Дар таъаллуқи кӯҳи оҳан дар шумор сӯзан аст
در تعلق کوه آهن در شمار سوزن است
Дар таҷарруди сӯзании ҳамсанги кӯҳ оҳан аст
در تجرد سوزنی همسنگ کوه آهن است
Пок кун дилро , з даст андоз чархи осӯдаи шӯ
پاک کن دل را، ز دست انداز چرخ آسوده شو
То буд дар тухми ғаш , сар гашта прўизн аст
تا بود در تخم غش، سر گشته پرویزن است
Поки гавҳарро набошад рӯзӣ аз хоки ватан
پاک گوهر را نباشد روزی از خاک وطن
Санги бандад бар шиками ёқӯт то дар маъдан аст
سنگ بندد بر شکم یاقوت تا در معدن است
То лаби ноне ба дасти орм чаҳ хӯнҳо ме хӯрам
تا لب نانی به دست آرم چه خونها می خورم
Дасти кӯтаҳро танури ризқи чоҳ бежан аст
دست کوته را تنور رزق چاه بیژن است
Гуфтугӯии ишқро аз ақли пинҳони доштан
گفتگوی عشق را از عقل پنهان داشتن
Розро оҳистаи пеши гӯши сангин гуфтан аст
راز را آهسته پیش گوش سنگین گفتن است
Дил дар озораст то бо ақлу ҳуш омехта аст
دل در آزارست تا با عقل و هوش آمیخته است
Шуъла фарёдӣаст то обу намак дар равған аст
شعله فریادی است تا آب و نمک در روغن است
Чун нагирад оҳро дил дар фазои осмон ?
چون نگیرد آه را دل در فضای آسمان؟
Дӯзахи дӯди сбкрў , хона беравзан аст
دوزخ دود سبکرو، خانه بی روزن است
Ақли суст аз пардаи номӯс чун ояд бурун ?
عقل سست از پرده ناموس چون آید برون؟
Пой хоб олудро сади Сикандар доман аст
پای خواب آلود را سد سکندر دامن است
Бар ғубори дидаи мо остин хоҳад кашид
بر غبار دیده ما آستین خواهد کشید
Он ки як равшангар ӯ накҳат пероҳан аст
آن که یک روشنگر او نکهت پیراهن است
Риштаи пайванди бугсал аз сипеҳри танги чашм
رشته پیوند بگسل از سپهر تنگ چشم
Уқда меуфтад ба кори ришта то бо сӯзан аст
عقده می افتد به کار رشته تا با سوزن است
Рӯзгор аз нутфаи мардони ақим афтода аст
روزگار از نطفه مردان عقیم افتاده است
Мардум аз баҳр чаҳ мегӯйанд шаб обистанаст ?
مردم از بهر چه می گویند شب آبستن است؟
Ризқ бекӯшиш намеояд ба каф , ҳарфаст ин
رزق بی کوشش نمی آید به کف، حرف است این
Ним ноне мерасад то ним ҷонӣ дар тан аст
نیم نانی می رسد تا نیم جانی در تن است
Субҳ каз хӯни сабоҳат рӯй худро шаста аст
صبح کز خون صباحت روی خود را شسته است
Доғи он чоки гиребону баёз гардан аст
داغ آن چاک گریبان و بیاض گردن است
Ин ғазалро аз ҳаким ғазнавӣ бишинав тамом
این غزل را از حکیم غزنوی بشنو تمام
То бадонеи нутқи соиби пеши нутқаш алкн аст
تا بدانی نطق صائب پیش نطقش الکن است