То з рӯй оташин ӯ ниқоб афтода аст
تا ز روی آتشین او نقاب افتاده است
Раъшаи ғайрат ба ҷони офтоб афтода аст
رعشه غیرت به جان آفتاب افتاده است
Хӯн арақ кардааст аз шарми изораши офтоб ?
خون عرق کرده است از شرم عذارش آفتاب؟
ё зи рӯйиши акс дар ҷоми шароб афтода аст
یا ز رویش عکس در جام شراب افتاده است
Дидан ҷон нест кори дидаи сӯрати параст
دیدن جان نیست کار دیده صورت پرست
Варна рухсори латифаш бениқоб афтода аст
ورنه رخسار لطیفش بی نقاب افتاده است
намекашад хиҷлати зи печу тоби он мӯии камар
می کشد خجلت ز پیچ و تاب آن موی کمر
Гарчи зулфи анбарин пари печу тоб афтода аст
گرچه زلف عنبرین پر پیچ و تاب افتاده است
Хӯн ба ҷой об мегардад ба чашмаш аз шафақ
خون به جای آب می گردد به چشمش از شفق
То ба рухсор ки чашми офтоб афтодааст ?
تا به رخسار که چشم آفتاب افتاده است؟
Серумаи гуфтор ошиқ мешавад пеш аз савол
سرمه گفتار عاشق می شود پیش از سؤال
Бас ки чашми шӯх ӯ ҳозири ҷавоб афтода аст
بس که چشم شوخ او حاضر جواب افتاده است
Об гирданд ба чашми чоҳи симини зқн
آب گرداند به چشم چاه سیمین ذقن
Бас ки ёқӯти лабаши хуби обу тоб афтода аст
بس که یاقوت لبش خوب آب و تاب افتاده است
Гирад аз дасти тамошоеи Аннани ихтиёр
گیرد از دست تماشایی عنان اختیار
Гарчи аз хати ҳасан ӯ по дар рикоб афтода аст
گرچه از خط حسن او پا در رکاب افتاده است
Ҳоли дил дар панҷаи мижгон ӯ донад ки чист
حال دل در پنجه مژگان او داند که چیست
Синаи Кебекӣ ки дар чанги уқоб афтода аст
سینه کبکی که در چنگ عقاب افتاده است
Огаҳаст аз печу тоби ошиқон дар айни васл
آگه است از پیچ و تاب عاشقان در عین وصل
Муваҷҷаҳи хушкӣ ки дар баҳри сароб афтода аст
موجه خشکی که در بحر سراب افتاده است
Нест холии дили зи оҳи сард дар дилҳои шаб
نیست خالی دل ز آه سرد در دلهای شب
Кулбаи вайрони мо хуши моҳтоб афтода аст
کلبه ویران ما خوش ماهتاب افتاده است
Аз дили сад пораам ҳар пора дорад нола Эй
از دل صد پاره ام هر پاره دارد ناله ای
То киро аз дасти минои шароб афтодааст ?
تا که را از دست مینای شراب افتاده است؟
Гавҳар шҳўор гардӣдааст дар маҳди садаф
گوهر شهوار گردیده است در مهد صدف
Қатраи мо гарчи аз чашми саҳоб афтода аст
قطره ما گرچه از چشم سحاب افتاده است
Гарчи дар дарёӣ ваҳдат нест мавҷи инқилоб
گرچه در دریای وحدت نیست موج انقلاب
Дар сар ҳар каси ҳавоӣ чун ҳубоб афтода аст
در سر هر کس هوایی چون حباب افتاده است
Барнамеи орад нафас нашимурда соиб аз ҷигар
برنمی آرد نفس نشمرده صائب از جگر
Ҳар ки дар андешаи рӯзи ҳисоб афтода аст
هر که در اندیشه روز حساب افتاده است