Олимиро аз иморати пой дар гул рафта аст

عالمی را از عمارت پای در گل رفته است

Вусъат аз дасту дили мардум ба манзил рафта аст

وسعت از دست و دل مردم به منزل رفته است

намешавад занҷири пои ақли фалаки парвоз ро

می شود زنجیر پا عقل فلک پرواز را

Кӯчаи роҳиро ки маҷнӯн бо слосл рафта аст

کوچه راهی را که مجنون با سلاسل رفته است

Оташ сӯзандау хоки фаромӯшон яке аст

آتش سوزنده و خاک فراموشان یکی است

То сапанд бе қарори ман зи маҳфил рафта аст

تا سپند بی قرار من ز محفل رفته است

намекашад майдон ки дарёро дар оғӯш оварад

می کشد میدان که دریا را در آغوش آورد

Мавҷи мо гоҳегар аз дарё ба соҳил рафта аст

موج ما گاهی گر از دریا به ساحل رفته است

Сайди ман каз нотавонӣ бар замин бастааст нақш

صید من کز ناتوانی بر زمین بسته است نقش

Ҳайратӣ дорам ки чун аз ёди қотил рафта аст

حیرتی دارم که چون از یاد قاتل رفته است

Боис умедворӣ шуд ман афтода ро

باعث امیدواری شد من افتاده را

То раҳи хобидаро дидам ба манзил рафта аст

تا ره خوابیده را دیدم به منزل رفته است

Бас ки чашмаши маҳв дар назораи қотил шуда аст

بس که چشمش محو در نظاره قاتل شده است

ПрФшонии зери теғ аз ёди бсмл рафта аст

پرفشانی زیر تیغ از یاد بسمل رفته است

Пеши бинои нури ҳақи рўшнтрст аз офтоб

پیش بینا نور حق روشنترست از آفتاب

Бе басирати он ки дунболи далоил рафта аст

بی بصیرت آن که دنبال دلایل رفته است

Ҳар чаҳ ҷузи озодагӣ , бораст бар озодагон

هر چه جز آزادگی، بارست بر آزادگان

Чун санавбари зери бори як ҷаҳони дил рафтааст ?

چون صنوبر زیر بار یک جهان دل رفته است؟

Сад биёбон аз ҳарими каъба афтодааст давр

صد بیابان از حریم کعبه افتاده است دور

Ҳар ки дар роҳи талаби як гоми ғофил рафта аст

هر که در راه طلب یک گام غافل رفته است

Бар матолиб , беталаб фармонраво гардӣда ам

بر مطالب، بی طلب فرمانروا گردیده ام

То маро аз даст , домони васоил рафта аст

تا مرا از دست، دامان وسایل رفته است

Теша Фарҳод гардӣдааст ҳар мӯ бар танам

تیشه فرهاد گردیده است هر مو بر تنم

То зи чашмами соиби он ширини шамоил рафта аст

تا ز چشمم صائب آن شیرین شمایل رفته است