То зи рухи зулфи он биҳиштӣ рӯй давр андохта аст

تا ز رخ زلف آن بهشتی روی دور انداخته است

Дасти ризвони парда бар рухсор ҳур андохта аст

دست رضوان پرده بر رخسار حور انداخته است

Панҷаи мумин ҳарифи панҷа хуршед нест

پنجه مومین حریف پنجه خورشید نیست

Ақли биҷои панҷа бо ишқ ғаюр андохта аст

عقل بیجا پنجه با عشق غیور انداخته است

Май барад хоҳӣ нахоҳӣ дили зи дасти мардумон

می برد خواهی نخواهی دل ز دست مردمان

Кори худро он камони абрӯ ба зӯр андохта аст

کار خود را آن کمان ابرو به زور انداخته است

Соид ӯ борҳо дар маърази арзи сафо

ساعد او بارها در معرض عرض صفا

Раъшаи ғайрат бар андом булӯр андохта аст

رعشه غیرت بر اندام بلور انداخته است

Дар ҳарими ишқ , хоҳиши ноумедии бардаад

در حریم عشق، خواهش ناامیدی بردهد

Зон таҷаллии партави худро ба тавр андохта аст

زان تجلی پرتو خود را به طور انداخته است

Роҳ наздикаст агар бар гирд дил гардад касе

راه نزدیک است اگر بر گرد دل گردد کسی

Дурбиниҳо маро аз каъба давр андохта аст

دوربینی ها مرا از کعبه دور انداخته است

Абртар доман чаҳ бошад , каз ҳиҷоби ашки ман

ابر تر دامن چه باشد، کز حجاب اشک من

Хешро тӯфони мукаррар дар танур андохта аст

خویش را طوفان مکرر در تنور انداخته است

Тираи бахтиҳои мо аз пастӣ иқбол нест

تیره بختی های ما از پستی اقبال نیست

Аз баландии шамъи мо партав ба давр андохта аст

از بلندی شمع ما پرتو به دور انداخته است

На ҳамин дар шаҳри асФоҳон қиёмат ме кунад

نه همین در شهر اصفاهان قیامت می کند

Фикри соиб дар ҳамаи офоқ шӯр андохта аст

فکر صائب در همه آفاق شور انداخته است