Чашми мо пӯшида аз хоб парешон гашта аст

چشم ما پوشیده از خواب پریشان گشته است

Аз ҳуҷуми сунбули ин сарчашма пинҳон гашта аст

از هجوم سنبل این سرچشمه پنهان گشته است

То чаҳ бошад нӯшханди он ақиқи обдор

تا چه باشد نوشخند آن عقیق آبدار

Каз ҷавоби хушк бар ман об ҳайвон гашта аст

کز جواب خشک بر من آب حیوان گشته است

Гар гшоиндши раги ҷавҳар , нагардад бо хабар

گر گشایندش رگ جوهر، نگردد با خبر

Бас ки бар рухсор ӯ ойӣна ҳайрон гашта аст

بس که بر رخسار او آیینه حیران گشته است

Аз нишоти дардмандӣ , дрмндони туро

از نشاط دردمندی، درمندان ترا

Устихон чун бастаи зери пӯст хандон гашта аст

استخوان چون بسته زیر پوست خندان گشته است

Гарчи бошад лайлаи алқдри он хати мишкӣни маро

گرچه باشد لیلة القدر آن خط مشکین مرا

Субҳи рухсори турои шом ғарибон гашта аст

صبح رخسار ترا شام غریبان گشته است

Гар занад бо чашми шӯхаши лофи ҳамчашмии ғизол

گر زند با چشم شوخش لاف همچشمی غزال

наметавон бахшед , мискин дар биёбон гаштааст !

می توان بخشید، مسکین در بیابان گشته است!

Дар мазоқаши хӯни дил хӯрдан гуворо ме шавад

در مذاقش خون دل خوردن گوارا می شود

Бар сар хон фалак ҳар кас ки мҳсон гашта аст

بر سر خوان فلک هر کس که مهسان گشته است

Гӯша дилтанге дорам ки чашми танги мӯр

گوشه دلتنگیی دارم که چشم تنگ مور

Пеши чашмами арсаи малик сулаймон гашта аст

پیش چشمم عرصه ملک سلیمان گشته است

Гӯии заррини саодат дар хам чавгон ӯст

گوی زرین سعادت در خم چوگان اوست

Қомат ҳар каси зи бори дард чавгон гашта аст

قامت هر کس ز بار درد چوگان گشته است

Нўхти мо гар надорад раҳм дар дил , давр нест

نوخط ما گر ندارد رحم در دل، دور نیست

Чанд рӯзӣ шуд ки ин кофар мусулмон гашта аст

چند روزی شد که این کافر مسلمان گشته است

Нест соиби покдомонӣ ба ҷузи оби равон

نیست صائب پاکدامانی به جز آب روان

Шабнами ман борҳо бар ин гулистон гашта аст

شبنم من بارها بر این گلستان گشته است