Он ки чок синаам аз ғамза бибок ӯст

آن که چاک سینه ام از غمزه بیباک اوست

Хандаи субҳи қиёмати як гиребон чок ӯст

خنده صبح قیامت یک گریبان چاک اوست

Бодаи ишқ аз сбкрўҳӣ ба мо омехта аст

باده عشق از سبکروحی به ما آمیخته است

Варна рӯй осмони нилии зи даст ток ӯст

ورنه روی آسمان نیلی ز دست تاک اوست

Барқ май бӯсади замини хоксоронро зи давр

برق می بوسد زمین خاکساران را ز دور

Вақти он каси хуш ки тухмаш дар замин пок ӯст

وقت آن کس خوش که تخمش در زمین پاک اوست

Доми роҳ мо нагардад ҳалқаи зулфи муҷоз

دام راه ما نگردد حلقه زلف مجاز

Моу сайёдӣ ки гардуни ҳалқа фитрок ӯст

ما و صیادی که گردون حلقه فتراک اوست

Марг май тарсади зи ошиқ , варна дар рӯй замин

مرگ می ترسد ز عاشق، ورنه در روی زمین

Ҳар киро гиранд ном аз саракашон , дар хок ӯст

هر که را گیرند نام از سرکشان، در خاک اوست

Он ки соиби наъли мо аз шавқ ӯ дар оташ аст

آن که صائب نعل ما از شوق او در آتش است

Хурдаи анҷуми сапанд рӯй отшнок ӯст

خرده انجم سپند روی آتشناک اوست