Нозуки андомӣ ки олами ташна оғӯш ӯст

نازک اندامی که عالم تشنه آغوش اوست

Сояи болой ӯ аз саркашӣ ҳамдӯш ӯст

سایه بالای او از سرکشی همدوش اوست

Бодаи талхӣ ки моро дар самоъ оварда аст

باده تلخی که ما را در سماع آورده است

На хами афлок дар ваҷду самоъ аз ҷӯш ӯст

نه خم افلاک در وجد و سماع از جوش اوست

Зон гулоби талх каз рухсора гул ме чакад

زان گلاب تلخ کز رخساره گل می چکد

наметавон донист панди булбулон дар гӯш ӯст

می توان دانست پند بلبلان در گوش اوست

наметавон хонд аз баёзи чеҳрааш чун хати сабз

می توان خواند از بیاض چهره اش چون خط سبز

Гуфтугӯҳое ки пинҳон дар лаб хомӯш ӯст

گفتگوهایی که پنهان در لب خاموش اوست

Одамигар хӯни бгрид аз гронборӣ равост

آدمی گر خون بگرید از گرانباری رواست

Кончаҳ натавонист бурдани осмон , бар дӯш ӯст

کانچه نتوانست بردن آسمان، بر دوش اوست

Тавқи қамарӣ гарчи бошад соиб аз дили тангтар

طوق قمری گرچه باشد صائب از دل تنگتر

Сарв бо он дастгоҳи ҳасан дар оғӯш ӯст

سرو با آن دستگاه حسن در آغوش اوست