Лутф ӯ бо дигарон нозу итобаш бар ман аст

لطف او با دیگران ناز و عتابش بر من است

Суҳбати гармаш ба ағёру кабобаш бар ман аст

صحبت گرمش به اغیار و کبابش بر من است

Як сари мӯи ғофил аз ҳол заъифон нестам

یک سر مو غافل از حال ضعیفان نیستم

Гар фитад мӯе дар оташи печу тобиш бар ман аст

گر فتد مویی در آتش پیچ و تابش بر من است

Карами шаби тобии фалакгар шамъ болинам кунад

کرم شب تابی فلک گر شمع بالینم کند

Миннат рӯй замин аз офтобаш бар ман аст

منت روی زمین از آفتابش بر من است

намекунад ҳар кас ба ғайр аз ҳақи суол аз дигарон

می کند هر کس به غیر از حق سئوال از دیگران

Мушти хокӣ бар даҳонаш зани ҷавобаш бар манаст !

مشت خاکی بر دهانش زن جوابش بر من است!

Ҳосил фармонравойӣ нест ҷузи визру вабол

حاصل فرمانروایی نیست جز وزر و وبال

Беҳисобӣ мекунад ҳар кас , ҳисобаш бар ман аст

بی حسابی می کند هر کس، حسابش بر من است

Хушки мағзонро кунам соиб ба шеъртар алоҷ

خشک مغزان را کنم صائب به شعر تر علاج

Ҳар киро дардисарӣ гирад гулобаш бар ман аст

هر که را دردسری گیرد گلابش بر من است