Бо ҳиҷоби ҷисми хокии ҷони равшан душман аст

با حجاب جسم خاکی جان روشن دشمن است

Мағз чун гардид комили пӯст бар тан душман аст

مغز چون گردید کامل پوست بر تن دشمن است

Бар ту талх аз тан парастӣ шуд раҳи борӣки марг

بر تو تلخ از تن پرستی شد ره باریک مرگ

Риштаи фарбеҳ ба чашми танги сӯзан душман аст

رشته فربه به چشم تنگ سوزن دشمن است

Мо дарин зулмати саро аз дили сиёҳӣ монда ем

ما درین ظلمت سرا از دل سیاهی مانده ایم

Варна ҳар ойӣнаи равшан ба гулхан душман аст

ورنه هر آیینه روشن به گلخن دشمن است

Рӯҳ ҳайҳотаст лангар дар тан хокӣ кунад

روح هیهات است لنگر در تن خاکی کند

Шоҳбози ломаконӣ бо нишеман душман аст

شاهباز لامکانی با نشیمن دشمن است

Ҷони фонӣ ҷанг дорад бо замину осмон

جان فانی جنگ دارد با زمین و آسمان

Ин шарор кам бақо бо сангу оҳан душман аст

این شرار کم بقا با سنگ و آهن دشمن است

Дар нагирад суҳбати ойӣнау зангӣ ба ҳам

در نگیرد صحبت آیینه و زنگی به هم

Осмони нилгун бо ҷони равшан душман аст

آسمان نیلگون با جان روشن دشمن است

Бо тааюн ҷанг дорад машраби фақру фано

با تعین جنگ دارد مشرب فقر و فنا

Бо ҳубобу мавҷи ин дарёии равшан душман аст

با حباب و موج این دریای روشن دشمن است

Ҷавҳари шамшери ман банди забони ъибҷўст

جوهر شمشیر من بند زبان عیبجوست

Хӯни худро мехӯрд ҳар кас ки бо ман душман аст

خون خود را می خورد هر کس که با من دشمن است

Юсуфи мисрӣ ба чоҳ аз доман ихвон фитод

یوسف مصری به چاه از دامن اخوان فتاد

Эминӣ ҳар кас ки меҷӯяд ба мأмн душман аст

ایمنی هر کس که می جوید به مأمن دشمن است

Офтоб аз авҷи иззат май наад рӯ дар завол

آفتاب از اوج عزت می نهد رو در زوال

Сода лавҳаст он ки бо иқболи душман душман аст

ساده لوح است آن که با اقبال دشمن دشمن است

Аз тиҳии чашмони ҳузури дил ба ғорат ме равад

از تهی چشمان حضور دل به غارت می رود

Гӯшаи гири офият бо чашми равзан душман аст

گوشه گیر عافیت با چشم روزن دشمن است

Суҳбати рангини либосон беғамӣ ме оварад

صحبت رنگین لباسان بی غمی می آورد

Булбули дарди ошнои мо ба гулшан душман аст

بلبل درد آشنای ما به گلشن دشمن است

Худ магар аз ҷомаи фонӯс , шамъ ояд бурун

خود مگر از جامه فانوس، شمع آید برون

Варна даст бе ниёзи мо ба доман душман аст

ورنه دست بی نیاز ما به دامن دشمن است

Оҳи ман хам дар хам афлок дорад рӯзу шаб

آه من خم در خم افلاک دارد روز و شب

Ҳар ки соиби бод даст уфтад ба хирман душман аст

هر که صائب باد دست افتد به خرمن دشمن است