Нуқтаи холаш ки на паргор саргардон ӯст

نقطه خالش که نه پرگار سرگردان اوست

Кист каз фармон ӯ гардан кашад , даврон ӯст

کیست کز فرمان او گردن کشد، دوران اوست

Офтобиро ки шуд чашмтар ман пардаи дор

آفتابی را که شد چشم تر من پرده دار

Субҳи маҳшари синаи чоки ханҷар мижгон ӯст

صبح محشر سینه چاک خنجر مژگان اوست

Барқи ҷавлонӣ ки дорад дар хами чавгони маро

برق جولانی که دارد در خم چوگان مرا

Осмон бесару по , гӯйӣ аз майдон ӯст

آسمان بی سر و پا، گویی از میدان اوست

Нест дар мағзи замини мавҷи тароват аз муҳӣт

نیست در مغز زمین موج طراوت از محیط

Ин суфоли хушк , сероб аз хат райҳон ӯст

این سفال خشک، سیراب از خط ریحان اوست

Осмони чашмӣ ки ман бемор ӯ гардӣда ам

آسمان چشمی که من بیمار او گردیده ام

Чеҳраи хуршед , зард аз дард бедармон ӯст

چهره خورشید، زرد از درد بی درمان اوست

Ҳолаи ғабғаб ки паҳлу мезанад бо моҳи ид

هاله غبغب که پهلو می زند با ماه عید

Мавҷи даври афтодае аз чашма ҳайвон ӯст

موج دور افتاده ای از چشمه حیوان اوست

Нест кори осмони дилро мусаффои сохтан

نیست کار آسمان دل را مصفا ساختن

Аз дил ҳар каси ғубории хезад , аз ҷавлон ӯст

از دل هر کس غباری خیزد، از جولان اوست

Аз хиром ӯ ба умри ҷовдон қонеъ машав

از خرام او به عمر جاودان قانع مشو

Кин чунин сад мисраи барҷаста дар девон ӯст

کاین چنین صد مصرع برجسته در دیوان اوست

Қулзуми ишқӣ ки ман хошок ӯ гардӣда ам

قلزم عشقی که من خاشاک او گردیده ام

Чеҳраи гардуни кабӯд аз силӣ тӯфон аст

چهره گردون کبود از سیلی طوفان است

Оташини рӯе ки наъли ман азу дар оташ аст

آتشین رویی که نعل من ازو در آتش است

Осмон чун дидаи қурбониён ҳайрон ӯст

آسمان چون دیده قربانیان حیران اوست

Нест осон дар ҳарими васл ӯ раҳ ёфтан

نیست آسان در حریم وصل او ره یافتن

Чархи нилӣ , як гиреҳ аз ҷабҳа дарбон ӯст

چرخ نیلی، یک گره از جبهه دربان اوست

Ишқ султонӣаст бепарво ки чандини моҳи Миср

عشق سلطانی است بی پروا که چندین ماه مصر

Аз Фромш гаштагон гӯша зиндон ӯст

از فرامش گشتگان گوشه زندان اوست

Гарчи дорад неъмати алвон фаровон хон ишқ

گرچه دارد نعمت الوان فراوان خوان عشق

намехӯрд ҳар каси ҷигар бегуфтугӯ меҳмон ӯст

می خورد هر کس جگر بی گفتگو مهمان اوست

Нест соиби шиквае аз гардиши даврони маро

نیست صائب شکوه ای از گردش دوران مرا

Дарди рӯзи афзӯни ман аз ҳасан бепоён ӯст

درد روز افزون من از حسن بی پایان اوست