Лаъли нисбат бо лаби ёқӯт ӯ биҷодаҳ аст

لعل نسبت با لب یاقوت او بیجاده است

Субҳ бо он чеҳраи хандон дар накушода аст

صبح با آن چهره خندان در نگشاده است

Дашт аз чашми ғизолони синаи пар доғ ӯст

دشت از چشم غزالان سینه پر داغ اوست

Он ки мо девонагонро сар ба саҳро дода аст

آن که ما دیوانگان را سر به صحرا داده است

Ҳосили умр аз ҳузури дӯстони гул чидан аст

حاصل عمر از حضور دوستان گل چیدن است

Варна обу дона дар кунҷи қафас омода аст

ورنه آب و دانه در کنج قفس آماده است

Ишқи муҳтоҷи далелу раҳнамо чун ақл нест

عشق محتاج دلیل و رهنما چون عقل نیست

Хизр дар қатъи биёбон бениёз аз ҷода аст

خضر در قطع بیابان بی نیاز از جاده است

намекунад дар хонаи худ сайри саҳрои биҳишт

می کند در خانه خود سیر صحرای بهشت

Сина ҳар кас ки аз хори таманно сода аст

سینه هر کس که از خار تمنا ساده است

Ҳар ки гардонид аз дунёи раҳзан рӯй хеш

هر که گردانید از دنیا رهزن روی خویش

Бе тараддуди пушт бар девор манзил дода аст

بی تردد پشت بر دیوار منزل داده است

Гирди зулмат шастааст аз рӯй оби зиндагӣ

گرد ظلمت شسته است از روی آب زندگی

Ҳар сиррӣ каз сояи боли ҳумо озода аст

هر سری کز سایه بال هما آزاده است

Сардии даврон ба мо даст ва дилӣ нагузошта аст

سردی دوران به ما دست و دلی نگذاشته است

Дар хазони ашҷорро барги сафар омода аст

در خزان اشجار را برگ سفر آماده است

Ахтар бе толеъи мо дар бисоти осмон

اختر بی طالع ما در بساط آسمان

Хол мавзунӣаст бар рухсори зишт афтода аст

خال موزونی است بر رخسار زشت افتاده است

Синаи мо соиб аз худ медиҳад беруни гуҳар

سینه ما صائب از خود می دهد بیرون گهر

Пеши Нитсаон ин садафи ҳаргиз даҳан накушода аст

پیش نیسان این صدف هرگز دهن نگشاده است