما روز و شب در رفتن است

Маргро хонд ба худ бонги хурӯс бе маҳал

مرگ را خواند به خود بانگ خروس بی محل

Ҳар ки биҷо ҳарф мегуяд сазоӣ куштан аст

هر که بیجا حرف می گوید سزای کشتن است

Тангдастонро зи қайди ҷисми берун омадан

تنگدستان را ز قید جسم بیرون آمدن

Роҳравро кафши танг аз пои берун кардан аст

راهرو را کفش تنگ از پای بیرون کردن است

Пеши чархи оҳанӣни дил , арзи дарди хештан

پیش چرخ آهنین دل، عرض درد خویشتن

Ҳалқаи дигар ба занҷири ҷунун афзудан аст

حلقه دیگر به زنجیر جنون افزودن است

Аз нифоқи дӯстон , душман гуворо ме шавад

از نفاق دوستان، دشمن گوارا می شود

Марҳами хорӣ ки рӯи пинҳони намояд сӯзан аст

مرهم خاری که رو پنهان نماید سوزن است

Аз тани худ ҷома кун чун сарви доим сабз бош

از تن خود جامه کن چون سرو دایم سبز باش

Фоли урёнии либоси орият пӯшидан аст

فال عریانی لباس عاریت پوشیدن است

Доғи ъолмсўзи моро нохунӣ дар кор нест

داغ عالمسوز ما را ناخنی در کار نیست

Оташи хуршеди соиб бениёз аз доман аст

آتش خورشید صائب بی نیاز از دامن است