Ҳар ки аз доғи ту дар дили лола зорӣ дошта аст

هر که از داغ تو در دل لاله زاری داشته است

Дар дили оташи муҳайё навбаҳорӣ дошта аст

در دل آتش مهیا نوبهاری داشته است

намешавад аз шӯри булбули тозаи доғи куҳна аш

می شود از شور بلبل تازه داغ کهنه اش

Аз гулӣ ҳар кас ки дар дил хорхорӣ дошта аст

از گلی هر کس که در دل خارخاری داشته است

Нест мумкини ханда бар рӯзи сиёҳ мо кунад

نیست ممکن خنده بر روز سیاه ما کند

Дар назар ҳар кас ки чашми серума дорӣ дошта аст

در نظر هر کس که چشم سرمه داری داشته است

Ғунча гардидан намедонад гул хамёза ам

غنچه گردیدن نمی داند گل خمیازه ام

Дидан лабҳои мегаван хуш хуморӣ дошта аст

دیدن لبهای میگون خوش خماری داشته است

Резаи хуонеҳои он лаб , барқ хирман шуд маро

ریزه خوانی های آن لب، برق خرمن شد مرا

Оташи ёқӯти ҳам дар дил шарорӣ дошта аст

آتش یاقوت هم در دل شراری داشته است

Дил ба ҷо аз ҳарзаи гардиҳои он бибок нест

دل به جا از هرزه گردی های آن بیباک نیست

Вақти қамарии хуш ки сарв пойдорӣ дошта аст

وقت قمری خوش که سرو پایداری داشته است

намекунад аз дидаҳои пок , ваҳшати он ғизол

می کند از دیده های پاک، وحشت آن غزال

Варна ҳар ойӣнаи рӯ , ойӣна дорӣ дошта аст

ورنه هر آیینه رو، آیینه داری داشته است

Ошиқон аз хӯрдан захмаш намегардад сайр

عاشقان از خوردن زخمش نمی گردد سیر

Теғи хубони турфаи об хушгуворӣ дошта аст

تیغ خوبان طرفه آب خوشگواری داشته است

Лола Эй бӯдааст каз хокаш баровардааст сар

لاله ای بوده است کز خاکش برآورده است سر

Ошиқон бекас агар шамъ мазорӣ дошта аст

عاشقان بی کس اگر شمع مزاری داشته است

Хизри вақт худ шудам чун сарв аз бе ҳосилӣ

خضر وقت خود شدم چون سرو از بی حاصلی

Барг бе баррагии аҷаби хуррам баҳорӣ дошта аст

برگ بی برگی عجب خرم بهاری داشته است

Эмин аз теғи забони нукта гирон гашта аст

ایمن از تیغ زبان نکته گیران گشته است

Ҳар ки аз гирдоварӣ бо худ ҳисорӣ дошта аст

هر که از گردآوری با خود حصاری داشته است

Гашта асрори ҷаҳон дар дидааш сӯрат пазир

گشته اسرار جهان در دیده اش صورت پذیر

Ҳар ки аз зонуии худ ойӣна дорӣ дошта аст

هر که از زانوی خود آیینه داری داشته است

Завқи тасхираши намак дар чашми резади дом ро

ذوق تسخیرش نمک در چشم ریزد دام را

Домани саҳрои ибрати хуш шикорӣ дошта аст

دامن صحرای عبرت خوش شکاری داشته است

Решаи ғам заъфарон шуд дар дили ғамгини маро

ریشه غم زعفران شد در دل غمگین مرا

Ин хазон дар чошнии хуш навбаҳорӣ дошта аст

این خزان در چاشنی خوش نوبهاری داشته است

Аз шафақи сад косаи хӯн дар фурӯ рафтан хӯрд

از شفق صد کاسه خون در فرو رفتن خورد

Ҳар ки чун хуршеди авҷ эътиборӣ дошта аст

هر که چون خورشید اوج اعتباری داشته است

Ғофиласт аз ҷунбиш бе ихтиёри набзи хеш

غافل است از جنبش بی اختیار نبض خویش

Он ки пиндорад ки дар даст ихтиёрӣ дошта аст

آن که پندارد که در دست اختیاری داشته است

Поя бе эътибории ин замон гаштааст паст

پایه بی اعتباری این زمان گشته است پست

Варна дар айёми пешин эътиборӣ дошта аст

ورنه در ایام پیشین اعتباری داشته است

Нест мумкини ғофил аз пос нафас гардад чу субҳ

نیست ممکن غافل از پاس نفس گردد چو صبح

Ҳар ки соиб дар назари рӯз шуморӣ дошта аст

هر که صائب در نظر روز شماری داشته است