Офтоби оташини рухсор , доғ ҳасан ӯст

آفتاب آتشین رخسار، داغ حسن اوست

Шамъи як парвонаи пои чароғ ҳасан ӯст

شمع یک پروانه پای چراغ حسن اوست

Доруии беҳӯшии арбоб бениш гашта аст

داروی بیهوشی ارباب بینش گشته است

Гарчи хати анбарин дарди аёғ ҳасан ӯст

گرچه خط عنبرین درد ایاغ حسن اوست

Гарчи аз хати офтобаш рӯй дар зардӣ гузошт

گرچه از خط آفتابش روی در زردی گذاشت

Ҳамчунон нози баҳорон дар димоғ ҳасан ӯст

همچنان ناز بهاران در دماغ حسن اوست

Ҳеҷ парвое надорад аз насими оҳи сард

هیچ پروایی ندارد از نسیم آه سرد

Равғани хуршед гуё дар чароғ ҳасан ӯст

روغن خورشید گویا در چراغ حسن اوست

Он ки мижгонаш тарозу мешуд аз дили халқ ро

آن که مژگانش ترازو می شد از دل خلق را

Ин замони хори сари девори боғ ҳасан ӯст

این زمان خار سر دیوار باغ حسن اوست

Ҳамчуи соиби булбулӣ каз нағмааш хӯн ме чакад

همچو صائب بلبلی کز نغمه اش خون می چکد

Рӯзгорӣ шуд ки дар беруни боғ ҳасан ӯст

روزگاری شد که در بیرون باغ حسن اوست