Соқии мо аз май гулгун ба давр афтода аст

ساقی ما از می گلگون به دور افتاده است

Ҳамчуи соғари он лаб мегаван ба давр афтода аст

همچو ساغر آن لب میگون به دور افتاده است

Дар дили шаби ошиқонро ҳалқа бар дар ме занад

در دل شب عاشقان را حلقه بر در می زند

Гирди рӯйиш то хати шбгўн ба давр афтода аст

گرد رویش تا خط شبگون به دور افتاده است

Шамъ дар пероҳан фонӯс гардӣдааст об

شمع در پیراهن فانوس گردیده است آب

То зи рақси он қомати мавзун ба давр афтода аст

تا ز رقص آن قامت موزون به دور افتاده است

намекашад хат бар замин аз шармсории гирдбод

می کشد خط بر زمین از شرمساری گردباد

Дар биёбоне ки ин маҷнӯн ба давр афтода аст

در بیابانی که این مجنون به دور افتاده است

То ки дигар дар хумори афтода , каз ҳар лола Эй

تا که دیگر در خمار افتاده، کز هر لاله ای

Ҳар тарафи паймонае пари хӯн ба давр афтода аст

هر طرف پیمانه ای پر خون به دور افتاده است

наменишинад гирдбод аз по ба андаки ҷилва Эй

می نشیند گردباد از پا به اندک جلوه ای

То ғубор кист дар ҳомӯн ба давр афтодааст ?

تا غبار کیست در هامون به دور افتاده است؟

Ҷой ҳайрат нестгар ман поикўбон гашта ам

جای حیرت نیست گر من پایکوبان گشته ام

Хам ба зӯри бода чун гардун ба давр афтода аст

خم به زور باده چون گردون به دور افتاده است

То ба оби ғайб , имони тозасозӣ ҳар нафас

تا به آب غیب، ایمان تازه سازی هر نفس

Бингар ин на Асияро чун ба давр афтода аст

بنگر این نه آسیا را چون به دور افتاده است

Соиб аз ваҳдат науфтад навбаҳор аз ҷӯши гул

صائب از وحدت نیفتد نوبهار از جوش گل

Дар ҳазорон лафзи як мазмун ба давр афтода аст

در هزاران لفظ یک مضمون به دور افتاده است