Аз азизони дидаи пӯшидаи ман равшан аст

از عزیزان دیده پوشیده من روشن است

Буии пероҳани калиди хонаи чашм ман аст

بوی پیراهن کلید خانه چشم من است

Хӯни мо бетолеъонро нест миъроҷи қабул

خون ما بی طالعان را نیست معراج قبول

Варна ҷои мисраи рангин , баёз гардан аст

ورنه جای مصرع رنگین، بیاض گردن است

Дида бозаст аз назораи дунёи ҳиҷоб

دیده بازست از نظاره دنیا حجاب

Дидан ин хоб , мавқуфи назар пӯшидан аст

دیدن این خواب، موقوف نظر پوشیدن است

Аз шаби бахти сиёҳами субҳ умедӣ назод

از شب بخت سیاهم صبح امیدی نزاد

Ҳарфи хоб олӯдагонаст ин ки шаб обистан аст

حرف خواب آلودگان است این که شب آبستن است

Пастии сақфи фалаки оҳи маро дар дили шикаст

پستی سقف فلک آه مرا در دل شکست

Шамъ май дуздади нафаси чандон ки зер доман аст

شمع می دزدد نفس چندان که زیر دامن است

Срмпич аз доғ , каз иқболи рӯзафзӯни ишқ

سرمپیچ از داغ، کز اقبال روزافزون عشق

Доғ чун пайваста шуд бо ҳам , дуоӣ ҷавшан аст

داغ چون پیوسته شد با هم، دعای جوشن است

То чаҳ бироҳии зи ман сар зад , ки дар дашти ҷунун

تا چه بیراهی ز من سر زد، که در دشت جنون

Ҳар сари хорӣ ки байнами ташнаи хӯн ман аст

هر سر خاری که بینم تشنه خون من است

намешаванд аз чарби нармии дӯсти соиби душманон

می شوند از چرب نرمی دوست صائب دشمنان

Бар чароғи ман насими субҳгоҳӣ равған аст

بر چراغ من نسیم صبحگاهی روغن است

Хониш
ғзл шморҳ 1057 — ъндлӣб ⬇