То ба фикри гӯшвори он симбр афтода аст

تا به فکر گوشوار آن سیمبر افتاده است

Печу тоби ришта дар ҷони гуҳар афтода аст

پیچ و تاب رشته در جان گهر افتاده است

Риштаи сар дар гуми ҷонро ба даст оварда аст

رشته سر در گم جان را به دست آورده است

Дида ҳар кас бар он мӯии камар афтода аст

دیده هر کس بر آن موی کمر افتاده است

Ҳаст чун тасбеҳ дар ҳар риштааш сддли гиреҳ

هست چون تسبیح در هر رشته اش صددل گره

Бас ки дар зулфи ту дил бар икдгр афтода аст

بس که در زلف تو دل بر یکدگر افتاده است

Гарчи пеши афтода дар зоҳир , вале рӯ бар қафост

گرچه پیش افتاده در ظاهر، ولی رو بر قفاست

Роҳи паймое ки пеш аз роҳбар афтода аст

راه پیمایی که پیش از راهبر افتاده است

Парда хобаш кунад дар чашми кори бодбон

پرده خوابش کند در چشم کار بادبان

Ҳар киро бар соҳил аз дарёи назар афтода аст

هر که را بر ساحل از دریا نظر افتاده است

Май кашам чун беди маҷнӯни хиҷлат аз бе ҳосилӣ

می کشم چون بید مجنون خجلت از بی حاصلی

Ман ки пеш аз соя бар хоками самар афтода аст

من که پیش از سایه بر خاکم ثمر افتاده است

Киштии мағрури ман аз миннати хушки канор

کشتی مغرور من از منت خشک کنار

Дар каманди ваҳдат аз мавҷи хатар афтода аст

در کمند وحدت از موج خطر افتاده است

Гавҳар шҳўор меояд ба ғаввосӣ ба даст

گوهر شهوار می آید به غواصی به دست

По ба доман чун кашам , корам ба сар афтода аст

پا به دامن چون کشم، کارم به سر افتاده است

Барқ ъолмсўз бошад лозими абри сиёҳ

برق عالمسوز باشد لازم ابر سیاه

Оташам дар хирман аз домонтар афтода аст

آتشم در خرمن از دامان تر افتاده است

Ҳамчунон ғофили зи маргам , гарчи аз мӯии сифед

همچنان غافل ز مرگم، گرچه از موی سفید

Дар раги ҷони раъша чун шамъи саҳар афтода аст

در رگ جان رعشه چون شمع سحر افتاده است

Гарчи бошад дар замири хоки соиби масканаш

گرچه باشد در ضمیر خاک صائب مسکنش

Аз қаноати мӯр дар танги шукр афтода аст

از قناعت مور در تنگ شکر افتاده است