Гул назд обӣ бар оташи булбули худком ро

گل نزد آبی بر آتش بلبلِ خودکام را

Нест ғайр аз ноумедии ҳосилии ибром ро

نیست غیر از ناامیدی حاصلی ابرام را

Чеҳраи хуршеди рӯйонро сапандӣ лозим аст

چهرهٔ خورشید‌رویان را سپندی لازم است

Аз шаб ҷумъааст нили чашми захми айём ро

از شبِ جمعه است نیلِ چشم‌زخم ایام را

Ишқи ъолмсўз май бояд дили афсурда ро

عشقِ عالمسوز می‌باید دلِ افسرده را

Май пазади хуршеди тобони миваҳои хом ро

می‌پزد خورشیدِ تابان میوه‌های خام را

Нест мумкин аз забони хуш касе нуқсон кунад

نیست ممکن از زبانِ خوش کسی نقصان کند

Чарби нармии ғӯта дар шукр диҳад бодом ро

چرب‌نرمی غوطه در شِکر دهد بادام را

Чун шарар бар ҷон наме ларзами зи бими нестӣ

چون شرر بر جان نمی‌لرزم ز بیمِ نیستی

Дидаам дар нуқтаи оғози худ , анҷом ро

دیده‌ام در نقطهٔ آغاز خود، انجام را

Бо заъифони панҷа кардан нест кори ақўё

با ضعیفان پنجه‌کردن نیست کارِ اقویا

Дар қафас дорад Нитсаатон шери хӯни ошом ро

در قفس دارد نیستان شیرِ خون‌آشام را

Субҳ чун равшан шавад , аз хоби ғифлат сар барор

صبح چون روشن شود، از خوابِ غفلت سر برآر

То кафан бар худ насозӣ ҷомаи эҳром ро

تا کفن بر خود نسازی جامهٔ احرام را