Наъл дар оташ наад девонаи ман санг ро

نعل در آتش نهد دیوانه من سنگ را

Шуъла ҷувола созад бе фалохани санг ро

شعله جواله سازد بی فلاخن سنگ را

Сахти ҷононнди боғи длгшои икдгр

سخت جانانند باغ دلگشای یکدگر

намекунад гулрез , рӯй сахти оҳани санг ро

می کند گلریز، روی سخت آهن سنگ را

Нафаси саркашро дили равшан ба ислоҳ оварад

نفس سرکش را دل روشن به اصلاح آورد

Нарм аз оташ мешавад рагҳои гардани санг ро

نرم از آتش می شود رگ های گردن سنگ را

Саҳл бошадгар зи отшдстии Фарҳоди ман

سهل باشد گر ز آتشدستی فرهاد من

Ҳар раҳгӣ гардад чу тори шамъ , равшани санг ро

هر رگی گردد چو تار شمع، روشن سنگ را

Хоб сангин шуд сабк аз шухии мижгон ӯ

خواب سنگین شد سبک از شوخی مژگان او

Шҳпр парвоз мегардад фалохани санг ро

شهپر پرواز می گردد فلاخن سنگ را

Бар шикебеи мноз эй дил ки он мижгони шӯх

بر شکیبایی مناز ای دل که آن مژگان شوخ

Хона занбӯр месозад ба сӯзани санг ро

خانه زنبور می سازد به سوزن سنگ را

Домани даштӣ агар май буд чун маҷнӯни маро

دامن دشتی اگر می بود چون مجنون مرا

Баҳри Тифлон ҷамъ мекардам ба домани санг ро

بهر طفلان جمع می کردم به دامن سنگ را

Ин замон бебаргу боРом , вар на аз ҷӯши самар

این زمان بی برگ و بارم، ور نه از جوش ثمر

Миннати дасти навозиш буд бар ман санг ро

منت دست نوازش بود بر من سنگ را

Мо ба зӯр май дарин майхона аз худ ме рӯем

ما به زور می درین میخانه از خود می رویم

намешавад сайлоб , гоҳе пой рафтани санг ро

می شود سیلاب، گاهی پای رفتن سنگ را

Гуфтугӯ бо сахти рӯйони заҳмати худ додан аст

گفتگو با سخت رویان زحمت خود دادن است

намекашад озор , даст аз дил фишурдани санг ро

می کشد آزار، دست از دل فشردن سنگ را

Бебарӣ дорад маро аз ҳалқаи атфоли давр

بی بری دارد مرا از حلقه اطفال دور

Варна гирад аз ҳавои девонаи ман санг ро

ورنه گیرد از هوا دیوانه من سنگ را

наме тавон сангини дилонро чини қаҳр аз ҷабҳаи барад

می توان سنگین دلان را چین قهر از جبهه برد

Нақш агар битавон ба даст аз дил ситурдани санг ро

نقش اگر بتوان به دست از دل ستردن سنگ را

Ҳар ки дорад узрхоҳӣ , бар гунаҳ бошад далер

هر که دارد عذرخواهی، بر گنه باشد دلیر

Мумиёе медиҳад дил дар шикастани санг ро

مومیایی می دهد دل در شکستن سنگ را

Шуд яке сад ғифлати ман соиб аз қади дўто

شد یکی صد غفلت من صائب از قد دوتا

Хоб сангин шуд дар оғӯши фалохани санг ро

خواب سنگین شد در آغوش فلاخن سنگ را