Доман дарёӣ хунхораст болини сайл ро

دامنِ دریایِ خونخوارست بالین سیل را

Дар канор баҳр бошад хоби сангини сайл ро

در کنارِ بحر باشد خوابِ سنگین سیل را

Бе қарори ишқро ҷуз дар висол ором нест

بی‌قرارِ عشق را جز در وصال آرام نیست

намекунад омезиши дарё ба тамкини сайл ро

می‌کند آمیزشِ دریا به تمکین سیل را

Роҳравро бол парвозаст сахтиҳои даҳр

راهرو را بالِ پروازست سختی‌های دهر

Кӯҳсорон мешавад санги Фсони ин сайл ро

کوهساران می‌شود سنگِ فسان این سیل را

Ишқ медонад чаҳ бояд кард бо осӯдагон

عشق می‌داند چه باید کرد با آسودگان

Нест ҳоҷат дар харобиҳо ба талқини сайл ро

نیست حاجت در خرابی‌ها به تلقین سیل را

Неъмат алвон нагардад сади роҳи зиндагӣ

نعمتِ الوان نگردد سدِّ راهِ زندگی

Кӣ ҳиноӣ по шавад ин хоки рангини сайл ро

کِی حنایِ پا شود این خاکِ رنگین سیل را

Мушти хокӣ каз иморат танг гардад машрабаш

مشتِ خاکی کز عمارت تنگ گردد مَشربش

Ҷодаад бар синаи худ ҳамчуи шоҳини сайл ро

جادهد بر سینهٔ خود همچو شاهین سیل را

Шавқро афсурда созад суҳбати афсурдагон

شوق را افسرده سازد صحبتِ افسردگان

намекунад ин хокҳои мурдаи сангини сайл ро

می‌کند این خاک‌های مرده سنگین سیل را

Умри мстъҷли зи оҷизи нолии мо фориғ аст

عمرِ مستعجل ز عاجز‌نالیِ ما فارغ است

Хори натавонад гирифтани домани ин сайл ро

خار نتواند گرفتن دامن‌ِ این سیل را

Май расонади шавқ дар дили соликонро боғ ҳо

می‌رساند شوقِ در دل سالکان را باغ ها

Дар гиребон аз каф хешаст насрини сайл ро

در گریبان از کفِ خویش است نسرین سیل را

Бурдборӣу тавозуъ умр месозад дароз

بردباری و تواضع عمر می‌سازد دراز

Ҳар пулӣ дорад ба ёди хеши чандини сайл ро

هر پلی دارد به یادِ خویش چندین سیل را

Малики вайрони марои барг ва навой шукр нест

مُلکِ ویرانِ مرا برگ و نوای شُکر نیست

Варна ҳаст аз ҳар ҳубобии чашми таҳсини сайл ро

ورنه هست از هر حبابی چشمِ تحسین سیل را

Гиря бе тоқатони охир ба ҷое ме расад

گریهٔ بی‌طاقتان آخر به جایی می‌رسد

намедиҳад соиби висоли баҳри таскини сайл ро

می‌دهد صائب وصالِ بحرِ تسکین سیل را